CANADA: ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΥΣ ΕΝΤΥΠΩΣΗΣ ΓΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015

All of me loves all of youParoles de All Of Me de John Legend

All Of Me est une chanson de John Legend pour laquelle les lyrics ont été ajoutés le 09 août 2013.
Les paroles de All Of Me ont été corrigées, cependant, il est fort probable qu'elles contiennent encore des incompréhensions. N'hésitez pas à proposer vos corrections par mail.
Le clip vidéo de All Of Me est disponible ci-dessous.
What would I do without your smart mouth
Drawing me in, and you kicking me out
Got my head spinning, no kidding, I can't pin you down
What's going on in that beautiful mind
I'm on your magical mystery ride
And I'm so dizzy, don't know what hit me, but I'll be alright

My head's under water
But I'm breathing fine
You're crazy and I'm out of my mind

[Refrain]
'Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I'll give my all to you
You're my end and my beginning
Even when I lose I'm winning
'Cause I give you all, all of me
And you give me all, all of you

How many times do I have to tell you
Even when you're crying you're beautiful too
The world is beating you down, I'm around through every move
You're my downfall, you're my muse
My worst distraction, my rhythm and blues
I can't stop singing, it's ringing, I my head for you

My head's under water
But I'm breathing fine
You're crazy and I'm out of my mind

[Refrain]
'Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I'll give my all to you
You're my end and my beginning
Even when I lose I'm winning
'Cause I give you all of me
And you give me all, all of you

Cards on the table, we're both showing hearts
Risking it all, though it's hard

[Refrain]
'Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections
Give your all to me
I'll give my all to you
You're my end and my beginning
Even when I lose I'm winning
'Cause I give you all of me
And you give me all of you

I give you all, all of me
And you give me all, all of you


Note : 1 étoile2 étoiles3 étoiles4 étoiles5 étoiles
Le clip vidéo de All Of Me
 
Le clip vidéo de All Of Me
Télécharger le MP3, acheter le CD Audio ou la sonnerie de All Of Me
 

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

Ερευνα: Οι μπαμπάδες είναι καλύτεροι γονείς από τις μαμάδες

Fathers better parents than mothers, says Pew Research Center

Filed under: Just For Moms, Just For Dads
As a father who writes for a parenting website with a number of very dedicated and capable mothers, I'm in no position to take sides on any "Moms vs. Dads" debates.
But after reading this new poll by the Pew Research Center, I have to admit, it's very tempting. The group surveyed 2,020 Americans, and found that people think today's fathers are doing a better job than today's mothers. In fact, more than half (56%) of those polled felt moms are doing a worse job now than they were 20 or 30 years ago, while only 47% feel that way about dads. Slightly more than 1-in-5 (21%) feel that dads are doing a better job, while only 9% said that was true for moms.
While I imagine those figures will be controversial, the Pew results also noted some trends that most parents will likely agree on. Namely, that's it harder to be a parent than it was in the 1970s or 80s. 70% of respondents say that today's moms have a tougher job than their predecessors, and 60% say the same is true for fathers. And -- by far -- the number one problem for today's parents is the influence of modern society -- drugs and alcohol, peer pressure, and the impact of television/media were listed as primary concerns.
What's interesting, isn't that fathers actually are better than mothers, or that anyone is doing a worse job of parenting today than people did 30 years ago (these results are based solely on people's opinions, after all), but that the American public thinks dads are doing a better job. For whatever reason, it seems that even though we all recognize the sames problems in raising our children -- we continue to think that whenever something goes wrong, mothers are to blame.
http://www.parentdish.com/2007/06/18/fathers-better-parents-than-mothers-says-pew-research-center/

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

Ενα σημαντικό κίνημα για την οικογένεια. Στην εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ ΝEWS από τον Μελέτη Μελετόπουλο

Ελαβα μία συγκλονιστική επιστολή από τον δρα Νίκο Σπιτάλα, καθηγητή και ιδρυτή του ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. (Συλλόγου για την Προστασία της Πατρικής Αξιοπρέπειας).
Ο Σπιτάλας ασχολείται τριάντα χρόνια με τη μεγάλη υπόθεση του διαζυγίου και του καταρρέοντος θεσμού του γάμου, και των επιπτώσεών του στην ψυχική υγεία των παιδιών.
Στην μακρά επιστολή του, ο δρ Σπιτάλας επισημαίνει ορισμένα συγκλονιστικά ζητήματα, που ομολογώ ότι δεν είχα συλλάβει σε όλο τους το εύρος. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν ένα εκατομμύριο διαζευγμένα ζευγάρια και 20.000 επίσημα-νομικά διαζύγια το χρόνο. Υπάρχει πλήθος δικαστικών διεκδικήσεων, κακοποιήσεων ή δήθεν κακοποιήσεων και καθημερινές ιστορίες παράνοιας που διαδραματίζονται στα δικαστήρια.
Υπάρχουν, επισημαίνει ο κ. Σπιτάλας, ένα εκατομμύριο διαζευγμένα ζευγάρια, δηλαδή 2 εκατομμύρια ενηλίκων με κατάθλιψη από τις οικογενειακές συγκρούσεις, και ένα εκατομμύριο παιδιών διαζευγμένων γονέων.
Δραματική επίπτωση είναι το Σύνδρομο της Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης (PAS-Parental Alienation Syndrome), που έχει μελετήσει από το 1970 ο Gardner αλλά και άλλοι ψυχίατροι και νομικοί από όλο τον κόσμο.
Στην Ελλάδα, η νομοθεσία, αλλά κυρίως οι δικαστικές αποφάσεις, παραδίδουν τα παιδιά στον έναν γονέα, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων στη μητέρα, περιορίζοντας τον πατέρα σε λίγες ώρες «επικοινωνίας» με τα παιδιά του κάθε εβδομάδα (!!!). Που και αυτές διακυβεύονται από την πλύση εγκεφάλου και την υπονόμευση που συνηθέστατα επιχειρείται εις βάρος του πατέρα από τη μητέρα και την οικογένειά της. Έτσι, τα παιδιά των διαζυγίων αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα από την έλλειψη του ενός γονέα, από τις νομικές αντιδικίες και την πλύση εγκεφάλου/συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια και που στην πράξη βλέπει το παιδί του σπανίως ή καθόλου εξ’ αιτίας των δικαστικών αποφάσεων και της κακής εκτέλεσής τους.
Και αν αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, οι βαθύτερες επιπτώσεις όπως τις περιγράφει ο κ. Σπιτάλας σοκάρουν: το μονογονεϊκό περιβάλλον είναι προβληματικό για την ομαλή διαμόρφωση της ψυχοσύνθεσης του παιδιού. Η έλλειψη πατρικού προτύπου δημιουργεί προβληματικές προσωπικότητες. Αλλά και η φθορά των ενηλίκων είναι μεγάλη, διότι οι διαζευγμένοι με ανήλικα παιδιά βρίσκονται στις παραγωγικές ηλικίες. Το κράτος όμως αδιαφορεί και αδρανεί. Μήπως, διερωτάται ο κ. Σπιτάλας, κατά βάθος αρέσκεται να κυβερνά ανθρώπους εξαρτώμενους, υποτελείς και ψυχολογικά ασθενείς;
Οι μισές περίπου υποθέσεις που εκδικάζονται καθημερινά στα δικαστήρια, έχουν σχέση με οικογενειακά θέματα. Όμως οι λειτουργοί της δικαιοσύνης και της υγείας είναι ανημέρωτοι, οι δάσκαλοι το ίδιο, οι αστυνομικοί είναι αμήχανοι, και καμία υπηρεσία δεν έχει την κατάλληλη υποδομή αν αντιμετωπίσει περίπλοκες οικογενειακές καταστάσεις.
Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η νομοθεσία και οι κρατικές υπηρεσίες έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες αυτά τα θέματα: ίσα δικαιώματα στους δύο γονείς, θεσμός της διαμεσολάβησης, αυστηρές ποινές γιά την παρεμπόδιση επικοινωνίας και τις ψευδείς κατηγορίες εναντίον του άλλου γονέα, ποινικοποίηση του Συνδρόμου Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης (PAS-Parental Alienation Syndrome), αντικατάσταση του όρου κατοικία με την έννοια της εναλλασσόμενης κατοικίας και ποινικοποίηση της μετακόμισης εντός και εκτός της χώρας του γονέα με τα παιδιά ως απαγωγής. Σημειωτέον ότι η Ελλάδα έχει καταδικασθεί διεθνώς τουλάχιστον τρεις φορές για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτό το πεδίο. 
Ο κ. Σπιτάλας προτείνει εν κατακλείδι ειδικές κοινωνικές υπηρεσίες να επιλαμβάνονται του θέματος στην αρχή του διαζυγίου, να γίνεται διαμεσολάβηση ώστε να αποφεύγονται τα δικαστήρια, να υπάρχει συνεπιμέλεια, να τιμωρούνται οι γονείς που αποξενώνουν τα παιδιά από τον άλλον γονέα και τον συκοφαντούν, να υπάρχει ειδική εκπαίδευση στις νομικές σχολές, στις σχολές δικαστών και στις αστυνομικές σχολές κ.ά.
Προσθέτω και δύο δικές μου προτάσεις σε αυτές του κ. Σπιτάλα: οι υποθέσεις διαζυγίων να εκδικάζονται από ειδικά τετραμελή οικογενειακά δικαστήρια με μεικτή σύνθεση (δύο άνδρες-δύο γυναίκες) και να κατοχυρωθεί συνταγματικά η αυτόματη συνεπιμέλεια και ο απολύτως ίσος και χωρίς εκπτώσεις χρόνος επικοινωνίας των παιδιών με τους γονείς τους.
 www.sos-sygapa.eu