ΓΟΝΕΑΣ

Τραγική ιστορία πατέρα

2012-01-30T04:22:00.000-08:00

Αγαπητές μου φίλες και φίλοι.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα μετά από πολύ δύσκολες στιγμές και καταστάσεις που έχω περάσει να σας αφηγηθώ λοιπόν και εγώ την ιστορία μου. Το μόνο που ζητώ από εσάς και αφού αυτό είναι δυνατόν και εφικτό την βοήθεια σας, την γνώμη σας είτε είναι θετική είτε αυτή και αρνητική.
Είμαι πατέρας και εγώ μίας πανέμορφης κορούλας σε ηλικία μόλις 15 μηνών.
Η μητέρα της με πέταξε έξω από το σπίτι όταν ήταν έγκυος 3,5 μηνών στο παιδί μας και έχοντας άλλο ένα παιδί ηλικίας 8 ετών από τον πρώτο της γάμο.
Η γνωριμία μας ήταν αρκετά παλιά και μετά από 20 χρόνια έτυχε και βρεθήκαμε ξανά στον ίδιο δρόμο. Ήμουν μαζί της γύρω στο 3μηνο σε φιλικό επίπεδο και σε αυτό το διάστημα έβλεπα και άκουγα τα παράπονα της αλλά και τα αρκετά προβλήματα που είχε στην ζωή της. Σεβάστηκα με τον πιο απόλυτο τρόπο όλα αυτά αλλά κυρίως το παιδί της στο οποίο έχει αρκετά μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα λόγω του χωρισμού αλλά κυρίως από την συμπεριφορά των γονέων του μεταξύ τους. Προσπάθησα να τις εξηγήσω ότι όλα αυτά λύνονται με την ηρεμία και την συζήτηση και όχι με τους τσακωμούς και τα νεύρα. Άρχισα πιστεύω να καταφέρνω σε ένα καλό επίπεδο αυτό και έτσι να αρχίσει να ηρεμεί κατά κάποιο τρόπο αφού είχε εμένα δίπλα της με καλούσε σε κάθε πρόβλημα της και το συζητούσαμε πολύ ώρα. Φυσικά από μεριάς μου ένιωθα πάντα αισθήματα αγάπης για την συγκεκριμένη και προσπαθούσα να τις εξηγήσω ότι όλα γίνονται στην ζωή και δεν τελειώνει τίποτα εδώ. Έτσι λοιπόν κάποια μέρα είχε φορτιστεί πάλι με τον πρώην σύζυγο της και ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Το βράδυ αφού συναντηθήκαμε και ηρέμησε με την συζήτηση ήρθε η στιγμή που βρεθήκαμε πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και άρχισε η σχέση μας. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη αλλά για εμένα τον πρώτο και κύριο λόγο είχε το παιδί της, διότι τις εξήγησα ότι αν έβλεπα την αρνητική του στάση στην πορεία μας και για τους σοβαρούς και ιδιαίτερους λόγους ψυχολογικών προβλημάτων του δεν θα μπορούσα να μπω και εγώ ένα εμπόδιο στην ζωή του. Το παιδί φυσικά είχε αρχίσει να καταλαβαίνει την σχέση μας παρόλα ότι μπροστά του δεν δείχναμε κάτι τέτοιο αλλά στεκόμασταν με απόλυτο σεβασμό. Η συμπάθεια του για εμένα όλο και μεγάλωνε μέρα με την ημέρα αφού είχε επιτέλους κάποιον άνθρωπο να παίζει, να διαβάζει, αλλά κυρίως είχε έναν άνθρωπο που ήταν δίπλα του και ένιωθε ασφάλεια. Από μόνος του με ρώτησε αν αγαπώ την μητέρα του και ότι θα του άρεσε πολύ να μείνουμε όλο μαζί. Γενικά το παιδί είχε ιδιαίτερες αδυναμίες στην συντροφιά κάποιου που με τον καιρό άρχισε να με νιώθει σαν πατέρα του, κάτι στο οποίο του εξήγησα ότι δεν είμαι αλλά είμαι το καλό του φιλαράκι. Παρόλα αυτά το δέχτηκε με ανακούφιση αλλά έλεγε ότι είναι σαν να είμαι ο πατέρας του.

Αφού μετακομίσαμε σε ένα άλλο σπίτι όλοι μαζί και με πρώτη γνώμη του παιδιού ότι του άρεσε, η σχέση μας όλο και μεγάλωνε κάτι που τελικά δεν ανακούφιζε τελικά τόσο την μητέρα του. Εκείνη δούλευε καθώς και εγώ, παρόλα αυτά όμως σηκωνόμουν κάθε πρωί για να τον ξυπνήσω, να τον ντύσω, να ετοιμάσω το πρωινό του, το κολατσιό του, να περιμένουμε το σχολικό μαζί στις 6.30 το πρωί(καθώς πήγαινε σε ιδιωτικό σχολείο), να πηγαίνω πάλι σπίτι για να τον φέρει το σχολικό, να του ετοιμάζω το μεσημεριανό του και φυσικά όποτε το επίτρεπε η μητέρα του να παίζουμε και να πηγαίνουμε για μπάλα που είχε ιδιαίτερη αδυναμία. Η σχέση μεταξύ πατέρα του και εμένα ήταν πάρα πολύ καλές διότι με εμπιστευόταν μιλούσαμε στο τηλέφωνο και άκουγε από το παιδί καλά πράγματα. Μετά από ένα διάστημα 2 μηνών και θέλαμε πάρα πολύ ένα παιδί μεταξύ μας το συζητήσαμε και καθώς ήταν οι βλέψεις μας όμορφες και ωραίες για την πορεία τις ζωής μας αφού θα παντρευόμασταν έμεινε και έγκυος. Το παιδί το κατάλαβε πριν από εμάς και πριν κάνουμε το τεστ, αφού το ένστικτο του ήταν μεγάλο και έλεγε στην μητέρα του συγκεκριμένα, «μαμά μήπως είσαι έγκυος». Το δέχτηκε με μεγάλη χαρά και έλεγε μάλιστα ότι θα ήταν ωραίο να αποκτήσει μία αδελφούλα για να την προστατεύει σαν μεγάλος αδελφός. Όλα είχαν σχηματιστεί τόσο όμορφα μέσα μου που ένιωθα την απόλυτη γαλήνη. Όταν κάναμε τις ανάλογες εξετάσεις και διαπιστώσαμε ότι όλα πάνε καλά με την εγκυμοσύνη και ήταν κοριτσάκι πέταγα από την χαρά μου. Η στάση όμως τις μητέρας άρχισε να γίνετε όλο και πιο περίεργη απέναντι μου και ιδιαίτερα στην σχέση που είχα με το παιδί της. Κατάφερε λοιπόν εκεί που το παιδί είχε ένα σεβασμό απέναντι μου, να τον χάσει αφού μπροστά του φώναζε με άσχημο τρόπο και ιδιαίτερα όταν έλεγε ότι δεν είναι δικό μου παιδί αλλά δικό της. Έτσι λοιπόν ήρθε και το τέλος αυτής τις ατελείωτης χαράς ενός ανθρώπου που θα γινόταν πατέρας. Χωρίς κανένα δισταγμό και ήθος σεβασμού απέναντι μου αλλά κυρίως στο παιδί που είχε και σε αυτό που περίμενε, με χώρισε και με πέταξε έξω από το σπίτι. Έκανα πολλές προσπάθειες να μπω στο δικό της μυαλό αφού στις περιπτώσεις εγκυμοσύνης οι ορμόνες είναι τρελές και δεν δικαιολογούν αυτήν την συμπεριφορά. Πάλι όμως για μία ακόμη φορά έπεσα πολύ έξω. Παρακαλούσα γονατιστός στα τέσσερα και με κλάματα να με αφήσει να νιώσω αυτές τις στιγμές που για ένα άνθρωπο που θα γινόταν πατέρας είναι ένα απερίγραπτο συναίσθημα. Όμως πάλι όλες οι προσπάθειες μου ήταν άκαρπες σε μία γυναίκα που θέλει να λέγεται μητέρα και κυρίως έχοντας ένα παιδί χωρισμένων γονιών με πολλά και σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Το πρόβλημα της τελικά ήταν καθαρά οικονομικό διότι δεν έβγαζα 5.000 ευρώ το μήνα καθώς έτσι το είχε σχηματίσει στο μυαλό της. Το επάγγελμα μου είναι να οργανώνω και να εκτελώ διαφημιστικές παραγωγές ένα επάγγελμα περίεργο χωρίς ωράρια και ημέρες εργασίας (Σ / Κ οι γιορτές) αλλά και με ιδιαίτερες δυσκολίες για την σωστή του οργάνωση. Αυτό σχηματίστηκε φυσικά διότι πριν συναντηθούμε για πρώτη φορά έτυχε να παίξω σε μία διαφήμιση με μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση, καθώς την έπαιζαν όλα τα κανάλια συνέχεια και έτσι με έβλεπε με άλλο μάτι !!! Το τηλέφωνο τις πρώτης επαφής ήταν χαρακτηριστικά «η μητέρα μου νοσηλεύεται και χρειάζεται αίμα, μήπως επειδή είσαι αιμοδότης μπορείς να με βοηθήσεις και να δώσεις». Φυσικά και δεν αρνήθηκα και έδωσα σαν να ήταν η μητέρα μου. Στην πορεία επειδή χρειάστηκε οικονομική βοήθεια για αυτήν την νοσηλεία φυσικά και την βοήθησα. Τα νούμερα για εμένα και ιδιαίτερα στην ζωή μου δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο κακώς τελικά σίγουρα, αλλά έτσι είναι ο χαρακτήρας μου.
Έτσι λοιπόν μετά από αυτήν την δραματική στιγμή του χωρισμού και αφού δεν μπορούσα να είμαι κοντά στην γυναίκα που αγαπούσα και στην εγκυμοσύνη του παιδιού μας το στρες και η αγωνία μου ήταν απερίγραπτη. Μου δημιούργησε τόσο μεγάλο άγχος σε όλες τις καταστάσεις με τους γιατρούς και με την συμπεριφορά της που κόντευα να τρελαθώ. Την πήγαινα στον γιατρό και δεν μου επέτρεπε να ανέβω και να ξέρω τι συμβαίνει. Ο γιατρός το μόνο που μου έλεγε ήταν ότι είναι καλά και δεν μπορεί λόγο ιατρικού απορρήτου να μου πει κάτι παραπάνω. Φυσικά εγώ τις έδινα χρήματα για όλα, περί γιατρού και εξετάσεων παρόλα ότι είχε παλαιό συμβόλαιο με ιδιωτική εταιρεία και κάλυψη 100 τις 100 πάνω στην εγκυμοσύνη. Αλλά και αυτό ήταν πολλές οι φορές που το πλήρωνα εγώ μέχρι και την γέννηση του παιδιού μας. Μέχρι και το σπίτι που μέναμε (αλλά έμενε τώρα μόνη της) και για να έχω την συνείδηση μου καθαρή και σωστή το πλήρωνα εγώ. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής τις γυναίκας που θέλει να λέγεται μανά είναι το εξής τραγικό «κάπνιζε χωρίς κανένα ίχνος σεβασμού στο παιδί που περίμενε αλλά και οδηγούσε το μηχανάκι της μέχρι και πριν 3 ημέρες από την γέννα, χωρίς δίπλωμα και κράνος». Έφτασε λοιπόν και η ημέρα τις γέννησης του παιδιού μας στις 31-10-2010 και ώρα 10.05 το πρωί. Η ώρα που περίμενα να γεννηθεί ήταν σαν ένας ολόκληρος αιώνας μέχρι που η μαία βγήκε και με φώναξε να παω μέσα. Με έπιασε μία κρίση κλάματος αφού είχα περάσει τόσα πολλά περιμένοντας αυτήν την στιγμή που θα έβλεπα το αγγελούδι μου για πρώτη φορά, με άφησε ηρέμησα και μου την έφερε. Δεν πρόκειται ποτέ μέχρι να κλείσουν τα μάτια μου να ξεχάσω αυτήν την στιγμή που ήταν τόσο δυνατή και με βοηθάει μέχρι και τώρα να παλέψω για το παιδί μου. Την έβγαλε και ενώ φυσικά ήταν όλοι μέσα από του συγγενείς της αλλά και του γονείς μου η μικρή όταν άκουσε την φωνή μου να τις φωνάζω «αγάπη μου γλυκιά, ο μπαμπάς είμαι » γύρισε το κεφαλάκι της και έμεινε κολλημένο πάνω μου χωρίς να άκουει τίποτε άλλο από όλο τον κόσμο που ήταν γύρω της και την ακουμπούσαν αλλά με κοιτούσε μέσα στα μάτια. Ένιωσα την μεγαλύτερη λύτρωση και δύναμη από αυτή την στιγμή για την υπομονή που έκανα και τα ατελείωτα βράδια που δεν έκλεισα μάτι. Από εκεί και μετά άργησε ο Γολγοθάς να γίνεται όλο και πιο δύσκολος και επίπονος αφού το παιδί το έβλεπα μόνο όποτε το επέτρεπε και για πολύ ελάχιστο διάστημα μέσα στο σπίτι της κλεισμένος στο δωμάτιο του παιδιού. Φυσικά πριν γεννηθεί με δικά μου χρήματα πλήρωσα τα πάντα περί δωματίου, συσκευών και ρουχισμού του παιδιού. Πίστευα παρόλα αυτά ότι θα έρθει εκείνη η στιγμή που θα ξεχαστούν όλα και το παιδί θα έχει και τους δυο γονείς κοντά του. Όμως έπεσα πάλι έξω διότι την συγκεκριμένη γυναίκα μόνο μανά δεν μπορώ με τίποτα να την χαρακτηρίσω έκανε τα πάντα για να με δυσκολέψει στο να βλέπω το παιδί και ακόμα όταν πήγαινα να κλείνει στο δωμάτιο για να μην με βλέπει το άλλο της παιδί γιατί φοβόταν μην αποκτήσουμε πάλι σχέσεις φιλίας. Εννοείται ότι ούτε την μητέρα μου (γιαγιά για πρώτη της φορά) δεν άφηνε να το δει μέχρι να μπορέσω να πάρω την προσωρινή επικοινωνία και να έρχεται η μητέρα μου μαζί. Δεν συζητώ για τον παππού που ο κακόμοιρος την είδε στην γέννηση της και έκανε να την δει μετά από 3 μήνες αφού δεν γινόταν να έρχεται και αυτός μαζί.
Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω αυτήν την γυναίκα που εκτός από όλα τα αλλά δεν μου έδινε το βιβλιάριο υγείας του αλλά ούτε με ενημέρωνε για την υγεία του. Μέχρι και σήμερα δεν ξέρω αν το παιδί μου έχει κάνει όλα τα απαραίτητα εμβόλια και δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο υγείας, αφού και εγώ ο ίδιος που την έχω παει στον γιατρό μου ζητά το βιβλιάριο υγείας της. Με την φόρτιση μου ξέχασα να σας πω το εξής σημαντικό. Φρόντισε να μην έχει εκδοθεί έγκαιρα το διαζύγιο πριν την γέννηση τις κόρης μου από τον πρώην άντρα της και έτσι το παιδί μου πήρε αυτόματα από το νόμο το επίθετο του πρώην συζύγου της. Στην πορεία ακολούθησε ένα τρομακτικό γεγονός, το αγοράκι της σε ηλικία 8 ετών και στο σχολείο που πήγαινε (Δημόσιο διότι το άλλαξε) και συγκεκριμένα λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων του 2010 το παιδί στο σχολείο πήγε να αυτοκτονήσει έγραψε μία κάρτα στον Αϊ Βασίλη που έλεγε «θέλω να πεθάνω δεν θέλω την μανά μου». Όπως καταλαβαίνεται ήταν μεγάλο σοκ αυτό για το παιδί, με όλα αυτά που συνέβησαν γύρω του, με όλα αυτά που έβλεπε και άκουγε όλο αυτό το διάστημα. Το λεω αυτό γιατί το παιδί βρέθηκε να είναι αδελφός δύο κοριτσιών από το πουθενά και λεω δυο γιατί ο πατέρας του είχε ήδη μια σχέση με μια άλλη γυναίκα και απόκτησε ένα άλλο κοριτσάκι με την άλλη του σχέση. Το παιδί λογικό και επόμενο με όλα αυτά να έρθει σε μία τρελή έκρηξη με τα ψυχολογικά του αφού ο πατέρας του είχε ένα άλλο παιδί με μία άλλη γυναίκα και η μητέρα του ένα άλλο παιδί μαζί μου. Χάνοντας λοιπόν αυτήν την κυριαρχία του, από την μία γιατί η καινούργια γυναίκα του πατέρα από τα όσα γνωρίζω να μην τον θέλει διότι είναι ένα ιδιαίτερο παιδί (θέλοντας να μεγαλώσει στην αγκαλιά της το παιδί της) και από την άλλη η ίδια του μητέρα να διώχνει από την ζωή του κάποιον που τον ένιωθε φιλαράκι του και είχε μία παρέα έγινε και η έκρηξη μέσα του. Το σχολείο επειγόντως κάλεσε τους δύο γονείς για αυτό το πολύ σοβαρό και σημαντικό γεγονός που τελικά τους έστειλε σε έναν ειδικό ψυχολόγο. Εκεί λοιπόν έχοντας την πονηριά και μόνο μέσα της, δίνοντας δείγματα ότι μόνο ο πατέρας ευθύνεται για το τι έχει συμβεί άρχισαν να πηγαίνουν κόντρα στον πατέρα και φρόντισε αυτό να γίνει αφού τα ίδια δήλωνε και στο σχολείο στους δασκάλους, που δυστυχώς την πίστευαν. Όμως ο πατέρας έκανε μια σωστή κίνηση και αφού έτρωγε επιθέσεις από τους άλλους τις πρότεινε να πανε σε ένα άλλο κέντρο για να τους εξετάσει και ένας άλλος γιατρός. Εκεί λοιπόν αφού δεν ήξερε κανείς κανέναν και τίποτα διαπιστώθηκε το εξής τραγικό συμβάν «ο διευθυντής μετά από λεπτομερή εξέταση και των τριών (παιδί – μητέρα – πατέρα) χωριστά αλλά και με του δυο γονείς διέγνωσε ότι η μητέρα πάσχει από χρόνια κατάθλιψη και ότι το παιδί θα πρέπει για ένα χρονικό διάστημα να ζήσει με τον πατέρα του για να δουν αν υπάρχει βελτίωση στην πολύ κρίσιμη κατάσταση που βρισκόταν το παιδί». Καταλαβαίνεται ότι η ανησυχία μου πήγε στα κατακόρυφα αφού το δικό παιδί ζούσε στο ίδιο το σπίτι με αυτήν την γυναίκα. Δυστυχώς ο νόμος δεν μου επιτρέπει να πάρω αυτό το ιατρικό απόρρητο διότι δεν είναι δικό μου παιδί από την μία αλλά και αν μπορούσα το παιδί μου θα κατέληγε σε ίδρυμα μέχρι να αποκατασταθεί το επίθετο μου σε αυτό. Η κατάσταση μου ήταν έξαλλη αφού πρώτα βεβαιώθηκα και από εισαγγελέα ανηλίκων για το όλο θέμα. Ο πατέρας του αγοριού μετά από την δική μου παρέμβαση σίγουρα ήταν σε μια τραγική θέση στο να σώσει το παιδί του αλλά από την άλλη δεν μπορούσε να το αφήσει κάπου αφού είχε την αντίσταση τις καινούργιας του γυναίκας (για τους γνωστούς λόγους ότι είχε το νεογέννητο μωρό τους στην αγκαλιά της) και γιατί επιτέλους έπρεπε να έδινε ένα τέλος με την πρώην γυναίκα του που του τα τρωει στεγνά μέχρι και σήμερα. Αφού λοιπόν μου έκανε αυτήν την εξήγηση ότι δεν μπορεί να τις το πάρει και να την κατηγορήσει έμεινα άναυδος γιατί ο δικός αγώνας για το παιδί μου γινόταν όλο και πιο δύσκολος στην πορεία. Μέχρι και σήμερα παρόλα που έχω πάρει το δικαίωμα να το βλέπω από τον νόμο στον χώρο μου και με απόλυτη ευθύνη δική μου η αντίρρηση της στο τι κάνω με το παιδί είναι μια τρέλα και αφού το καλοκαίρι παρόλα ότι είχα πάρει την επικοινωνία το πήρε και έφυγε για 57 ημέρες διακοπές και άλλες 15 στην συνέχεια. Βεβαίως και τις έκανα μήνυση καλώντας και την αστυνομία στον χώρο της για να έχω το νόμο με το μέρος μου. Παρόλα αυτά εγώ κατέθετα την διατροφή του κάθε μήνα και στην ώρα μου. Έφτασε όμως και η στιγμή τις αποκορύφωσης στην όλη ιστορία με αυτήν την γυναίκα. Όταν γύρισε η κυρία από τις πολλές διακοπές της μου παρουσίασε μια ημέρα που πήγα να πάρω την κόρη μου μια σακούλα με 10 προσκλητήρια για την βάπτιση. Έμεινα άναυδος και φυσικά τις εξήγησα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το δεχτώ και να κανονίζει πίσω από την πλάτη μου. Η κυρία φώναξε τον πατέρα της για να μου πει χαρακτηριστικά «η βάπτιση θα γίνει και αν την εμποδίσεις θα βάλω μπράβους στην εκκλησία» παππούς να σου πετύχει !!! Δεν πτοήθηκα βεβαίως και τις είπα ότι αύριο το πρωί θα το καταθέσω στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών το γεγονός, όπως και έκανα. Μετά από δύο ημέρες μου έστειλε ένα μήνυμα όπου έλεγε «για πολύ σοβαρούς οικογενειακούς λόγους και μόνο για αυτούς δεν θα γίνει η βάπτιση οπότε χαλάρωσε». Δεν την πίστεψα γιατί ήξερα ότι το μυαλό της είναι πονηρό με την κακή έννοια. Το έψαχνα αλλά δεν μπορούσα να βρω σε ποια εκκλησία θα γίνει, μέχρι που ήρθε η μέρα στις 17-9-2011 ημέρα Σάββατο, πήγα να πάρω την κόρη μου το πρωί όπως έλεγε ο νόμος στις 10.00 και να την επιστρέψω στις 14.00 καθώς και έκανα. Το απόγευμα τις ίδιας ημέρας η κυρία αυτή που λέγεται μάνα βάπτισε το παιδί μας χωρίς τον πατέρα του την γιαγιά του και τον παππού του. Εγώ δυστυχώς το έμαθα μετά από 2,5 εβδομάδες και εντελώς τυχαία από την παιδίατρο που είχα επικοινωνία για να με ενημερώνει στα θέματα του παιδιού. Εννοείται ότι όταν το έμαθε ότι μιλάω μαζί της πήγε σε άλλο παιδίατρο για να μην έχω την επαφή. Δυστυχώς δεν πρόκειται να δω αυτήν την ιερή στιγμή τις βάπτισης του ποτέ ξανά. Δεν συζητώ για το όνομα φυσικά, έβαλε τις μητέρας της με μεγάλη την ικανοποίηση τις ίδια ς τις γιαγιάς (γιαγιά να σου πετύχει) αλλά και δεν ξέρω ούτε την νονά του. Είναι αυτό που λένε «ουνα ράτσα ουνα φάτσα». Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια τον πόνο που ένιωσα μέσα μου, έχασα όλο τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου. Θα μου πείτε πως μπόρεσε να το βαπτίσει …… ε ναι λοιπόν ακούστε και αυτό, ο πρώην σύζυγος της υπέγραψε ένα χαρτί αφού είχε το επίθετο του ότι τις δίνει την άδεια χωρίς να με ενημέρωση καθόλου για την βάπτιση του παιδιού μου. Το παιδί μου μέχρι και σήμερα έχει υποστεί πάρα πολλά και προπάντων πάνω στην υγεία του αφού είναι συνέχεια άρρωστο και με αποκορύφωμα τις τελευταίες 2 εβδομάδες. Δεν μου το δίνει γιατί λεει ότι έχει την επιμέλεια και είναι άρρωστο όπου και παίρνει χαρτιά από γιατρούς και νοσοκομεία χωρίς να έχω καμία ενημέρωση απολύτως. Την περασμένη Τρίτη ενώ θα την έπαιρνα 17.00 με 20.00 δεν μου την έδωσε και φώναξα την αστυνομία εκεί παρουσίασε ένα χαρτί με τα φάρμακα του όπου είχε σημείωση ο γιατρός, η ίδια με άλλο στυλό και γραφικό χαρακτήρα την ασθένεια κάτι που ανέφερα στους αστυνομικούς αλλά και το είδε ο μάρτυρας φίλος μου (πατέρας και αυτός). Το Σάββατο όπου πήγα πάλι να το πάρω με άλλον φίλο μου (πατέρας και αυτός) έγινε το αποκορύφωμα αυτής τις ιστορίας. . Η κυρία που θέλει να λέγεται μάνα μου πέταξε ότι φρούτο είχε στο μπαλκόνι στο κεφάλι μου κατέβηκε και με έβρισε καλύτερα μην αναφέρω πως με χτύπησε στο πρόσωπο αρκετές φορές βγήκε ο πατέρας της από μέσα αφού ήταν εκεί από πριν και την τράβηξε μέσα. Δεν είχαν δει ότι είμαι με τον φίλο μου παρέα και όταν το ανακάλυψαν ειδικά ο πατέρας της βγήκε έξω και μάζευε ότι φρούτο μου είχε πετάξει. Φυσικά και για μια ακόμη φορά φώναξα την αστυνομία διότι μόνο έτσι μπορώ να έχω υπέρ μου στοιχεία. Ο φίλος μου έπαθε σοκ βλέποντας τέτοιες αντιδράσεις και μου είπε χαρακτηριστικά «μπράβο σου ρε Τόλη εγώ στην θέση σου δεν θα άντεχα και θα την είχα χτυπήσει, ενώ εσύ ήσουν με τα χέρια στις τσέπες και τις έτρωγες». Του εξήγησα ότι όλα τα κάνω για το παιδί μου και έχω δίπλα μου πάντα την Παναγίτσα και τον Χριστούλη για να μας προστατεύει από κάθε κακό. Έτσι λοιπόν πήγαμε στο τμήμα αφού η κατάσταση της ήταν έξαλλη και ακούστε φίλοι μου ακούστε αν έκανα μήνυση εγώ θα μου υπέβαλε μήνυση και αυτή για ύβρεις και απειλές εναντίον της, θα πήγαινα μέσα το Σ/Κ, ενώ εκείνη θα την άφηναν ελεύθερη διότι είναι μάνα με άρρωστο παιδί. Έχω πολύ μεγάλο αγώνα ακόμα μπροστά μου και το ξέρω, όπως επίσης έχω και πολύ μεγάλη υπομονή και όλα αυτά γιατί θέλω η κόρη μου να μεγαλώσει σε ένα ήρεμο, υγείες κλίμα και περιβάλλον και όχι με μία γυναίκα που λέγεται μάνα που είναι άρρωστη ψυχολογικά και έχει κάνει όλα αυτά μέσα σε τόσο λόγο χρονικό διάστημα.

Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά πραγματικά είχα μεγάλη ανάγκη να τα πω και να πάρω την βοήθεια σας πάνω σε αυτό το πολύ δύσκολο θέμα κατά εμένα.

Ευχαριστώ πολύ …..

Μπαμπάς και παιδί από την Ευα Τσεχελίδου

2012-01-26T01:07:00.000-08:00

ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ, Ευα Τσεχιλιδου

Χρόνια τώρα επικρατεί η άποψη ότι οι μπαμπάδες δεν μπορούν να συμβάλουν τόσο ουσιαστικά στην ανατροφή των παιδιών τους. Κι αυτό γιατί οι πρακτικές ικανότητές τους σε σχέση με τις μαμάδες είναι περιορισμένες και μερικές φορές αδυνατούν να φέρουν εις πέρας καθημερινά καθήκοντα σχετικά με την ανατροφή των παιδιών τους. Κι όμως οι μπαμπάδες μπορούν να προσφέρουν πολλά και να συμβάλουν ουσιαστικά στη φροντίδα των παιδιών τους, αρκεί να τους αφήσετε το περιθώριο να ξεδιπλώσουν τα δικά τους μοναδικά ταλέντα! Γι’ αυτό, ως μαμάδες, καλείστε να κάνετε κάποιες φορές πίσω και να αφήνετε και τον μπαμπά να έρθει πιο κοντά στα παιδιά του!

4 ΣΤΑΔΙΑ ΣΥΜΒΟΛΗΣ!

Σε κάθε φάση της ανάπτυξης τους τα παιδιά σας έχουν διαφορετικές ανάγκες. Συνεπώς και οι δραστηριότητες των μπαμπάδων ποικίλουν. Ας δούμε, λοιπόν, πως μπορούν οι μπαμπάδες να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή του νεογέννητου, του νηπίου αλλά και του προεφήβου της οικογένειας.

Νεογέννητα & βρεφικής ηλικίας μωρά

Ακόμη κι αν πρόκειται για έναν νέο μπαμπά, το ένστικτό του μπορεί να τον καθοδηγήσει ώστε να φροντίσει το μικρό της οικογένειας. Η πρώτη επαφή του μπαμπά με το νεογέννητο τοποθετείται πολύ νωρίς, πριν ακόμα επιστρέψει η μαμά με το μωρό αγκαλιά στο σπίτι. Η επικοινωνία και η πρώτη ουσιαστική επαφή μπαμπά – μωρού ξεκινάει ήδη από την αίθουσα του μαιευτηρίου. Μην ξεχνάτε ότι οι μπαμπάδες λαμβάνουν ενεργό ρόλο και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και της πολυπόθητης διαδικασίας του τοκετού, στηρίζοντας ψυχολογικά τη σύντροφό τους. Συνεπώς η γέννηση του παιδιού, τους πλημμυρίζει από ευχάριστα συναισθήματα. Τα πρώτα σημάδια της επικοινωνίας μπαμπά – παιδιού ξεκινούν από το θάλαμο νεογνών. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να σας κάνει εντύπωση εάν διαπιστώσετε ότι ο σύντροφός σας κατά την ολιγοήμερη παραμονή σας στο μαιευτήριο παρατηρεί, αγγίζει και θαυμάζει το νεογέννητο. Μπορεί αυτή την περίοδο να μην μπορεί να φροντίσει το νεογέννητο ταΐζοντάς το, αλλά έχει την ικανότητα να ψυχαγωγήσει και να αλλάξει τις πρώτες πάνες του μικρού σας. Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, η ενασχόληση του μπαμπά με το νεογέννητο ή το βρέφος συντελεί στην ψυχική και σωματική ανάπτυξή του. Ως βοηθοί των μαμάδων μπορούν να έχουν ενεργό ρόλο, κι αυτό χάρη στην ικανότητά τους να ψυχαγωγούν αλλά και να αναλαμβάνουν πρακτικής φύσεως ζητήματα, όπως το μπάνιο του μωρού αλλά και η αλλαγή της πάνας του.

Νηπιακής ηλικίας παιδιά

Κατά τη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας των παιδιών, ο ρόλος του μπαμπά γίνεται ακόμη πιο ενεργός. Η επικοινωνία παιδιού με μπαμπά γίνεται άμεση. Μην ξεχνάτε ότι τώρα πια και ιδιαίτερα από την ηλικία των 2,5 – 3 ετών περίπου το παιδί έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την ύπαρξη της πατρικής φιγούρας στο σπίτι. Εάν, μάλιστα, πρόκειται για αγόρι, ο ρόλος του μπαμπά είναι ακόμη μεγαλύτερος στην ανάπτυξη της προσωπικότητας αλλά και της σεξουαλικής του ταυτότητας. Τι εννοούμε μ’ αυτό; Ο πατέρας αποτελεί το σεξουαλικό πρότυπο για το αγοράκι της οικογένειας. Έρευνες, μάλιστα, έχουν δείξει ότι σε οικογένειες που ο πατέρας ήταν απών, τα αγόρια αντιμετώπιζαν δυσκολίες στις σχέσεις τους με το αντίθετο φύλο, ενώ τα κορίτσια δεν είχαν αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στο αντίθετο φύλο. Ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη φάση της ανάπτυξης των παιδιών έχει παρατηρηθεί ότι η συμβολή του πατέρα είναι ουσιαστική. Συγκεκριμένα:

α) Σε σύγκριση με τη μαμά, που η επικοινωνία με τα παιδιά της είναι λεκτική, ο μπαμπάς δραστηριοποιείται και επικοινωνεί περισσότερο μέσα από το παιχνίδι με τα παιδιά του.

β) Μπορεί να διαπαιδαγωγήσει τα αγόρια της οικογένειας κυρίως, αφού, συνήθως, τα συνοδεύει σε «ανδρικές» δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση κάποιου ποδοσφαιρικού αγώνα στο γήπεδο.

Παιδική ηλικία

Η πατρική φιγούρα είναι ακόμη πιο σημαντική σε αυτή τη φάση της ανάπτυξης των παιδιών. Κι αυτό γιατί σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αντιλαμβάνονται πλήρως την παρουσία και τη συμβολή του πατέρα στην οικογένεια. Συνήθως οι μπαμπάδες αναλαμβάνουν εξ ολοκλήρου κάποιες δραστηριότητες με τα παιδιά τους, όπως το διάβασμα των μαθημάτων. Μπορεί να σας κάνει εντύπωση, όμως αυτή η μορφή επικοινωνίας και εμπλοκή του πατέρα στην καθημερινότητα των παιδιών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που έχουν έντονη την πατρική φιγούρα στη ζωή τους μπορούν να έχουν καλύτερη απόδοση στο σχολείο. Δεν έχετε, λοιπόν, παρά να συμβάλετε εσείς οι μαμάδες στη διασφάλιση αυτής της σχέσης, φροντίζοντας να μην έχουν τα παιδιά κακές σχέσεις με τον πατέρα τους. Για να το πετύχετε αυτό καλό θα ήταν να μη χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως «όταν έρθει ο μπαμπάς σου θα του πω τι έκανες και τότε θα θυμώσει και θα σε μαλώσει», γιατί έτσι δίνετε λανθασμένη εικόνα της πατρικής φιγούρας στα παιδιά σας.

Προεφηβική ηλικία

Κατ’ αυτήν την περίοδο ανάπτυξης ο ρόλος του πατέρα – και γενικά των γωνιών – κλυδωνίζεται και δοκιμάζεται αρκετά. Ο πατέρας προσπαθεί να προφυλάξει το παιδί από τις παγίδες της ζωής, συμβουλεύοντάς το για τις σωστές στάσεις και συμπεριφορές που πρέπει να υιοθετήσει στις διάφορες καταστάσεις που θα αντιμετωπίσει. Σε αυτή τη φάση τα παιδιά, και κυρίως τα αγόρια, υιοθετούν μια κριτική και αντιδραστική στάση απέναντι στους γονείς, αρχίζουν να αμφισβητούν τις αντιλήψεις και τις ιδέες του πατέρα τους και ενδεχομένως αναθεωρούν απόψεις που είχαν παλαιότερα. Στην εφηβική ηλικία εμφανίζεται στα παιδιά μια τάση αυτονομίας, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με τον υπερπροστατευτικό πατέρα. Το πρόβλημα αυτής της αντιδραστικής συμπεριφοράς παρατηρείται πιο έντονα στα αγόρια. Συνήθως τα αγόρια προσπαθούν να σπάσουν τους δεσμούς τους με την οικογένεια, οπότε προκύπτουν συγκρούσεις. Τα κορίτσια, από την άλλη πλευρά, την τάση αυτονομίας που νιώθουν την εκδηλώνουν κυρίως μέσα στο σπίτι, εκφράζοντας τα συναισθήματα και τις απόψεις τους. Συνήθως κυριαρχεί η τάση των κοριτσιών να βεβαιώσουν και να αποδείξουν στον πατέρα τους ότι έχουν μεγαλώσει και πως δε χρειάζονται πια την προστασία του.

TOP ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

◦Είναι σημαντικό, ακόμη και όταν πρόκειται για το νεογέννητο, να επιτρέπετε στον μπαμπά να αναλαμβάνει δράση και να φροντίζει, όποτε έχει χρόνο , το μωρό σας
◦Δε χρειάζεται να αποθαρρύνετε τους μπαμπάδες επειδή δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας μία διαδικασία, όπως εσείς.
◦Αφήστε τους μπαμπάδες να συμβάλουν στην ανατροφή των παιδιών. Η πατρική φιγούρα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ενήλικη ζωή των παιδιών σας.
◦Έρευνες έχουν δείξει ότι η συμβολή του πατέρα στην οικογένεια μπορεί να αποτρέψει τα παιδιά να εμπλακούν σε παράνομες πράξεις.
◦Ακόμη κι αν ο μπαμπάς δε μένει στην ίδια στέγη με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, φροντίστε ώστε να έχει συχνή επαφή με τα παιδιά σας!!!!!

Όταν η βία ζει στο σπίτι. Γονείς και ενδο-οικογενειακή βία

2012-01-23T00:50:00.000-08:00

Αυτό το άρθρο έχει ως σκοπό να δώσει μερικές βασικές πληροφορίες για την ενδο-οικογενειακή βία. Θεωρώ ότι η καλή πληροφόρηση μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου
καθώς, επίσης, μπορεί να προσφέρει περισσότερες υπεύθυνες επιλογές σε εσένα ή σε κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει με την ιδέα ότι η οικογένεια και το σπίτι είναι ένα ήρεμο μέρος, ένα ασφαλές λιμάνι ή ένα καταφύγιο. Και ότι μέσα εκεί κανείς και τίποτα δεν μπορεί να τους βλάψει. Αυτές οι αντιλήψεις είναι βαθιά ριζωμένες στους περισσότερους από εμάς καθώς συνήθως μεταφέρονται από γενιά σε γενιά από την παιδική ηλικία. Οι εικόνες και οι αντιλήψεις αυτές είναι όμορφες και θετικές. Χτίζουν στην καρδιά και το μυαλό μας ένα καλό οικοδόμημα, ένα καλό πρότυπο για την εξέλιξη της προσωπικότητάς μας, των σχέσεων και της ζωής μας γενικότερα.
Κατά πόσο, όμως, μπορούν είναι και πραγματικότητα; Και μάλιστα μια μόνιμη πραγματικότητα, όπως αυτήν που καμιά φορά βλέπουμε να προβάλλεται από τις ταινίες;

Υπάρχουν στιγμές και περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν ισχύει τόσο. Και ίσως δεν είναι και ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι μπορεί ή πρέπει πάντα να ισχύει. Στην οικογένεια, όπως και στις περισσότερες αν όχι σε όλες - τις ομάδες ανθρώπων, βιώνονται πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα που εκφράζονται με πολλούς και διάφορους τρόπους και συμπεριφορές. Όταν, όμως, αυτές οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα εκφράζονται με τρόπους ακραίους, βίαιους, ζημιογόνους, που βλάπτουν ή απειλούν τη σωματική, συναισθηματική, διανοητική, πνευματική υγεία και ευεξία τότε πρέπει να αντιμετωπίζονται δραστικά.
Η βία στο σπίτι (συχνά ονομάζεται και ενδο-οικογενειακή βία) συμβαίνει όταν ένα μέλος της οικογένειας (σύντροφος, αδελφός/ή, γιος/κόρη, συγγενής) επιχειρεί με τις πράξεις και τη συμπεριφορά του να επιβληθεί ή/και να βλάψει ένα άλλο μέλος της οικογένειας σωματικά ή/και ψυχολογικά.
Η βία στο σπίτι συμβαίνει σε όλες τις κουλτούρες, όλες τις εθνικότητες, όλες τις θρησκείες, όλα τα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα. Μπορεί να προέρχεται από άντρες, από γυναίκες ή και από τους δυο, σε σχέσεις μεταξύ του αντίθετου φύλου και σε σχέσεις μεταξύ του ίδιου φύλου, σε σχέση γονέα προς παιδί και σε σχέση παιδιού (κυριότατα έφηβου και ενήλικα) προς γονέα.
Η αναγνώριση περιστατικών ενδο-οικογενειακής βίας και η καταγραφή τους διαφέρει από χώρα σε χώρα. Σύμφωνα με το Center for Disease Control, η βία στο σπίτι είναι ένα σοβαρό επιβλαβές φαινόμενο, που αφορά την όλη την κοινωνία και τη δημόσια υγεία (Tjaden and Thoennes, 2000). Και τα καλά νέα είναι ότι είναι μπορεί να προληφθεί.

Η ενδο-οικογενειακή βία (όπως και άλλες μορφές βίας) μπορεί να είναι:
Σωματική
Η άμεση σωματική βία έχει να κάνει με την ανεπιθύμητη σωματική επαφή όπως π.χ. από το μη επιθυμητό άγγιγμα έως το βιασμό και το φόνο.
Η έμμεση σωματική βία περιλαμβάνει π.χ. το πέταγμα αντικειμένων πάνω ή κοντά σε έναν άνθρωπο, η πρόκληση πόνου σε ζώα.
Σεξουαλική βία - εξαναγκαστική σεξουαλική επαφή ή πράξη χωρίς την οικειοθελή συγκατάθεση του άλλου με την χρήση ή την απειλή χρήσης βίας.

Λεκτική
Λεκτικές απειλές για χρήση βίας ενάντια στο θύμα, σε άλλα μέλη της οικογένειας συμπεριλαμβανομένου και τα παιδιά ή αγαπημένα πρόσωπα, ο θύτης ενάντια στον ίδιο του/της τον εαυτό.
Λεκτική βία που εμπεριέχει απειλές, βρισιές, υποτιμητικές και εξευτελίστηκες λεκτικές επιθέσεις.

Συναισθηματική
Μη λεκτικές απειλές, όπως π.χ. χειρονομίες που υποδηλώνουν απειλή, εκφράσεις του προσώπου, κινήσεις του σώματος.
Υπερβολική έλλειψη ενσυναίσθησης (η ικανότητα δηλαδή του να συν-αισθάνεσαι π.χ. τον πόνο ή την χαρά του άλλου), η έντονη συναισθηματική απάθεια και η αδυναμία συναισθηματικού μοιράσματος και επαφής με τρόπο που είναι ζημιογόνος.
Χειραγώγηση των συναισθημάτων του άλλου που οδηγεί σε τρόμο, φόβο, δυσκολία χαλάρωσης, ενοχές, αμφιβολίες και αμφισβήτηση του τρόπου σκέψης και των συναισθημάτων του/της για την κατάσταση, αδυναμία να είναι σε επαφή και να εμπιστεύεται τα συναισθήματά του/της.
Παιχνίδια με το μυαλό του άλλου π.χ. διαστρέβλωση των σκέψεών του σε βάρος του θύματος.

Κοινωνική
Το να μην επιτρέπεται στον άλλο να δει τους φίλους ή/και τους συγγενείς του.
Το να σαμποτάρονται οι κοινωνικές σχέσεις του άλλου και το να απομονώνεται από τις κοινωνικές της/του δραστηριότητες και επαφές.
Ο διασυρμός του άλλου π.χ. μέσα από την εσκεμμένη διαστρέβλωση γεγονότων, τη διάδοση κακής φήμης ή την επινόηση ψεύτικων ιστοριών με σκοπό να βλαφθεί η προσωπικότητα, η οικογένεια, η κοινωνική, η επαγγελματική ή η πνευματική ζωή του/της.
Οικονομική
Οικονομική στέρηση και χειραγώγηση του άλλου μέσα από τα χρήματα ή άλλα υλικά αγαθά, π.χ. έλεγχος των οικονομικών του άλλου με τρόπο κυριαρχικό και υποτιμητικό, εκβιασμός μέσω των χρημάτων.
Στέρηση του δικαιώματος του άλλου για οικονομική αυτονομία (π.χ. να μην του/της επιτρέπεται να εργαστεί).
Εσκεμμένη στέρηση οικονομικής υποστήριξης του άλλου (συνήθως σε περιπτώσεις που η γυναίκα δεν εργάζεται) συνήθως αναγκάζοντάς τον/την να αρχίσει να ικετεύει για οικονομική υποστήριξη.

Πνευματική
Η χρήση φανερής ή κρυφής βίας ή/και οι απειλές ή άλλες προσπάθειες χειραγώγησης με άμεσες ή έμμεσες τακτικές για να εξαναγκαστεί ο άλλος να αλλάξει, να αρνηθεί ή να σταματήσει να έχει τα δικά του πνευματικά πιστεύω και τους τρόπους να τα εκφράζει.
Να υποτιμάται, να περιγελάται ή να κακοποιείται ο άλλος λόγω των πνευματικών του πεποιθήσεων και πρακτικών.
Το να χρησιμοποιούνται τα πνευματικά πιστεύω (ή η απουσία τους) για να χειραγωγηθεί ο άλλος ή να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.
Συνήθως η βία έχει πορεία φαύλου κύκλου. Αρκετοί μελετητές αυτού του φαινομένου (όπως π.χ. ο Lenore Walker) έχουν παρουσιάσει ένα μοντέλο γνωστό ως ο ?κύκλος της βίας?. Παρακάτω παρουσιάζω μια από τις εκδοχές του:
1η Φάση: Ο μήνας του μέλιτος Αυτή η φάση χαρακτηρίζεται συνήθως από τρυφερότητα, απολογία, προσφορά (π.χ. δώρα, προσφορά βοήθειας σε κάτι που συνήθως ο θύτης δεν βοηθάει) και ολοφάνερη παύση της βίας.
2η Φάση: Η οικοδόμηση της έντασηςΑυτή η φάση συνήθως χαρακτηρίζεται από φτωχή και ρηχή επικοινωνία, ένταση, τρόμο ή φόβο μήπως προκληθεί καβγάς.
3η Φάση:Το ξέσπασμα
Σε αυτή τη φάση είναι χαρακτηριστικές οι εκρήξεις βίας και τα περιστατικά κακοποίησης. Είναι συνήθως σε αυτή τη φάση όπου αυτός που βρίσκεται στο ρόλο του θύματος αποφασίζει ή σκέφτεται σοβαρά να κάνει κάτι για την κατάσταση, π.χ. να ζητήσει ή να δεχτεί βοήθεια.
4η Φάση: Η μετάνοια Είναι η φάση κατά την οποία αυτός/η που παίζει το ρόλο του θύτη προετοιμάζει το έδαφος για την 1η Φάση (το μήνα του μέλιτος) δείχνοντας φανερά μετάνοια για τις πράξεις του/της, εκφράζοντας συναισθήματα τύψεων, δίνοντας υποσχέσεις για αλλαγή ότι π.χ. ήταν η τελευταία φορά που συνέβη κάτι που, όμως, αν πρόκειται για το φαύλο κύκλο της βίας δυστυχώς δεν συμβαίνει και στην πραγματικότητα.
Θεωρώ σημαντικό να σημειωθεί εδώ ότι ο κύκλος της βίας ΔΕΝ ισχύει πάντα και για όλες τις περιπτώσεις. Υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από αυτή την προσέγγιση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ζήσει τουλάχιστον ένα περιστατικό κακοποίησης ή βίας σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τουλάχιστον μια φορά σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Είναι, όμως, μια συμπεριφορά που δεν πρέπει είναι ανεκτή, ούτε νομικά, ούτε ηθικά, ούτε ψυχολογικά από τις σημερινές κοινωνίες, αφού τα αποτελέσματά της μόνο επιβλαβή μπορεί να είναι. Είναι, επίσης, μια συμπεριφορά που ενθαρρύνεται ή όχι μέσω της μάθησης. Γι?αυτό είναι και ένα τόσο σημαντικό θέμα παιδείας, εκπαίδευσης, ενημέρωσης και παραδειγματισμού.
Μερικοί άνθρωποι ζουν τη βία καθημερινά και έχουν τόσο πολύ αποθαρρυνθεί, που δεν μπορούν ούτε καν πια να την αναγνωρίσουν. Ή φτάνουν να πιστεύουν ότι το αξίζουν, ή ότι ?έτσι είναι και δεν αλλάζει?. Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται βαθιά αδύναμοι. Αισθάνονται ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για αυτό. Ότι αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα. Όμως, αυτό είναι λάθος! Αλλά για να αρχίζει αυτό να αλλάζει είναι πολύ σημαντικό να ζητήσει την κατάλληλη βοήθεια και αυτός που δέχεται τη βία, και αυτός που την ασκεί (σπανιότερο αλλά εξίσου σημαντικό).
Κάτι για να σκεφτείς:Πώς θα δρούσες ή θα αντιδρούσες σε περίπτωση μιας βίαιης πράξης ή συμπεριφοράς κακομεταχείρισης εναντίον σου ή εναντίον ενός ανθρώπου που αγαπάς ή ακόμη αν το έβλεπες να συμβαίνει εναντίον κάποιου στη γειτονιά ή στο δρόμο; Γιατί;
Υπάρχει κάτι που θα μπορούσες πιθανότατα να κάνεις προτού προκύψει μια βίαιη ή απειλητική συμπεριφορά; Αν όχι, γιατί; Αν ναι, πώς;
Πιστεύεις ότι μπορούν να υπάρχουν τρόποι πρόληψης γι? αυτό το θέμα; Αν ναι ποιοι θα ήταν αυτοί; Τι θα μπορούσες να κάνεις εσύ για αυτό;

Πού μπορείς να απευθυνθείς για άμεση βοήθεια - Χρήσιμες Συνδέσεις
Κ.Ε.Θ.Ι: http://www.kethi.gr/greek/kentra/index.htm
Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας / Βοήθεια για τη βία μέσα στην οικογένεια: Tηλ: 210 36 16 232
Γραμμή SOS της Γενικής Γραμματείας Ισότητας: Tηλ: 210 32 20 900
Κέντρα Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών (Γ.Γ.Ι.): Tηλ. Αθήνα: 210 52 35 318 & 210 52 35 250 Τηλ. Πειραιάς: 210 41 12 091 & 210 41 29 101
ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ (Ξενώνες υποδοχής της Εκκλησίας της Ελλάδος): Αγ. Ζώνης 91 Τηλ: 800 11 37 777 (χωρίς χρέωση)

Άρτεμις Αντωνίου, BSc (Hons), MScΣύμβουλος, Ψυχολόγος και Συνθετική Θεραπεύτρια
Από Λ. Αυφαντή.

Η αποξένωση φέρνει εγκληματικότητα

2012-01-19T01:59:00.000-08:00

Εξιχνιάσθηκε από το Τμήμα Ασφάλειας Βέροιας η ανθρωποκτονία 58χρονου, ο οποίος είχε εντοπιστεί νεκρός σε αγροτική περιοχή στο Δημοτικό Διαμέρισμα Νεοκάστρου του Δήμου Αλεξάνδρειας Ημαθίας, το βράδυ της 21-10-2011.

Για την υπόθεση αυτή συνελήφθησαν την Τετάρτη το μεσημέρι, με ...........
εντάλματα σύλληψης, τρία άτομα και συγκεκριμένα ο 25χρονος γιος του θύματος, η 51χρονη σύζυγος του και ένας 31χρονος, οι οποίοι μετά την ταυτοποίησή τους, εξετάσθηκαν και παραδέχτηκαν την πράξη τους.

Όπως προέκυψε, οι τρεις δράστες είχαν σχεδιάσει την ανθρωποκτονία και είχαν πραγματοποιήσει διάφορες προπαρασκευαστικές ενέργειες. Συγκεκριμένα, σε προγενέστερο χρόνο, ο 25χρονος γιος και η σύζυγος του θύματος έλαβαν από κοινού απόφαση να τον δολοφονήσουν για οικονομικές και οικογενειακές διαφορές.

Στη συνέχεια, ο 25χρονος με τον 31χρονο φίλο του προμηθεύτηκαν από περιοχή της Πρέβεζας μονόκαννο κυνηγετικό όπλο. Την 20-10-2011 μετέβησαν από την Πρέβεζα στο Νεόκαστρο, όπου συναντήθηκαν με την 51χρονη και αποφάσισαν να προβούν στην ανθρωποκτονία την επόμενη ημέρα, 21-10-2011.

Απογευματινές ώρες της 21-10-2011, ο 25χρονος και ο φίλος του, με την καθοδήγηση και την πληροφόρηση που τους παρείχε η 51χρονη, έστησαν ενέδρα στον 58χρονο, σε αγροτική περιοχή του Νεοκάστρου, όπου ο 25χρονος γιος του τον πυροβόλησε μία φορά από μικρή απόσταση στη θωρακική χώρα, τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.
http://ksipnistere.blogspot.com/2012/01/blog-post_2854.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29
Και ακόμα που είσαι!!! Αφού η δικαιοσύνη επιτρέπει την αποξένωση από τον πατέρα, θα γίνουν και άλλα τέτοια......

Οικογενειακό δίκαιο από Επιτροπή Ισότητας για ΣΥΓΑΠΑ από Κουντουρά

2012-01-14T00:16:00.001-08:00

http://gonis-sygapa.blogspot.com/2012/01/blog-post_14.html
Στο ιστολόγιο http://spitalas.blogspot.com έχει αναρτηθεί το βίντεο από την συζήτηση της επιτροπής ισότητας όπου στηρίχθηκαν οι θέσεις του ΣΥΓΑΠΑ και κλήθηκε ο Πρόεδρος Δρ Νίκος Σπιτάλας να εισηγηθεί το νέο Οικογενειακό δίκαιο. Κουντουρά και Μερεντίτη είναι απόλυτα ταυτισμένες με τις θέσεις- προτάσεις του ΣΥΓΑΠΑ. Δέστε και τα βίντεο:
http://www.dailymotion.com/video/edit/xnnt2u_vts-01-1
http://www.dailymotion.com/video/edit/xnnt3t_vts-01-2
http://www.dailymotion.com/video/edit/xnnt3y_vts-01-3
Το πρώτο βίντεο:

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΣΥΓΑΠΑ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ ΓΙΑ... από spitalas

Κοπή Βασιλόπιτας, ΣΥΓΑΠΑ Δράμας

2012-01-09T11:12:00.000-08:00

Πραγματοποιήθηκε χθες η κοπή της Βασιλόπιτας του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ) στο περίπτερο Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Ονειρούπολης στη Δράμα. Στο συγκεκριμένο περίπτερο, μεταξύ των άλλων, ο ΣΥΓΑΠΑ παρουσίασε τα κοινωνικά και πολιτικά θέματα που προκύπτουν μετά από ένα διαζύγιο. Ο αριθμός των διαζυγίων στην Ελλάδα μειώθηκε τα δύο τελευταία χρόνια χάρη των προσπαθειών του Συλλόγου από οκταετίας.

Παρόλα αυτά το πολιτικό κατεστημένο, πλην του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Κινήματος, εξακολουθεί να αγνοεί την πραγματικότητα η οποία εμφανίζεται σε ένα εκατομμύριο παιδιών των διαζυγίων. Ο ΣΥΓΑΠΑ ζητά βελτίωση της νομοθεσίας του οικογενειακού δικαίου, (θεσμός της συνεπιμέλειας, του οικογενειακού δικαστή, διαμεσολαβητή, κοινωνικών υπηρεσιών και πραγματογνωμόνων, του γονικού συμβολαίου και της δίκαιης δίκης για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη). Επίσης, προωθεί την περαιτέρω εμπλοκή της τοπικής αυτοδιοίκησης στα θέματα της οικογένειας, κάτι που σήμερα είναι απαραίτητο περισσότερο από κάθε άλλη φορά, για την ισόρροπη ανάπτυξη των παιδιών. Ζητά την απεμπλοκή των χρονοβόρων και "δραχμοβόρων" δικαστικών διαδικασιών από τα θέματα του διαζυγίου, ειδικά εν καιρώ οικονομικής κρίσης.

http://sygapadramas.blogspot.com/2012/01/blog-post_08.html#more

Κεντρική Ιστοσελίδα:

www.sos-sygapa.eu

ΑΝΔΡΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΕΣ: ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

2012-01-07T01:08:00.000-08:00

Dear colleagues,

It is with great pleasure that I am able to provide a link to the first onl ine issue of: New Male Studies: An International Journal http://newmalestudies.com/OJS/index.php/nms

NMS is an open access publication, and the first Male Studies Journal in the world. It has been sponsored by the Australian Institute of Male Health and Studies,

which is committed to interdisciplinary scholarship in the pursuit of enhanced health and well-being for men and boys.

NMS is supported by a significant and growing number of internationally distinguished scholars, whose interest and commitment will not only ensure the future of the journal, but will establish a long overdue free and intelligent discourse in relation to gender, and all that it means to be male in contemporary society.

I hope you enjoy this first issue, and will be encouraged to inform people in your networks of its availability.

Best regards, john

Dr John Ashfield PhD

Director - Education and Clinical Practice

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

FAO; The Honourable Nicola Roxon MP,

Attorney-General
Parliament House
Canberra ACT 2600

45 Roberts Road

Shirley

Southampton

SO15 5DF

3 January 2012

Dear Mrs Roxon,

Re; Australian Family Law: The contribution of Dr Jennifer McIntosh and Dr John Bowlby

May I congratulate you on your appointment as the first woman to hold the post of Attorney-General. I am aware that, as well as your legal background, you also have an interest in health matters and the upbringing of children, which I hope may help you with this concern regarding Australian Family Law.

Your colleague Robert McClelland MP is on record, as the previous Attorney-General, stating that despite the changes, 'The federal government strongly supports shared care and a child's right to a meaningful relationship with both their parents'. (Family Court decision seems to be wrong on many different levels, The Australian, November 25, 2011).

Instrumental in the debate on Shared Parenting is the contribution made by the Clinical Psychologist and Family Therapist, Dr McIntosh B.A. (Hons), Ph.D., M.A.P.S.(Clin), V.A.F.T. Dr McIntosh has played a leading role in national research and associated professional development programmes in which key stakeholders include the Commonwealth Attorney General’s Department, Family and Community Services, The Office for the Status of Women, and the Family Court of Australia. According to her own biography, 'She is well regarded for her strong advocacy on the rights of children to psychological safety, particularly in the face of family trauma and change'.

However I seek to challenge the appointment of Dr McIntosh to any of these roles, in particular with the Attorney-General’s Department, because of her sexist view of attachment which is influenced by Dr John Bowlby's theory of 'maternal deprivation'.

In support for this concern I refer specifically to the involvement of Dr McIntosh as lead author for the Attorney-General’s research project on, 'Post-separation Parenting Arrangements: Patterns and Developmental Outcomes - Studies of Two Risk Groups. Collected Reports,' (2010) which relies heavily on Dr John Bowlby's work, both in methodology and content. More recently Dr McIntosh has produced a set of guidelines for the Australian Association for Infant Mental Health called 'Infants and overnight care - post separation and divorce' which also relies upon the values and attitudes of Dr John Bowlby. (Shared custody a mistake for the under-2s, say guidelines, Sydney Morning Herald, December 15, 2011).

As if to confirm this concern, a special edition of Family Court Review from July 2011 (Emery and Schepard, Family Court Review, 49:415–417), which was conceived and largely co-written by Dr McIntosh, called 'Attachment, Separation, and Divorce: Forging coherent understandings for family law' addressed these issues exclusively within a, 'Bowlby - Ainsworth attachment paradigm'.

Of particular concern, is the interview for this publication between Dr McIntosh and Dr John Bowlby's son entitled, 'Attachment history, legacy and currency for family law: In conversation with Sir Richard Bowlby'. In this interview Sir Richard Bowlby states,

My father’s first book was 'Child Care and the Growth of Love'.

But he must know this statement is not true. His father's first book was 'Maternal Care and Mental Health,' (1952) in which he described the theory of 'maternal deprivation'. This included the passage, repeated in 'Child Care and the Growth of Love',

It is she who feeds and cleans him, keeps him warm, and comforts him. It is to his mother that he turns when in distress. In the young child's eyes father plays second fiddle.

In 1986, towards the end of his career, when Dr John Bowlby was asked to select his favourite book as a 'citation classic', despite the controversy surrounding his work, he chose 'Maternal Care and Mental Health' because he said,

It focused attention on the relationship of a young child to the mother as an important determinant of mental health.

In the interview there is the following exchange, Sir Richard Bowlby: This is where I think, basically King Solomon got it right by asking, “Who is the psychological mother?” McIntosh: I agree that the survey responses are fascinating and troubling at the same time. As Everett Waters said in his interview, this whole Special Edition could have been called “Why family law is asking the wrong questions about attachment.”

This echoes the sexist language used by Dr John Bowlby to justify his theory of 'maternal deprivation'. He claimed that the mother is the psychological parent and that there is a qualitative difference between her bond with the child, and any other person. Dr John Bowlby went on to argue that if the child was deprived of a relationship with the mother, dire consequences would befall.

Integral to this theory of 'maternal deprivation' is the concept of 'monotropy'. This is a term invented by Dr John Bowlby in his paper from 1958 called 'The nature of the child's tie to his mother', (International Journal of Psycho-Analysis, 1958, 39, 350-373), in which he states

The tendency for instinctual responses to be directed towards a particular individual or group of individuals and not promiscuously towards many is one which I believe to be so important and so neglected that it deserves a special term. I propose to call it ‘monotropy’.

Dr McIntosh's view is that because the concept of 'monotropy' is not sexist on its own, it is legitimate to argue that treating one parent as the primary attachment figure for 'comfort and security' and treating the other as primary attachment figure but for a different purpose, is justified.

The problem occurs because both concepts of 'maternal deprivation' and 'monotropy' are interdependent, most people would consider them to mean the same. For example, the guidelines for the Australian Association for Infant Mental Health, are predicated on the principle that there can only be a single 'primary carer' responsible for 'comfort and security'. However this was again reported in the Sydney Morning Herald, as 'Welfare group recommends daddy day care only' (Michelle Griffin, December 15, 2011) suggesting that mothers should be treated as the 'psychological parent'.

It is Dr John Bowlby's view of 'maternal deprivation' that has proved popular with the family courts, in the UK as well as Australia, although it is not generally appreciated that even at the time there was a great deal of professional disquiet about his claims, so much so, that in 1962 the World Health Organisation published the 'Deprivation of Maternal Care: A Reassessment of its Effects'. (Public Health Papers, No. 14. Geneva: World Health Organisation).

Given the opportunity children can form multiple attachments without any harm and because research has also established that children are not damaged by deprivation and respond to the person who is most sensitive to their needs, regardless of gender, that makes Dr McIntosh's attempt to justify Dr John Bowlby's theory of attachment, risible.

What Dr McIntosh is seeking to achieve is to re-introduce the concept of 'maternal deprivation' into Australian family law, by the 'back-door'.

The same concern applies with the involvement of Dr McIntosh as lead author for the research project, 'Post-separation Parenting Arrangements: Patterns and Developmental Outcomes - Studies of Two Risk Groups. Collected Reports', which was funded by the Attorney-General’s Department, with the assistance of the Family Law Branch. This, too, relies heavily on Dr John Bowlby's view of child development and includes the following statements citing his work;

Attachment theory (Bowlby, 1969/1982) is essentially an ethological framework for understanding the psycho-emotional survival and well-being of the human being. The theory originally postulated a complex, innate biological system in infants that ensures they seek proximity with and attentive care from a specific person, and that they attempt to signal for and engage in the repeated, predictable interactive and responsive presence of that person (Bowlby, 1969/1982). Page 93

Detail on all variables other than ‘Visual monitoring’ are outlined in the LSAC data dictionary. The visual monitoring variable was derived for the purposes of this study. Following observations made originally by Bowlby (1969/1982) about babies’ efforts through gaze and gesture to monitor and retain the proximity of their attachment figure, Ainsworth et al., (1978) described heightened visual monitoring by infants when anxious about their caregiver’s emotional or physical availability. It is important to note that LSAC does not contain attachment-specific parent report data or observer ratings. To approximate the extent to which the infant monitored and attempted to retain proximity with their primary carer, this variable was formed from the mean of three items from the Communication and Symbolic Behaviour Scales (CSBS): “When this child plays with toys, does he/she look at you to see if you are watching?” “When you are not paying attention to this child, does he/she try to get your attention?” and “Does this child try to get you to notice interesting objects – just to get you to look at the objects, not to get you to do anything with them?” Page 115

Theoretical explanations from the attachment field for these findings are similar to those considered for the younger infants. Normal development for the 2-3 year old infant is marked by budding autonomy and exploration, growing representational and communication skills. Simultaneously, however, the development of skills necessary for self-soothing and self-protection remains rudimentary. Bowlby (1969/1982) regarded attachment needs and behaviours at 2 - 3 years to be no less intense than for the younger infant. From his extensive studies of this age group, Marvin found that attachment behaviours at this age remained easily activated, and that this was adaptive rather than regressive, with monitoring of proximity to the caregiver still a critical component in the young child’s behavioural organization and well-being (Marvin & Greenberg, 1982). Separations from the primary caregiver not within the control of the 3 year old continue to disturb or disequilibrate the attachment system, as they do for the younger infant (Marvin & Britner, 2008). Thus in attachment terms, repeated overnight separation of the 2 - 3 year old from the primary carer, here at the rate of five nights per fortnight, would predictably affect emotional regulation. Page 149

In attachment terms, the caregiving system of the primary parent during the 2-3 year old stage of development is still highly primed or geared to read and respond to attachment related signals of the child. Bowlby (1969/1982) postulated the presence of a caregiving behavioural system that operates instinctively within the parent, as the attachment system operates within the child. George and Solomon (2008) describe the primary goal of the caregiving behavioural system as providing protection for the child. Activation of the caregiving system occurs via the parent’s perception of dangerous, stressful or fear-inducing situations for the child, including separation, endangerment and the child’s signals of discomfort or distress. Page 150

From extensive research Marvin and Greenberg (1982) and Marvin and Britner (2008) suggest the organization of the attachment system changes significantly around ages 4 - 5 years. Children were less distressed by brief separation from the primary caregiver (in this case the mother), provided they were left in the care of friendly adults and provided they had formed a clear plan with the mother about the separation and the reunion, before she left. However, at age three, children were not able to make such a shared plan. In keeping with Bowlby’s (1969/1982) description of attachment becoming “goal corrected partnership” around this age, rather than a co-regulatory one, children at age four years are less dependent on physical proximity to and contact with the primary caregiver in order to maintain a sense of security, provided they are in the care of responsive, caring adults (Marvin & Greenberg, 1982; Marvin & Britner, 2008). Page 152

In a research method similar to that adopted by Dr John Bowlby to establish a correlation between mother care and mental health in children, Dr McIntosh has collected these separate and independent reports together and conflated the findings to justify a number of spurious suppositions. For example, that (1) stress is always bad for children and therefore necessarily an indication of the failure of the Shared Parenting arrangements, which is not so. (2) The research study regards the proximity or distance from the primary caregiver as an indicator of the failure or success of the Shared Parenting arrangements, which does not follow. These associations are adapted from a 'Bowlby - Ainsworth attachment paradigm' and have no more evidence to link them together than the decision to put them in the same collection. Further there is no recognition of the crucial importance of 'resilience' or an appreciation that experiences at 'all ages' have an impact on child development. Instead the authors adopt Dr John Bowlby's discredited idea of a 'critical period'. These are fundamental issues that should be addressed.

The leading authority in this area of child and adolescent psychology is Professor Sir Michael Rutter who is described as, 'the father of modern child psychiatry'.

According to his view, on occasion, children actually benefit from stressful situations which are safe because it helps 'inoculate' them against future harmful experiences that perhaps cannot be controlled so easily. Moreover they are not harmed by more than one primary caregiver and benefit from a network of family members that invest in the child. In these circumstances Shared Parenting of the very young is a positive advantage. This is not to ignore the problem of family conflict but it was Professor Sir Michael Rutter's own seminal work, 'Parent‐child separation: Psychological effects on the children' from 1971 (Journal of Child Psychology and Psychiatry) which showed that it is high levels of discord that harms children.

The University College London UCL biography for Professor Sir Michael Rutter, states that as well as being appointed the first consultant of child psychiatry in the UK, he was also Head of the Department of Child and Adolescent Psychiatry at the Institute of Psychiatry and Honorary Director of the Medical Research Council Child Psychiatry Unit.

Again, according to the UCL biography, Professor Sir Michael Rutter is recognised as contributing to the establishment of child psychiatry as a medical and biopsychosocial speciality with a strong scientific base. In 1994 he set up the Social, Genetic and Developmental Psychiatry Unit at the Institute of Psychiatry. He is an honorary member of the British Academy, a Fellow of the Royal Society and was knighted in 1992. The Michael Rutter Centre for Children and Adolescents at the Maudsley Hospital, is named after him.

Significantly the biography refers to one of his most influential publications 'Maternal Deprivation Reassessed' (1972) in which he argued, against Dr John Bowlby, that it is the, 'norm for children to form multiple attachments rather than a selective attachment with just one person'.

Professor Sir Michael Rutter described my own work, 'even Toddlers Need Fathers', which is a critique of the principle of 'maternal deprivation' as applied in family courts, as an 'interesting and informative guide' and the Vice President of the Family Division, Lord Justice Thorpe, said that I have a, 'history of responsible campaigning and writing on issues relating to family relationships'.

It is impossible to be sure about the reason for excluding relevant research from the Australian studies. The discussion in the UK is dominated by female researchers who claim they only see family law from the child's perspective. These individuals include Joan Hunt, Ceridwen Roberts, Judith Masson and Liz Trinder. Much of their work is sponsored by the Nuffield Foundation through the Oxford Centre for Family Law and Family Policy. Joint Director is Mavis Maclean CBE who in September 2004 for a BBC debate on, 'Whether parenthood should be regarded as a right?' stated,

A right to parenthood in my view is unhelpful because it focuses on the rights of adults rather than the needs of children. If we look ahead in the life of the child this kind of rights based approach has become associated with the kinds of arguments which have been raging over the rights of fathers to equal rights to their child’s time after separation or divorce. A concentration on parental rights, in my view, leads us towards the danger of regarding a child as a piece of property to be divided, towards the excesses of the extreme fathers groups, and away from the sanity of the Children Act 1989 with its focus on the child.

If Dr McIntosh is truly concerned for the welfare of children then there should be no excuse for restricting her academic endeavour to the, 'Bowlby - Ainsworth attachment paradigm'.

As a mother I do not know whether you feel that you are a more sensitive and caring parent than a father? Or that it should be the father's role to 'play' with children? But, with the greatest respect, notwithstanding your own opinion, I do not believe family structure should be determined by sexist stereotypes.

I have taken this opportunity to inform you about this concern because I believe Dr McIntosh's work will undermine a child's right to a meaningful relationship with both parents post separation and bring family law into disrepute. Therefore it must concern yourself as Attorney-General. Also, in the UK, recent attempts to introduce Shared Parenting legislation have floundered because it is argued that research from Australia shows that it is not in the child's best interests.

Therefore I should be grateful if you could reaffirm the Attorney-General's commitment to a child's right to a meaningful relationship with both parents post separation and confirm that the Australian government does not intend to adopt any policies that will undermine the family.

Yours Sincerely, Kingsley Miller

Cc. Sir Richard Bowlby, The Bowlby Centre, 147 Commercial St, London, E1 6BJ, UK; Dr Jennifer McIntosh, FAMILY TRANSITIONS: PO Box 5130, Alphington, Victoria, 3078, Australia; Professor Sir Michael Rutter, PO 80, Institute of Psychiatry at the Maudsley, De Crespigny Park, Denmark Hill, London, SE5 8AF, UK

Είναι η μητρότητα ....ταλέντο?

2012-01-02T07:56:00.000-08:00

Είναι η μητρότητα... ταλέντο;;; Τι λες μωρέ;;;

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και περισσότερο η συζήτηση περί του αν είναι ικανή η κάθε γυναίκα να γίνει μάνα και αν τελικά η μητρότητα αποτελεί κάποιο "ταλέντο".
Η σύγχρονη γυναίκα συμμετέχει ισότιμα με τον άντρα στην οικονομική προσφορά στο σπίτι, δουλεύει πολλές ώρες, έχει άγχος, είναι ελεύθερη να έχει σεξουαλική ζωή όπως τη θέλει, είναι πολυγαμική, παντρεύεται σε μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με τα παλιά χρόνια.
Τα παραπάνω ισχύουν ως επί το πλείστον για τις γυναίκες της εποχής μας.

Και όμως αντί οι γυναίκες να....
αδράξουν την ευκαιρία των παραπάνω -ευνοικών γι' αυτές συνθηκών (αυτό δεν ήθελαν;) - χρησιμοποιούν αυτές τις κατακτήσεις ως επιχειρήματα ανασταλτικά στην τεκνοποίηση!

Επιχείρημα που χρησιμοποιούν συχνά είναι το εξής:
"έχω μάθει να ζω ανεξάρτητη, να γυρίζω από δω και από κει και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου να κρέμεται συνεχώς πάνω από ένα παιδί".
Λοιπόν, η τεκνοποίηση δεν είναι φυλακή αγαπητή μου γυναίκα. Δώρο είναι, όχι φυλακή! Όταν κάνεις ένα παιδί δεν κρέμεσαι από πάνω του επειδή υποχρεούσαι, αλλά επειδή δε διανοείσαι καν να αφήσεις απ' τα χέρια σου αυτό το πλασματάκι που έβγαλες απ' τα σπλάχνα σου!
Δε σε υποχρεώνει κανείς να παντρευτείς! Μπορείς κάλλιστα να κάνεις ένα παιδί με τον ερωτικό σου σύντροφο, να το αναγνωρίσει αυτός και από κει και πέρα συνεχίζετε τις ζωές σας όπως νομίζετε, είτε μαζί είτε χώρια.
Δε σε υποχρεώνει κανείς, αγαπητή μου γυναίκα, να μην ξαναβγείς για ποτό στον αιώνα τον άπαντα. Γι' αυτό υπάρχουν και οι γονείς σου και οι γονείς του πατέρα (δηλ. οι παππούδες) που θα χαρούν πολύ να τους αφήσεις ένα βράδυ το μπέμπη να τον προσέχουν και εσύ κάνε ό,τι θες.

http://toixo-toixo.blogspot.com

Άλλο επιχείρημα που αναμασάται:

"θέλω να κάνω παιδί, αλλά δεν έχω χρόνο επειδή δουλεύω πολύ"
Αυτό το επιχείρημα έχει περισσότερη βάση από το προηγούμενο αλλά και πάλι δεν ισχύει στο έπακρο.
Απ' τη μια πλέον υπάρχουν εδώ και χρόνια οι νόμοι που σου δίνουν τη δυνατότητα τον πρώτο περίπου ενάμιση χρόνο της ζωής του παιδιού να έχεις υποχρεωτική άδεια μετ' αποδοχών (δεν τολμά ο εργοδότης να στην αρνηθεί...) και να γαλουχήσεις το παιδί.
Έπειτα, το σύστημα έχει προβλέψει πλέον βρεφονηπιακούς και αργότερα παιδικούς σταθμούς, παιδότοπους, ολοήμερα σχολεία, τα οποία υπάρχουν επειδή πλέον πολλές γυναίκες γυρίζουν απ' τη δουλειά το απόγευμα. Έτσι, το παιδί δε βρίσκεται φυλακισμένο σε τέεσσερις τοίχους ενός διαμερίσματος, αλλά σε ευχάριστο περιβάλλον με άλλα παιδιά που παίζουν , μιλούν, τσακώνονται, κοιμούνται, τρώνε και πάντα υπό την επίβλεψη των νηπιαγωγών κλπ. για μεγάλο μέρος της μέρας, ώσπου θα έρθεις εσύ απ' τη δουλειά και θα το πάρεις στο σπίτι.
Και σ' αυτό το θέμα πάλι βοηθούν οι παππούδες όποτε χρειάζεται. Αυτός είναι και ο ρόλος τους άλλωστε. Κάτι σαν "βοηθητικοί γονείς"...

Τρίτο επιχείρημα (αφορά κυρίως ζευγάρια):
"Δεν έχουμε την οικονομική επιφάνεια να μεγάλώσουμε ένα παιδί, όπως θέλουμε".
Ε, συγνώμη τώρα, αλλά θα γίνω κακός.
Ποιος σας είπε ρε ότι δικαίωμα ή υποχρέωση στην τεκνοποίηση έχουν μόνο οι πλούσιοι και οι ευκατάστατοι;
Δηλαδή κι αν δεν έχετε λεφτά, τι θα πάθει το παιδί άμα δεν έχει ό,τι μαλακία πλασάρει το Jumbo και αργότερα όλες τις τελευταίες εκδόσεις του playstation?
Από πού μάθατε ότι η ανατροφή ενός παιδιού είναι μια υλική υπόθεση και το μετράτε σε 50ευρα;
Οι παππούδες μου όταν γέννησαν τους γονείς μου ήταν σε κάτι κατσάβραχα κατσικοχώρια και κρέας τρώγαν κάθε δυο Κυριακές, μπάνιο κάθε που 'βρεχε, παπούτσια δεν είχαν να τους πάρουν μέχρι μια ηλικία, παιχνίδια είχαν αυτοσχέδια (το πολύ μια κούκλα), και όμως και ευτυχισμένα μεγάλωσαν, και έπαιξαν και γέλασαν και ερωτεύτηκαν και έκλαψαν και μάθανε να κερδίζουν και μάθανε και να στερούνται και τελικά και σχολείο πήγαν και διάβασαν και πέρασαν στο πανεπιστήμιο και μεγάλωσαν και έγιναν γρήγορα οικονομικά ανεξάρτητοι και σεβαστοί στην κοινωνία.
Και ξέρετε κάτι; Δεν αισθάνονταν ότι τους έλειπε τίποτα!
Και ξέρετε γιατί; Γιατί ένα παιδί δε ζητά λεφτά και δώρα. Ζητά αγάπη.
Άρα μη λέτε ότι δεν έχετε λεφτά να το μεγαλώσετε.
Απλά παραδεχτείτε ότι δεν έχετε αγάπη για να δώσετε. Δεν έχετε μάθει να αγαπάτε,
Δεν έχουμε μάθει να αγαπάμε σ' αυτή τη μπουρδελοκοινωνία. Μόνο για την πάρτη μας όλα.

Άλλες οικογένειες ζούσαν σε άθλιες οικονομικά συνθήκες και μεγάλωναν 6,7,8 παιδιά μέσα σε σπίτια που μέναν ο ένας πάνω στον άλλον.
Κι όμως! Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν ακνονικά, άλλα πέτυχαν επρισσ΄τοερα στη ζωή τους κι άλλα λιγότερα. Γιατί έμαθαν να βάζουν στόχους και να τους πετυχαίνουν.
Και απ' την πείνα δεν πέθαναν ακόμη και τα φτωχά.
Μικρύναν οι μερίδες του φαγητού, αλλά μια χαρά μεγάλωσαν και φυσιολογικά.
Χωρίς πολλά-πολλά υλικά αγαθά. Χωρίς πολά κομφόρ. Δεν ήταν απαραίτητα.
Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι σήμερα στα ψηλά κοινωνικά και οικονομικά στρώματα και θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια ως μαγικά! Διότι τα παιδιά δε μετρούν τον κόσμο τους με 50ευρα, αλλά με τα μάτια της παιδικής τους ψυχής που αντιλαμβάνονται την αγάπη, το παιχνίδι, την ανεμελιά την ελευθερία.

Περνώ από υποβαθμισμένες γειτονιές και βλέπω αυλές με παιδιά που παίζουν, τρέχουν, χτυπιούνται, γελούν, τσακώνονται και δεν τους λείπει τίποτα. Και συνήθως έχουν μεροκαματιάρη πατέρα και νοικοκυρά μάνα.
Ναι ρε, δεν τους λείπει τίποτα. Έχουν αγάπη στο σπίτι και όλα τ' άλλα έπονται!
Και βλέπω απ' την άλλη, παιδιά συγγενών και φίλων μου, που έχουν περισσότερα λεφτά αλλά δεν έχουν αδερφάκια επειδή "δεν τους βγαίνουν τα λεφτά" και η ζωή τους είναι μεταξύ παιδικών DVD και Playstation, γιατί τα ξεφορτώνονται μ' αυτό τον τρόπο.
Αυτά έχουν όλο τον τελευταίο εξοπλισμό του Jumbo αλλά δεν έχουν τη χαρά που έχουν στα μάτια τους τα παίδάκια των αυλών που παίζουν με τρύπια παντελόνια.

Τέταρτο επιχείρημα που ακούγεται:
"α, εγώ νομίζω πως δεν έχω το ταλέντο για να γίνω μάνα"!
Τι λες μωρέ; Από πότε η φύση έγινε ταλέντο;
Δε σου είπαμε να τραγουδήσεις, για να μας απαντήσεις "α δεν έχω ταλέντο στη φωνή".
Μάνα σου είπαμε να γίνεις!
Και ξέρεις κάτι; Μάνα δε γίνεσαι! Γεννιέσαι! Η Φύση σε γεννάει μάνα.
Αυτά τα μαραφέτια που κρύβουν άντρες και γυναίκες στα βρακιά τους, ναι μεν δίνουν μεγάλη ευχαρίστηση και ηδονή, αλλά πάνω απ' όλα προορίζονται για την αναπαραγωγή!
Γι' αυτό τα 'χουμε, γαμώτο!
Δεν είναι ταλέντο η φυσική υποχρέωση και δυνατότητα αναπαραγωγής.
Η γάτα δεν αναζητά το "ταλέντο" της όταν κάνει έρωτα με τον γάτο και μείνει έγκυος και κάνει γατάκια. Ο σκύλος και η σκυλίτσα επίσης! Η τεκνοποίηση είναι φυσικός προορισμός κάθε ζωντανού είδους και δεν αποτελεί κανενός είδους "ταλέντο".
Το παράπονο των ανθρώπων που έχουν την ατυχία να αδυνατούν να τεκνοποιήσουν μαρτυρά το έγκλημα αυτών που μπορούν και δεν το κάνουν προβάλλοντας αστείες δικαιολογίες.
Υπάρχουν άνθρωποι που μείναν με το μαράζι ότι δεν κατάφεραν να κάουν παιδιά. Αλλά όταν η Φύση το αποφασίσει... τότε τι να κάνουμε; Έτσι αποφάσισε η Φύση και γι' αυτό αυτοί οι άνθρωποι που, λόγω της αδυναμίας αυτής, αντιλαμβάνονται το μεγαλείο της αναπαραγωγής, γίονται και πολύ καλοί γονείς όταν υιοθετούν παιδιά.
Κι έχουμε τους άλλους και τις άλλες κυρίως να λένε ιστορίες για... "ταλέντα και fame story μανάδων".
Όχι κυρίες μου! Από την ώρα που βγαίνει στην επιφάνεια της γης κάποιο είδος δύναται και υποχρεούται να αναπαράγεται εσαεί.
Και θα το καταλάβετε όταν φτάσετε σε μια ηλικία που δε θα μπορείτε πια και τότε θα το μετανιώσετε πικρά, όπως συμβαίνει συνήθως.
Και οι δικές σας μανάδες που σας γέννησαν δεν πήγαν σε κανένα ΤΕΙ Μητρότητας για να μαθουν την τέχνη... Απλά ήταν αυτονόητο ότι όταν βρουν κάποιο μόνιμο σύντροφο, θα κάνουν μαζί τα παιδάκια τους. Τι πιο απλό και τι πιο φυσιολογικό, για να χρειάζεται τυμπανοκρουσίες, ταλέντα και αηδίες;

Όλα τα παραπάνω τα έγραψα επειδή στην ηλικία που είμαι, ιδιαιτέρως για τις γυναίκες, παίρνονται οι αποφάσεις αν θα τεκνοποιήσουν ή όχι.
Εντάξει, υπάρχουν αρκετές που δεν έχουν γεννήσει ακόμη, διότι δε βρέθηκαν σε κάποια σταθερή μόνιμη σχέση για να προχωρήσουν και στην τεκνοποίηση.
Δεν αναφερομαι φυσικά σε αυτές που θέλουν, αλλά για τον έναν ή τον άλλο λόγο, δε τα φερε ακόμη η ζωή έτσι, ώστε να κάνουν παιδιά.
Αναφέρομαι σ' εκείνες που μπορούν, έχουν όλα τα φόντα να προχωρήσουν ...κι όμως αντιμετωπίζουν τη γέννηση ενός παιδιού λες και πρόκειται για... πυρηνική καταστροφή!

Κι όταν αυτές γεννούν τελικά... εκεί έχουμε άλλο πανηγύρι!
Κάνουν λες και δε γέννησε άλλη στον κόσμο!
Σιγά μωρή, παιδί έκανες! Δεν έκανες κροκόδειλο!
Άσε το το δόλιο να μεγαλώσει, να παίξει, να κλάψει, να χτυπήσει με την ησυχία του!
Κι εμείς δεν πάθαμε τίποτα όταν τα κάναμε όλα αυτά!
Και παίξαμε και χτυπήσαμε και ματώσαμε και μικρόβια αναπνεύσαμε και καπνό εισπνεύσαμε. Ναι, αλήθεια! Υπάρχουμε ακόμα! Ζούμε!
Βγάλ' το απ' τη γυάλα το παιδί!
Κλείσε τα ηλεκτρονικά που του 'χεις όλη μέρα να παίζει και το αποβλακώνεις για να το ξεφορτώνεσαι και άστο να παίξει με άλλα παιδάκια, άστο να ακουμπήσει και κάνα μικρόβιο. Άστο να προσπαθήσει κάτι να το πετύχει ή να αποτύχει και να πέσει και να ματώσει. Καλό θα του κάνει.

Αλλά έτσι όπως αντιμετωπίζετε το θέμα "παιδί" πριν το κάνετε, έτσι και χειρότερα το αντιμετωπίζετε αφού το κάνετε,
Λες και πρόκειται για δεινόσαυρο.
ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ!
Όπως ήμασταν κι εγώ κι εσύ πριν λίγες δεκαετίες!
Ναι τότε που μαλώναμε με τα αδέρφια μας και τ' άλλα παιδια της γειτονιάς, που παίζαμε εκείνα τα φτηνά παιχνιδάκια (αυτοκινητάκια και στρατιωτάκια τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια), τρέχαμε, κυνηγιόμασταν, πέφταμε, κλαίγαμε, γελούσαμε, άμα κάναμε και καμιά χοντρή μαλακία τρώγαμε και καμιά φάπα να στρώσουμε, ντυνόμασταν με κάτι φτηνές φόρμες, φοράγαμε αθλητικά παπούτσια ελληνικής παραγωγής (zita hellas) και παίζαμε μετά όλη μέρα μπάλα με κουκουνάρια και κουτάκια αναψυκτικών. Τα κορίτσια παίζανε σκοινάκι.
Δεν είχαμε ούτε i-pad ούτε PSP ούτε κινητά ούτε τίποτα από αυτές τις αηδίες. Είχαμε μόνο την παιδικοτητά μας και την απολαμβάναμε.
Αφήστε τα γαμώτο να μεγαλώσουν σαν παιδιά!

Και πρώτα απ' όλα ξεκολλήστε από τα ανόητα χαζοπρότυπα του κουτιού της βλακείας (της τηλεόρασης) που προβάλλει συνεχώς κάτι καριόλες που δεν κάνουν παιδί "για να μη χαλάσει το σώμα τους" και κάτι ξεφωνημένες που περιμένουν το νόμο για την υιοθεσία από γκέι ζευγάρια.
Ξεκολλήστε από αυτά τα πρότυπα της "πλατίνας".
Ας επιστρέψουμε στη Φύση μας!

Οι άντρες και οι γυναίκες ερωτεύονται μεταξύ τους και κάποια στιγμή κάνουν παιδιά, τα οποία μεγαλώνουν ως παιδιά.

Πόσο περίπλοκο σας φαίνεται αυτό;
Δεν είναι επιστήμη! Φύση είναι!

Αλλά είπαμε! Το βασικόπρόβλημα είναι ότι στην κομφορμιστική κωλοκοινωνία που μεγαλώσαμε, μάθαμε να κερδίζουμε αλλά ξεχάσαμε να αγαπάμε!
Γι' αυτό και η σκέψη και μόνο ενός μωρού μας φαίνεται "βουνό"!
Γιατί δε μας περίσσεψε αγάπη να του προσφέρουμε.
Την ξοδεύουμε όλη στην πάρτη μας.

http://toixo-toixo.blogspot.com

Ο ΣΥΓΑΠΑ στην Ονειρούπολη Δράμας

2012-01-01T11:56:00.000-08:00

Το περίπτερο του ΣΥΓΑΠΑ στην Ονειρούπολη, Ιανουάριος ν2012

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΔΩΡΑ

2011-12-29T05:50:00.001-08:00

Υπάλληλος δικαστηρίου με καταθέσεις 7,5 εκατ. ευρώ

2011-12-26T09:38:00.000-08:00

Κρατικοί λειτουργοί βρέθηκαν με ποσά μαμούθ στους τραπεζικούς τους λογαρισμούς, όπως προέκυψε απο ελέγχους των επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης. Τα αποτελέσματα του ανοίγματος τραπεζικών λογαρισμών απο τους επιθεωρητές έβγαλαν "λαβράκια". Οπως αποκάλυψε το Mega, κατα τον έλεγχο του πόθεν έσχες που διέταξε ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης, υπάλληλος δικαστηρίου εμφανίζεται να έχει σε διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς πάνω απο 7 εκατ. ευρώ.
Η ανακάλυψη προέκυψε μετά απο άρση του τραπεζικού, φορολογικού και του χρηματιστηριακού απορρήτου και μαλιστα σε 100 περιπτώσεις υπόπτων για υπόγειες συναλλαγές ανώτερων και ανώτατων κρατικών υπαλλήλων.
Ολοι τους κλήθηκαν να δικαιολογήσουν τα ποσά και οι περισσότεροι απο αυτούς εμφάνισαν απίστευτες δικαιολογίες όταν μάλιστα οι μισθοί τους είναι συγκεκριμένοι απο το Δημόσιο.
Πρώην γενικός διευθυντής του ΥΠΕΧΩΔΕ εμφανίζει αδικαιολόγητα ποσά 1,2 εκατ ευρώ ενώ πρώην προϊστάμενος τεχνικών έργων της Νομαρχίας Κιλκίς εμφανίζει ενα εκατ. ευρώ. Ο τελευταίος είπε στους επιθεωρητές οτι πρόκειται για χρήματα που κατέθεταν πλούσιοι συγγενείς και φίλοι απο την Αμερική και την Ελλάδα στις γιορτές και τα γενέθλια των παιδιών του!
Σε τραπεζικούς λογαρισμούς προσταμένου της πολεοδομίας Κυκλάδων βρέθηκε ένα εκατ. ευρώ. Σε υποδιευθυντή πολεοδομίας της Σύρου βρέθηκαν 600.000 ευρώ, σε προϊστάμενο της πολεοδομίας Κηφισιάς 500.000 ευρώ ενώ σε προοϊστάμενο των τεχνικών υπηρεσιιών του Δ. Κηφισιάς 900.000 ευρώ.
Σε υπάλληλο του Ενιαίου Συνδέσμου Δήμων Αττικής βρέθηκαν 500.000 ευρώ που δεν αντιστοιχούσαν στα εισοδήματά του.
Δέκα γιατροί του ΕΣΥ βρέθηκαν με καταθέσεις απο 1 έως 2,5 εκατ ευρώ, ποσά που δεν δικαιολογούνται.
Πανεπιστημιακοί καθηγητές και συγκεκριμένα γυναικολόγοι και ορθοπεδικοί έχουν καταθέσεις 3-4 εκατ ευρώ ενώ αστυνομικός είχε κατάθεση 2 εκατ. ευρώ . Ολοι τους θα κληθούν απο την εφορία να πληρώσουν φόρους ενώ σύμφωνα με το ρεπορτάζ κάποιοι προχώρησαν σε συμβιβασμό.

Καλά Χριστούγεννα με τη Δέσποινα Βανδή

2011-12-24T10:44:00.000-08:00

http://youtu.be/NO3RZRZnDxU

Ολοένα περισσότεροι Έλληνες οδηγούνται στον ψυχίατρο,

2011-12-19T11:43:00.000-08:00

Ολοένα περισσότεροι Έλληνες οδηγούνται στον ψυχίατρο,

Στο… φουλ δουλεύουν τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και οι ψυχιατρικές κλινικές του ΕΣΥ! Ολοένα περισσότεροι Έλληνες οδηγούνται πλέον, θέλοντας και μη, λόγω της κρίσης, στον ψυχίατρο. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα σχεδόν ένας στους δύο ψυχικά ασθενείς μπαίνει για νοσηλεία με τη θέλησή του.

Από το 2009 μέχρι σήμερα καταγράφεται αύξηση κατά 8,7% στη ζήτηση ψυχιατρικών υπηρεσιών, με τις....
συναισθηματικές διαταραχές, ιδίως τις κρίσεις πανικού και την κατάθλιψη να καταλαμβάνουν ολοένα μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα των ψυχικών ασθενειών.

Η αγωνία για το αύριο, η αβεβαιότητα που προκαλεί το κλείσιμο επιχειρήσεων, η αύξηση της ανεργίας, η αδυναμία πληρωμών, οι περικοπές των μισθών δοκιμάζουν τα όρια των περισσοτέρων ανθρώπων. Στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων τα ραντεβού με τους ψυχίατρους έχουν πολλαπλασιαστεί, στα δε Επείγοντα καταγράφεται σταθερή αύξηση των περιστατικών που διαγιγνώσκονται με οξεία κρίση άγχους.

Ευάλωτοι οι νέοι

Είναι ενδεικτικό ότι στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία της «ναυαρχίδας» των δημόσιων ψυχιατρείων της χώρας, του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής (ΨΝΑ), από την αρχή του έτους μέχρι και το τέλος Νοεμβρίου οι γιατροί εξέτασαν περισσότερους από 36.000 ανθρώπους. Το περασμένο έτος το ΨΝΑ επισκέφθηκαν κατόπιν ραντεβού συνολικά 39.000 άτομα με ψυχικές, συναισθηματικές και άλλες διαταραχές. Είναι ενδεικτικό ότι εφέτος το 17% των ανθρώπων που πήγαν στα Επείγοντα του ΨΝΑ είναι ηλικίας 18 έως 30 ετών!

Οι ειδικοί ωστόσο εκτιμούν ότι η περίοδος των εορτών πυροδοτεί τέτοιου τύπου διαταραχές ή τις επιτείνει εφόσον υπάρχουν.

«Αναμένεται αύξηση των περιστατικών. Ήδη τα σημάδια που έχουμε από τις αυξημένες επισκέψεις στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας δεν είναι θετικά. Κατακλυζόμαστε από ανθρώπους που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση και ταλαιπωρούνται από ψυχοσωματικά συμπτώματα, ιδίως αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, κρίσεις πανικού. Μας ζητούν βοήθεια, πολλοί δε ομολογούν με ντροπή ότι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ τους ψυχίατρο» λέει ο κ. Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρος στο ΨΝΑ Αττικής και στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίων Αναργύρων.

Αύξηση 103% διαπιστώνεται στις εισαγωγές της Ψυχιατρικής κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Μια αύξηση που, σύμφωνα με τον διευθυντή της, κ. Κώστα Αλεξανδρόπουλο, «αποδίδεται κατά κύριο λόγο στην καταθλιπτική διάθεση που προκαλεί η οικονομική κατάσταση της χώρας στους πολίτες. Άλλοι αντιστέκονται σθεναρά σε αυτή την κατάθλιψη, άλλοι όμως δεν αντέχουν και λυγίζουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο όρος depression (κατάπτωση, κατάθλιψη) αναφέρεται και στην οικονομία και στη ψυχολογία…» λέει ο ειδικός.

Αυξάνονται οι συναισθηματικές διαταραχές

Σύμφωνα με ειδικούς του χώρου της ψυχικής υγείας, τα τελευταία τρία χρόνια καταγράφεται σημαντική διαφοροποίηση, όχι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική σε ό,τι αφορά τα περιστατικά. Τα στοιχεία του ΨΝΑ δείχνουν αύξηση των συναισθηματικών διαταραχών κατά 2% μέσα σε μια διετία. Κατά τους γιατρούς, πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αύξηση, δεδομένου ότι οι αλλαγές στον χάρτη των ψυχικών νοσημάτων γίνονται με αργούς ρυθμούς και σε βάθος χρόνου, και έχουν πολλαπλάσιο αντίκτυπο στην κοινωνία. «Εάν καταγράφεται αύξηση των συναισθηματικών διαταραχών στα Επείγοντα του ΨΝΑ, όπου φτάνουν τα βαριά και οξεία περιστατικά κάθε νόσου, αναλογίζεται κανείς τις διαστάσεις της συγκεκριμένης διαταραχής σε ευρύτερο πλαίσιο» επισημαίνει ο κ. Μεγαλοοικονόμου. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι αγχώδεις διαταραχές, οι κρίσεις πανικού, τα προβλήματα ύπνου, η δυσφορία, η ήπια κατάθλιψη είναι στην καθημερινότητα για ποσοστό 30- 40% των Ελλήνων, ενώ μικρό ποσοστό εκδηλώνει πιο βαριά συμπτώματα όπως αυτοκτονικές τάσεις λόγω των οικονομικών προβλημάτων. Μάλιστα, περισσότερο πλήττονται τα άτομα ηλικίας 21-35 ετών από το άγχος τόσο για την έλλειψη επαγγελματικών προοπτικών όσο και για τους όρους που προδιαγράφουν το εργασιακό παρόν τους.

Εκούσια πια σε πολλές περιπτώσεις η νοσηλεία στο Δαφνί

Δραματική αύξηση των εκούσιων νοσηλειών στο Ψυχιατρείο μαρτυρούν οι αριθμοί. Την τελευταία πενταετία οι ασθενείς που εισάγονται με τη θέλησή τους για νοσηλεία έχουν αυξηθεί κατά 11%. Σε αντίθεση με το προγενέστερο διάστημα που οι εισαγωγές στα ψυχιατρεία γίνονταν κυρίως ως αναγκαστικές, δηλαδή με εισαγγελική εντολή, πλέον οι ασθενείς δηλώνουν εκούσια εισαγωγή. Σε πολλές περιπτώσεις το επιθυμούν οι ίδιοι προκειμένου να εξασφαλίσουν… διαμονή, φαγητό και φάρμακα για κάποιο διάστημα. Μέσω της νοσηλείας μοιάζουν να αναζητούν προσωρινή ανακούφιση από τα οικονομικά προβλήματα που τους στοιχειώνουν εκτός νοσοκομείου. Σε κάποιες περιπτώσεις πιέζονται ώστε να δηλώσουν ότι επιθυμούν τη νοσηλεία από τους οικείους τους οι οποίοι με τη σειρά τους θέλουν να απαλλαγούν από το οικονομικό άγος αυτών των ασθενών.
http://www.myhnews.gr/

Πρόσκληση από το δίκτυο δικαιωμάτων του παιδιού

2011-12-14T11:24:00.001-08:00

ΠΛΗΘΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΣΥΓΑΠΑ ΣΤΗΝ OΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑΣ

2011-12-11T13:20:00.000-08:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑΣ

2011-12-02T12:52:00.000-08:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Δ.Σ. του ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. σας προσκαλεί, μεθαύριο, Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011, ωρα 5μμ (17.00) στην έναρξη της Ονειρούπολης. Από την ημερομηνία αυτή έως και τις 8 Ιανουαρίου θα διαρκέσει η γιορτή των παιδιών και των μεγάλων στη Δράμα. Το περίπτερο του ΣΥΓΑΠΑ βρίσκεται στα δεξιά της κεντρικής εισόδου, μαζί με τις κοινωνικές υπηρεσίες, την πρόνοια, τα ΑΜΕΑ, το σύλλογο τυφλών και τη τροχαία. Ελάτε με τα παιδιά σας. Τα απογεύματα θα μοιράζουμε μπαλόνια, αυτοκόλλητα, σοκολάτες, κτλ για τα παιδιά και, εφημερίδες, γραμματόσημα, βιβλία για τους μεγάλους. Θα γίνεται προβολή σχετικών ταινιών μικρού μήκους και σποτ.
ΣΧΕΤΙΚA BLOGS:
http://gonis-sygapa.blogspot.com/
http://patrotita.blogspot.com/2011/12/blog-post.html

Αντερς Μπέριγκ: Παρανοϊκή σχιζοφρένεια (παιδί διαζυγίων και με σύνδρομο αποξένωσης)

2011-11-30T05:12:00.000-08:00

Ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ πάσχει απο παρανοϊκή σχιζοφρένεια

Από παρανοϊκή σχιζοφρένεια πάσχει ο σφαγέας της Νορβηγίας, Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, σύμφωνα με τη γνωμάτευση των ψυχιάτρων που τον παρακολουθούν από την ημέρα της σύλληψής του. Σύμφωνα με τους ίδιους, ο Μπρέιβικ βρισκόταν σε κατάσταση ψύχωσης κατά τη διάρκεια των «δίδυμων» επιθέσεων της 22ας Ιουλίου στο Όσλο και το νησί Ουτόγια της Νορβηγίας, που είχαν σαν αποτέλεσμα το θάνατο 77 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 151. Στην ίδια κατάσταση παράνοιας βρισκόταν ο Μπρέιβικ και κατά τη διάρκεια των 13 προσωπικών συνεντεύξεων που είχε με τους ψυχιάτρους, όπως ανέφεραν οι ίδιοι σε συνέντευξη Τύπου. Read more: http://www.trelokouneli.gr/2011/11/blog-post_9083.html#ixzz1fC5Re4qE

Ενδο-οικογενειακή βία: 'θυματοποίηση του άνδρα' (μεταπτυχιακή εργασία)

2011-11-20T03:43:00.000-08:00

http://library.panteion.gr:8080/dspace/bitstream/123456789/724/1/fatourou.pdf

ΠΑΝΤΕΙΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών-ΤΟΜΕΑΣ : Εγκληματολογίας Δ’ ΕΞΑΜΗΝΟ
Τίτλος Μεταπτυχιακού Προγράμματος :“Η Σύγχρονη Εγκληματικότητα και η Αντιμετώπισή της ”
ΘΕΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : Πρόληψη ενδοοικογενειακής βίας : Ανδρική θυματοποίηση.
ΜΕΛΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ :Φαρσεδάκης Ιάκωβος, Μαγγανάς Αντώνης, Αρτινοπούλου Βασιλική. ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Φατούρου Ιωάννα Α.Μ. 3000Μ217
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον επιβλέποντα καθηγητή μου κύριο Αντώνη Μαγγανά καθώς και τον κύριο Ιάκωβο Φαρσεδάκη και την κυρία Αρτινοπούλου Βασιλική για την βοήθεια και τις κατευθυντήριες γραμμές, που μου έδωσαν, ώστε να ολοκληρώσω την διπλωματική μου εργασία.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ………………………...……...………….…....σ.5-6
ΕΙΣΑΓΩΓΗ………………….…………...………………..σ.7-13
Α΄ ΜΕΡΟΣ : ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
ΕΝΔΟΣΥΓΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: Εννοιολογική οριοθέτηση………….......σ.15-19
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ: Μορφές Ενδοσυζυγικής Κακοποίησης...σ20-30
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ: Αίτια ενδοσυζυγικής κακοποίησης….σ.31-33
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV:Συνέπειες ενδοσυζυγικής κακοποίησης..σ34-39
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V: Βία σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια…........σ.40-44
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙ: Σημάδια ανησυχίας……………...…...σ.45-47
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙ: Λόγοι παραμονής στη σχέση…...….σ.48-53
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙΙ: Αντιμετώπιση από τους επίσημους φορείς
κοινωνικού ελέγχου….………..........σ.54-59
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ: Εμπειρίες….…………….............….....σ.60-64

Β΄ ΜΕΡΟΣ : ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
ΕΝΔΟΣΥΓΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: Έρευνες………………………………….....σ.66-103
1.Στατιστική έρευνα του Καναδα…………………………...……σ. 66-81
2.Έρευνες ενδοσυζυγικής κακοποίησης……………….…...……σ. 82-103

Γ΄ ΜΕΡΟΣ : ΜΕΤΡΑ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: Νομοθεσία…..….……………………σ.105-111
1. Ελλάδα………………...………………………………………σ.105-108
2. Αγγλία – Ουαλία………………………………...……………σ. 108-110
3. Καναδάς……………………………………………………….σ.110-111

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ: Πρόληψη - Αντιμετώπιση..................σ.112-128

ΕΠΙΛΟΓΟΣ…………………………………...…...……......σ.129-131

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στις μέρες μας η βία μέσα στην οικογένεια , αποτελεί σοβαρό παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα , που δυστυχώς λαμβάνει επικίνδυνες και απροσδιόριστες διαστάσεις.

Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων , του δικαιώματος της ζωής , της σωματικής ακεραιότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. που καλύπτεται από μια σιωπή , η οποία πρέπει να σπάσει. Η βία στην οικογένεια υπερβαίνει τα ιδιωτικά πλαίσια , αφορά στο σύνολό της μια κοινωνία που οφείλει , μέσα από τη συντεταγμένη πολιτεία της , να αντιδράσει.

Κυμαίνεται ευρέως όσον αφορά τη φύση , την κλίμακα , τις συνέπειες και ξεφεύγει από τα γεωγραφικά σύνορα , το φύλο , τα όρια ηλικίας , τις ταξικές διακρίσεις , το μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο , τη φυλή ή τις πολιτισμικές διαφορές. Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η κακοποίηση διαπερνά τις τάξεις και τις εθνικότητες και δεν αφορά μόνο τον αναπτυσσόμενο κόσμο αλλά είναι ένα σαρωτικό φαινόμενο.

Τα στατιστικά στοιχεία στην περίπτωση της ενδοοικογενειακής βίας είναι μόνο ενδεικτικά του φαινομένου , δείχνοντας απλά την κορυφή του παγόβουνου μιας και οι διαμορφωμένες στατιστικές προέρχονται από θύματα που έχουν καταγγείλει την κακοποίησή τους.

Ειδικότερα το θέμα που θα διαπραγματευτούμε στη εργασία που έπεται , τη ενδοσυζυγική βία με θύμα τον άντρα , είναι ένα θέμα που σπάνια αναφέρεται πόσο μάλλον καταγγέλλεται. Αυτό οφείλεται στα

5

πολιτισμικά στερεότυπα που θέλει τον άντρα να΄ ναι το "δυνατό" φύλο που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να θυματοποιηθεί από μια γυναίκα. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος είναι εξαιρετικά σπάνιες και οι καταγγελίες τέτοιων περιστατικών. Σ΄ αυτό συντελεί και η αντιμετώπιση από τις διωκτικές αρχές οι οποίες αντιμετωπίζουν τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Η δε αντιμετώπιση των ανδρών – θυμάτων συνοδεύονται όχι μόνο από σκεπτικισμό αλλά και από χλευασμό.

Ο πραγματικός πολιτισμός , σε μια σύγχρονη χώρα , προϋποθέτει σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των μελών του κοινωνικού συνόλου , σχέσεις βασισμένες στην ατομική αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμηση. Ένας τέτοιος , όμως , δημοκρατικός πολιτισμός δεν μπορεί να χτισθεί στην κοινωνία αν δεν θεμελιωθεί πρώτα στην οικογένεια.

6

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα τελευταία 25χρόνια έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον για το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας με θύματα , κυρίως , τις γυναίκες. Πριν σαράντα με πενήντα χρόνια , λίγοι ήταν αυτοί που άρχισαν να το συζητούν ενώ οι αστυνομικές αρχές απέφευγαν συλλήψεις που αφορούσαν σε τέτοιου είδους περιπτώσεις.

Στις αρχές του 1970 κάποιες θαρραλέες γυναίκες , που είχαν κακοποιηθεί από τους συζύγους τους , άρχισαν την γνωστοποίηση του τραγικού αυτού μυστικού. Τα φεμινιστικά κινήματα στάθηκαν στο πλευρό τους , τις υποστήριξαν και τους έδωσαν φωνή κι πολιτική δύναμη για να ακουστούν και να αφυπνιστούν οι αρμόδιοι φορείς.

Ως αποτέλεσμα αυτών των κινητοποιήσεων θεσπίστηκαν νόμοι , δημιουργήθηκαν οργανώσεις που υποστήριζαν ενθέρμως τις κακοποιημένες γυναίκες και τις βοήθησαν να φτιάξουν την ζωή τους. Εντούτοις το κοινωνικό σύνολο θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά του προβλήματος και ότι η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα ανθρώπινο πρόβλημα και όχι ένα πρόβλημα φύλων.

Η κοινωνία μας έχει μάθει ότι τα θύματα έχουν γυναικείο πρόσωπο με αποτέλεσμα να αγνοούμε την πραγματικότητα και να υπονομεύουμε τη σοβαρότητα των συνεπειών που έχει η ανδρική θυματοποίηση μέσα στο ζευγάρι..

Ακόμα και όταν θυματοποιούνται οι άνδρες υποστηρίζεται ότι οι δράστες είναι άνδρες και σε καμιά περίπτωση γυναίκες. Οι άνδρες βρίσκονται πλέον εκεί που ήταν οι γυναίκες πριν 25χρόνια. Εντούτοις , δεν υπάρχει ένα οργανωμένο δίκτυο υποστήριξης των ανδρών που θα

7

μπορούσε να υποστηρίξει τα δικαιώματά τους. Σ΄ αυτό , βέβαια , ευθύνονται και τα ίδια τα θύματα που δεν ομολογούν το τι έχουν βιώσει μιας και αυτό θα ερχόταν σε σύγκρουση με τα κοινωνικά στερεότυπα που τους θέλει "σκληρούς" και "αρρενωπούς" με αποτέλεσμα να νιώθουν ανεπαρκείς ως αρσενικά.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας δεν υφίστανται μία μόνο μορφή κακοποίησης. Πριν ή κατά τη διάρκεια της σωματικής κακοποίησης ή της σεξουαλικής παραβίασης ασκείται ψυχολογική βία και συχνά λεκτική επίθεση με τη μορφή ύβρεων , απειλών , καθώς και περιορισμών , απομόνωσης και άλλων μορφών κακομεταχείρισης.

Εντούτοις , θα πρέπει να διευκρινίσουμε , ότι η άσκηση της βίας δεν είναι καινούριο φαινόμενο , υπήρχε πάντοτε και συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα. Η διαφορά έγκειται στο ότι σήμερα η βία είναι λιγότερο ανεκτή και από τα θύματα , αλλά και από την κοινωνία. Γι’ αυτό και ακούμε να γίνεται σήμερα περισσότερος λόγος για βία κυρίως μέσα στην οικογένεια.

Η αντίληψη που υπήρχε στο παρελθόν ήταν ότι η βία μέσα στην οικογένεια ήταν μια ιδιωτική υπόθεση που αφορούσε μόνο την ίδια την οικογένεια και κανέναν άλλο. Όμως σήμερα καμιά μορφή βίας δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή και θα πρέπει η κοινωνία και οι διάφορες υπηρεσίες του κράτους να επεμβαίνουν , τόσο για να προλαμβάνουν την άσκηση βίας όσο και για να προστατεύουν τα θύματα , αλλά και να

8

τιμωρούν το θύτη και να τον βοηθούν στη θεραπεία του , όταν αυτό επιβάλλεται.1

Το έναυσμα για να επιλέξω το θέμα της " ανδρικής θυματοποίησης μέσα στην οικογένεια" , ως θέμα της διπλωματικής μου εργασίας ήταν το σχόλιο ενός ατόμου από το φιλικό μου περιβάλλον όταν του είχα ζητήσει να συμπληρώσει ένα ερωτηματολόγιο με θέμα την "ενδοοικογενειακή βία" , στο πρώτο χρόνο της σχολής. Με ρώτησε , λοιπόν , γιατί δεν ερευνάτε και η βία που βιώνουν οι άντρες μέσα στην οικογένεια απ΄ τις συζύγους τους. Το συγκεκριμενοποίησε λέγοντας ότι πολλοί είναι οι άντρες που καθημερινά βιώνουν υποτιμητικά και εξευτελιστικά σχόλια απ΄ τις γυναίκες τους που εκμηδενίζουν την αξιοπρέπειά τους.

Τότε προβληματίστηκα μιας και αν και ήξερα ότι αυτά που υποστήριζε ήταν μια πραγματικότητα δεν το θεώρησα ως μια σημαντική μορφή βίας. Ωστόσο , θεωρώ πρέπον να μην γίνεται τίποτα αποδεκτό ως δεδομένο αλλά να τίθεται υπό αμφισβήτηση ακόμα και τα προφανή , όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι τα μόνο θύματα είναι οι γυναίκες. Έχω ασχοληθεί ήδη με το θέμα της ενδοοιικογενειακής βίας και ειδικότερα με θύμα το παιδί και το θεωρώ ως ένα απ΄ τα πλέον σοβαρά προβλήματα μιας και μια υγιής οικογένεια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος μιας υγιούς κοινωνίας.

Σκοπός της εργασίας που θα ακολουθήσει δεν είναι να κατηγορηθούν οι γυναίκες ως δράστες τέτοιων εγκλημάτων και να

1 Βλ. Πρακτικά της Βουλής των Αντιπροσώπων , Η΄ Βουλευτική Περίοδος –

Σύνοδος Β΄(2003) σ.σ.91-92

9

αμφισβητηθεί ή να ελαχιστοποιηθεί η σοβαρότητα της θυματοποίησής τους. Το ζήτημα είναι να τονίσουμε ότι και οι άντρες μπορεί να πέσουν θύματα μέσα στη προσωπική σχέση τους από τον σύντροφό τους , ανεξαρτήτως φύλου. Γι΄ αυτό και παρουσιάζουμε και την βία σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια , από άντρα προς άντρα.

2 Βλ. Οπ. π. (2003) σ.75

Αναλυτικότερα στο πρώτο μέρος θα οριοθετήσουμε το φαινόμενο της ενδοσυζυγικής κακοποίησης , θα αναπτύξουμε τις μορφές της , θα αναφέρουμε τις αιτίες του φαινομένου και θα παραθέσουμε και μαρτυρίες θυμάτων και θυτών.

Συνοπτικά , μιλώντας για την ενδοοικογενειακή βία , αναφερόμαστε στο φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο κάποιος ή κάποια μέλη της οικογένειας ασκούν βία , όλων των μορφών , σε κάποιο άλλο ή άλλα μέλη της.

Οι κύριες μορφές ενδοοικογενειακής βίας είναι η σωματική κακοποίηση , η ψυχολογική βία και η σεξουαλική παραβίαση. Ακολουθούν η σωματική και η συναισθηματική παραμέληση ως μορφές παθητικής βίας.2

Αναφορικά με τα θύματα , οι βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν την κακοποίηση των παιδιών , την κακοποίηση των γυναικών και την κακοποίηση των ηλικιωμένων. Πρόσφατα , σε επίπεδο έρευνας γίνεται αναφορά και σε άλλες κατηγορίες , όπως στην κακοποίηση μεταξύ αδελφών και την κακοποίηση των γονιών από τα έφηβα παιδιά τους. Βεβαίως , υπάρχουν και περιπτώσεις άσκησης βίας από την σύζυγο

10

3 Βλ. Οπ.π. (2003) σ.σ. 72-73

προς τον άντρα της , που σπάνια αναφέρεται , χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν υφίσταται και δεν θα πρέπει να καταδικάζεται. 3

Στο συνέχεια , θα αναφέρουμε τους παράγοντες που οδηγούν ένα άτομο , συγκεκριμένα τη σύζυγο , να ασκήσει βία στον σύζυγό της. Η πιο συχνά αναφερόμενη αιτία είναι μια ταραγμένη παιδική ηλικία που καθορίζει την μετέπειτα συμπεριφορά του ατόμου και τον τρόπο επικοινωνίας με το κοινωνικό και οικογενειακό περίγυρο. Θα αναφερθούμε επίσης και στην περίπτωση της βίας στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια , μια περίπτωση που χρήζει ιδιαίτερου χειρισμού και αντιμετώπισης. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει , σκοπός μας δεν είναι να υπονομεύσουμε την γυναίκα ως θύμα και να την παρουσιάσουμε ως θύτης αλλά να τονίσουμε ότι μπορεί και ο άντρας να θυματοποιηθεί.

Το πρώτο μέρος θα ολοκληρωθεί με εμπειρίες προσώπων που βίωσαν μια κατάσταση ενδοσυζυγικής κακοποίησης είτε ως θύτες είτε ως θύματα.

Θα προσπαθήσουμε , στο δεύτερο μέρος , να υποστηρίξουμε την θέση μας , την ανδρική θυματοποίηση μέσα στην οικογένεια , με ερευνητικά πορίσματα. Οι περισσότερες έρευνες , υποστηρίζουν ότι η βία που βιώνουν οι άντρες από την σύζυγό /σύντροφό τους είναι στα ίδια επίπεδα της βίας με θύματα τις γυναίκες.

Οι στατιστικές εγκληματικότητας δείχνουν ότι οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από σοβαρούς τραυματισμούς , ως θύματα ενδοοικογενειακής βίας , σε σχέση με τους άντρες. Εντούτοις , τα στοιχεία αυτά δεν θα πρέπει να μας παρασύρουν μιας και θα πρέπει να

11

4 Βλ. Sacks Glenn (2001) "Domestic Violence : A two- way street", διευθ.ιστοσελίδας : www.batteredmen.org, (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

λάβουμε υπ΄ όψιν ότι σύμφωνα με έρευνες οι γυναίκες είναι εννιά φορές πιο πιθανό να καταγγείλουν την εμπειρία τους αυτή στην αστυνομία. Πολλοί άντρες διστάζουν να καλέσουν τις διωκτικές αρχές γιατί υποθέτουν , συχνά ορθά , ότι η αστυνομία θα τους συμπεριφερθεί ως δράστες , με καχυποψία.

Επιπλέον , οι φεμινιστικές οργανώσεις υποστηρίζουν ενθέρμως ότι οι γυναίκες είναι μόνο θύματα και σε καμιά περίπτωση δράστες κάποιας βίαιης πράξης εναντίον του άντρα τους. Με το να αρνούνται την ύπαρξη αυτού του γεγονότος , τις αφήνουν ατιμώρητες και τις ενθαρρύνουν να πιστεύουν ότι μπορούν να διαφεύγουν επ΄ αόριστον. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κλιμάκωση της βίας των ανδρών και μερικές φορές καταλήγει στην κακοποίηση των γυναικών όταν τελικά οι άντρες – θύματα αποφασίσουν να αντεπιτεθούν.4

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος θα αναφερθούμε στο νομοθετικό πλαίσιο γύρω από την ενδοοικογενειακή βία καθώς και τα μέσα πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου.

Θα αναφέρουμε ενδεικτικά τις περιπτώσεις της Ελλάδας , της Αγγλίας – Ουαλίας και του Καναδά όπου αν και δεν γίνεται διάκριση φύλου στο νόμο ταυτόχρονα δεν γίνεται και ρητή αναφορά στην ανδρική θυματοποίηση.

Τα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης θα πρέπει να ληφθούν από τους φορείς του επίσημου κοινωνικού ελέγχου , από δημόσιες και ιδιωτικές οργανώσεις ή από τα ίδια τα θύματα , συλλογικά και ατομικά.

12

Βασική προϋπόθεση για να υπάρχει η ελπίδα ότι το εκάστοτε θύμα μπορεί να δραπετεύσει από τον εφιάλτη που ζει είναι η προσωπική συνειδητοποίηση και αναγνώριση ότι κακοποιείται από την σύντροφό του. Οποιαδήποτε ψευδαίσθηση μπορεί να αποβεί μοιραία για τη ζωή του.

13

ΜΕΡΟΣ Α΄: Θεωρητικό Πλαίσιο της

Ενδοσυζικής Κακοποίησης.

14

5 Βλ. Λαμπροπούλου Ε. (1994) Κοινωνικός έλεγχος του εγκλήματος , Παπαζήση ,

Αθήνα , σ.125

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι : Εννοιολογική Οριοθέτηση

Προτού περάσουμε στην ανάλυση του θέματος μας , θεωρείται απαραίτητο να το ορίσουμε. Θα αναφερθούμε αρχικά στην έννοια της πρόληψης , ειδικής και γενικής και έπειτα στην έννοια της ενδοοικογενειακής βίας.

Κατά την ιδέα της γενικής πρόληψης , οι επαπειλούμενες αρνητικές συνέπειες της ποινής θα αποτρέψουν το κοινωνικό σύνολο , που δεν έχει εγκληματίσει , από την τέλεση εγκλημάτων με την εκφόβισή του (αρνητική γενική πρόληψη). Δεύτερον , η επιβολή της ποινής θα παραδειγματίσει το κοινωνικό σύνολο και θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη του στην απονομή της δικαιοσύνης. Εφόσον η παράνομη πράξη αποδοκιμάζεται και ο δράστης τιμωρείται , εμποδίζεται η νομιμοποίηση του εγκλήματος στη συνείδηση του κοινωνικού συνόλου και καταπολεμείται η διάβρωση των κοινωνικών συνόλων (θετική γενική πρόληψη: έμμεση διαπαιδαγώγηση)5

Ο κυριότερος εκπρόσωπος της θεωρίας της γενικής πρόληψης με τον εκφοβισμό των μελών της κοινωνίας είναι ο Γερμανός ποινικολόγος Anselm v. Feuerbach , ο οποίος θεωρείται πατέρας του σύγχρονου ποινικού δόγματος.

Το κυριότερο σημείο της θεωρίας του για την ποινή είναι ότι η αποτροπή των κοινωνών από την τέλεση εγκλημάτων επιτυγχάνεται όχι με την εκτέλεσή της , όπως πίστευαν πολλοί πριν απ΄ αυτόν , αλλά

15

6 Βλ. Σπινέλλης Δ. (1990) Βασικά Στοιχεία Ποινικού Δικαίου και Ποινικής

Δικονομίας , Αντ. Ν. Σάκκουλα , Αθήνα – Κομοτηνή σ. 60.

7 Βλ. οπ.π. (1994) σ.146

8 Βλ.Φαρσεδάκη Ι. (1996) Στοιχεία Εγκληματολογίας , Νομική Βιβλιοθήκη , Αθήνα ,

σ.62

κυρίως με την απειλή της ποινής στο νόμο που ισοφαρίζει την αναμενόμενη ευχαρίστηση από το έγκλημα.

Στη σύγχρονη εποχή , ως γενική πρόληψη , θωρείται και μια άλλη μορφή επίδρασης της ποινής στους πολλούς : η έμμεση πρόληψη που επιτυγχάνεται είτε με την δημιουργία αναστολών απέναντι στις αξιόποινες πράξεις(συνειδητές αναστολές) , είτε με τη δημιουργία συνηθειών που ευνοούν ορισμένα είδη συμπεριφοράς και όχι άλλα(ασυνείδητες). Την επίδραση αυτή της ποινής ονομάζουμε ηθικοκοινωνική διαπαιδαγώγηση.6

Η ειδική πρόληψη επικεντρώνεται στον εκάστοτε παραβάτη. Επιδιώκει , μέσω του εκφοβισμού , της βελτίωσης και της αποκατάστασης της βλάβης , τη μελλοντική σύννομη συμπεριφορά του δράστη ενώ με την αχρήστευσή του αποσκοπεί στην προστασία της κοινωνίας. 7Βασική απαίτηση είναι η προσαρμογή της ποινής , κατ΄ είδος και μέτρο , προς την προσωπικότητα του δράστη.8

Την προσοχή τους στην ειδική πρόληψη έστρεψαν οι οπαδοί των λεγόμενων θετικών σχολών του ποινικού δικαίου , της "ιταλικής ανθρωπολογικής σχολής" και της "γερμανικής κοινωνιολογικής θετικής σχολής". Κοινό σημείο τους είναι ότι συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στο δράστη ως αντικείμενο της ποινικής κύρωσης. Η πρώτη υποστηρίζει την άρνηση του χαρακτήρα της ποινής και προτείνει την αντικατάστασή

16

9 Βλ. οπ.π. (1990) σ.σ.

10 Βλ. Σπινέλλη Δ. Κ. (1992) "Ελληνικό Δίκαιο ανήλικου δράστη & θύματος – ένας

κλάδος υπό διαμόρφωση" , Αντ. Ν. Σακκούλα , Αθήνα – Κομοτηνή , σ.238 .

11 Βλ. Αρτινοπούλου Β. - Μαγγανάς Α. (1996) Θυματολογία & Όψεις

Θυματοποίησης , Νομική Βιβλιοθήκη , Αθήνα σ. 127

της από άλλου είδους κύρωση. Η δεύτερη συνιστούσε μια εξατομίκευση της ποινής με βάση την κατάταξη των εγκληματιών σε κατηγορίες.

Κυριότερος εκπρόσωπος της τελευταίας ήταν ο Franz v. Liszt , ο οποίος γράφει : "Η ποινή δίνει στον εγκληματία τα κίνητρα που του λείπουν , τα οποία είναι κατάλληλα για να εμποδίσουν την τέλεση εγκλημάτων , πολλαπλασιάζει και ενισχύει τα κίνητρα που υπάρχουν"9

Όσον αφορά την ενδοοικογενειακή βία : "Με τον όρο αυτό εννοούμε τη χρήση από ένα μέλος της οικογένειας (δράστης) δύναμη ή εξουσίας προς ένα μέλος της (θύμα), προκαλώντας έτσι επιβλαβείς συνέπειες ".10 Ο όρος "βία" περιλαμβάνει την σωματική , σεξουαλική , ψυχολογική και μπορεί να΄ χει μορφή ενεργητικής (χτύπημα) ή παθητικής (παραμέληση).

Σύμφωνα με τον ορισμό που δόθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1985 ορίζεται ως εξής : " Βία υπάρχει σε κάθε πράξη ή παράλειψη η οποία βλάπτει τη ζωή , τη φυσική ή ψυχολογική ακεραιότητα ή την ελευθερία ενός προσώπου η οποία βλάπτει σοβαρά την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του "11

Η ενδοοικογενειακή βία προσδιορίζεται ως κάθε σωματική κακοποίηση , απειλή για κακοποίηση μεταξύ συντρόφων , συγκατοίκων ή μέλη οικογένειας. Αυτό που διαφοροποιεί αυτού του είδους τη βία είναι η σχέση μεταξύ του θύτη και του θύματος. Η πιο συχνά αναφερόμενη βία είναι αυτή που διαπράττεται από τον σύζυγο στην γυναίκα του αλλά και

17

12 Βλ. "What is domestic violence?" , διευθ.ιστοσελίδας: www.aardvarc.org , (Ημερ.

Δικτ.: 16/4/06).

13 Βλ. "Domestic Violence and abuse: Types , Signs , Symptoms , Causes and

Effects " , Helpguide , Mental Health Issues.

από την γυναίκα στον άντρα , από τους γονείς στα παιδιά , από τα παιδιά στους γονείς , μεταξύ συγγενών , μεταξύ του πρώην και του νυν συντρόφου καθώς και στις ομοφυλόφιλες σχέσεις.12

Η βία μεταξύ συζύγων ή συντρόφων προϋποθέτει τον πλήρη έλεγχο του ενός προσώπου απ΄ το άλλο. Ο δράστης χρησιμοποιεί το φόβο και απειλεί να ασκήσει βία , που τις περισσότερες φορές γίνεται πράξη , αν δεν ικανοποιηθούν οι επιθυμίες του. Ο θύτης μπορεί να είναι είτε άνδρας είτε γυναίκα ενώ συμβαίνει τόσο στις ομοφυλόφιλες σχέσεις όσο και στις ετερόφυλες. Η βία μπορεί να ασκηθεί κατά τη διάρκεια της σχέσης , κατά τον χωρισμό αλλά ακόμα και όταν έχει τελειώσει η σχέση. Κλιμακώνεται από απειλές και λεκτική βία σε σωματική ενώ κάποιες φορές μπορεί να καταλήξει και σε φόνο.13 Θα πρέπει , ωστόσο , να διευκρινίσουμε ότι ο δράστης δεν είναι απαραίτητα το πιο μυώδες άτομο στην σχέση. Εξάλλου , πολλές μορφές κακοποίησης , όπως η ψυχολογική , δεν προϋποθέτουν την χρήση σωματικής βίας.

Το Ποινικό Δίκαιο χρησιμοποιεί τον όρο "ενδοοικογενειακή βία" ως ομπρέλα που περιλαμβάνει μια ποικιλία συνδυασμών εγκληματικών πράξεων. Τα περισσότερα συμβάντα ενδοοικογενειακής βίας περιλαμβάνουν ενέργειες πρόσωπο με πρόσωπο , όπως επιθέσεις , απειλές για την σωματική ακεραιότητα , απόπειρες , απαγωγή , βανδαλισμός είτε στο σπίτι είτε στα προσωπικά αντικείμενα του θύματος , διάρρηξη στο αυτοκίνητο , οικονομικό έλεγχο , ψυχολογική βία ή

18

14 Βλ. "What is domestic violence?" , διευθ.ιστοσελίδας: www.aardvarc.org , (Ημερ.

Δικτ.: 16/4/06).

παρακολούθηση (stalking). 14 Θα πρέπει , βέβαια , να τονίσουμε ότι οι αστυνομικές αρχές δεν διώκουν τους δράστες όλων των μορφών της βίας , όπως της ψυχολογικής , παρ’ όλο που οι συνέπειες τους είναι ιδιαίτερα σοβαρές για την ψυχική υγεία και την ζωή του θύματος.

19

15 Βλ. Lehnman M. (2003) "At the end of the rainbow : A report on gay male

domestic violence and abuse" , διευθ.ιστοσελίδας: www.lgbt - dv.org / copy final/

end rainbow.pdf. , (Ημερ. Δικτ.: 15/7/06).

16 Βλ. Salber P.R. & Taliafero E. (1995) The physician’s guide to domestic

violence:How to ask the right guestions and recognize abuse , Volcano , CA :

Volcano Press , p. 28.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ: Μορφές Ενδοσυζυγικής Κακοποίησης

Η ενδοσυζυγική βία είναι ένα σοβαρό σημαντικό κοινωνικό θέμα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής μιας και αφορά τον πιο σημαντικό θεσμό , την οικογένεια. Στη συνέχεια θα αναλύσουμε τις διάφορες μορφές ενδοσυζυγικής βίας , την σωματική , την σεξουαλική , την ψυχολογική , την οικονομική , τη θρησκευτική και το stalking.

Α) Σωματική κακοποίηση

Η σωματική κακοποίηση είναι μια σκόπιμη ενέργεια που καταλήγει σε σωματικό τραυματισμό. Περιλαμβάνει συμπεριφορές που ποικίλλουν από σπρώξιμο , χαστούκια , γρονθοκοπήματα , πνίξιμο , κλωτσιές , δάγκωμα , καψίματα και χρήση όπλου μέχρι κλείδωμα του θύματος εκτός σπιτιού και εγκατάλειψή του σε κάποιο επικίνδυνο μέρος.15

Η σωματική αδυναμία του θύματος μπορεί να ενισχύσει την υπεροχή του θύτη όπως στη περίπτωση που κάποιος είναι ανάπηρος με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να υπερασπίσει τον εαυτό του. Η σύντροφός του μπορεί να τον κακοποιεί , να του ελέγχει την προμήθεια σε φάρμακα και να του απαγορεύει την πρόσβαση σε κάποιους χώρους του σπιτιού. 16

20

17 Βλ. Retzinger S.M (1991) Violent Emotions : Shame and Rage in Marital

Quarrels , Newbury Park , CA : Sage : 38

Πολλοί ερευνητές διακρίνουν δύο μορφές σωματικής κακοποίησης , της μικρής και μεγάλης σοβαρότητας. Η πρώτη αναφέρεται σε πράξεις όπως σπρώξιμο , άρπαγμα , σφαλιάρες , πράξεις που έχουν μια σχετικά χαμηλή πιθανότητα να προκαλέσουν σοβαρό σωματικό πόνο. Η μεγάλης σοβαρότητας σωματική κακοποίηση περιλαμβάνει επιθέσεις με σχετικά μεγάλη πιθανότητα να προκαλέσουν σοβαρές σωματικές βλάβες , πνίξιμο , κλωτσιές , χτύπημα με κάποιο αντικείμενο , χρήση μαχαιριού ή όπλου.17

β) Σεξουαλική κακοποίηση

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι η σεξουαλική συμπεριφορά μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων με ενδεχόμενη ανισορροπία δύναμης που ο ένας αναγκάζει τον άλλο σε μια ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή. Συμβαίνει με την εκμετάλλευση της σωματικής υπεροχής , της εξαπάτησης , του εκβιασμού και άλλων μεθόδων που δίνει στο δράστη το δικαίωμα της υπεροχής.

Περιλαμβάνει εξαναγκασμό του θύματος να συμμετάσχει σε σεξουαλικές επαφές είτε με τον ίδιο το θύτη είτε και με τρίτα πρόσωπα καθώς και σεξουαλική επίθεση. Αφορά επίσης περιπτώσεις βιασμού , αιμομιξίας , βιασμό έπειτα από ερωτικό ραντεβού , βιασμό από άγνωστο , συζυγικό βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση. Ενδεχομένως η δράστης να αρνηθεί να κάνει ασφαλές σεξ και να εκθέσει τοιουτοτρόπως τον σύντροφό του σε επικίνδυνα μεταδιδόμενα νοσήματα. Επίσης , πολλές είναι οι περιπτώσεις που η δράστης αναγκάζει τον σύντροφό του να κοιτάει ή να συμμετάσχει σε πορνογραφικά βίντεο.

21

18 Βλ. "How does sexual violence affect me?" , διευθ.ιστοσελίδας: www.masv.gr ,

(Ημερ. Δικτ.: 16/4/06).

Αν και οι περισσότερες σεξουαλικές επιθέσεις κατά ανδρών διαπράττονται από άντρες δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται και αυτές που διαπράττονται από γυναίκες. Εντούτοις , ο ανδρικός βιασμός δεν έχει να κάνει με την σεξουαλική οριοθέτηση είτε του θύματος είτε του δράστη. Ο βιασμός δεν είναι έκφραση της σεξουαλικότητας , είναι εγκληματική πράξη που κίνητρο έχει την ανάγκη για έλεγχο , εξευτελισμό και πρόκληση βλάβης.18

Ένας απ΄ τους μύθους που διατηρείται επί πολλά χρόνια για την σεξουαλική κακοποίηση είναι ότι οι άντρες σπάνια πέφτουν θύματα , ιδιαίτερα όταν οι δράστες είναι γυναίκες μιας και θεωρείται αδιανόητο μια γυναίκα να εξαναγκάσει ένα άντρα να κάνει έρωτα μαζί της. Τα στερεότυπα για την σωματική αδυναμία των γυναικών και την "ευγενική" φύση οδηγεί πολλά άτομα να θεωρούν ότι οι γυναίκες δεν είναι ικανές για κάτι τέτοιο.

Είναι αναμενόμενο το μεγαλύτερο ποσοστό να δυσπιστεί ως προς την σεξουαλική θυματοποίηση των ανδρών μιας και θεωρούν ότι όταν ένας άντρας έρχεται αντιμέτωπος με μια σεξουαλικά επιθετική γυναίκα , το βλέπει ως μια ευκαιρία να κάνει σεξ και όχι ως προϊόν εκβιασμού. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι περίπου το 50% των ανδρών – θυμάτων νιώθουν "τυχεροί" ενώ τουλάχιστον 1 στους 5 νιώθουν πραγματικά θύματα. Ο γυναικείος σεξουαλικός εξαναγκασμός ενδεχομένως και να

22

19 Βλ. Hoff H. B. (2001) "Men’s Reaction’s to female Sexual Coercion" , Review

of Cindi Struckman – Johnson , Ph.D. & David Struckman – Johnson Men’s

Reactions to Female Sexual Coercion , Psychiatric Times , Vol. XVII Issue 3.

20 Βλ. Οπ.π. (1991)

21 Βλ. Hoff H. B. (1999) Dating violence against men , new study shows:

college men nearly as likely as women to report they are victims of

unwanted sexual coercion , University of Washington.

"προσθέτει πόντους" στην φήμη ενός άντρα , μειώνοντας ταυτόχρονα την αξιοπιστία της ανδρικής θυματοποίησης.19

Μια άλλη άποψη που αφορά στη σεξουαλική επιθετικότητα των γυναικών υποστηρίζει ότι οι γυναίκες εκμεταλλεύονται την κατάσταση μέθης ή την επήρεια ναρκωτικών υπό την οποία βρίσκονται οι άντρες.

Ένα χαρακτηριστικό σενάριο περιλαμβάνει , μια γυναίκα δράστη που αντιμετωπίζει ένα μεθυσμένο άντρα και τον παρακολουθεί μέχρι να αποκοιμηθεί ή να λιποθυμήσει και να του επιτεθεί μιας και έχει μηδενισθεί η σωματική υπεροχή του. Σ΄ άλλες περιπτώσεις πρωταγωνιστεί μια γυναίκα που κλειδώνει τον σύζυγο ή σύντροφός της στ΄ αμάξι , στο δωμάτιό του , τον ρίχνει στο πάτωμα και τον δένει. Οι άντρες αυτοί ανέφεραν ότι οι γυναίκες τους εκβιάζουν για να έρθουν σε ερωτική επαφή με το να απειλούν ότι θα αποκαλύψουν λεπτομέρειες σε γονείς , συναδέλφους και φίλους του συζύγου.20

"Το αλκοόλ παίζει σημαντικό ρόλο αλλά όχι καταλυτικό στο πέρασμα στη βία " τονίζει ο Larimer και προσθέτει "το αλκοόλ όχι μόνο ενισχύει τα ανησυχητικά σημάδια για την βίαιη κατάσταση αλλά μειώνει την ικανότητα του ατόμου να αντισταθεί σε μια ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή". Τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες ανέφεραν σκόπιμη χρήση αλκοόλ και ουσιών για να αναγκάσουν κάποιον σε σεξουαλική επαφή.21

Οι άντρες που έχουν σεξουαλικά θυματοποιηθεί είτε από άντρα είτε από γυναίκα είναι απίθανο να καταγγείλουν το περιστατικό στην

23

22 Βλ.οπ.π. (2001)

23 Βλ. Crossley T. (2000) Sexuality abuse : Paper written for the World Children’s

Forum" presented at the International Forum for Child Welfare Annual World

Conference , Sydney Australia.

αστυνομία ή να ζητήσουν ψυχολογική υποστήριξη από κάποιο ειδικό. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι ψυχολόγοι πρέπει να ενθαρρύνουν στην αποκάλυψη αυτής της εμπειρίας και να του παράσχουν την ανάλογη θεραπεία.22

γ) Ψυχολογική ή συναισθηματική κακοποίηση

Η ψυχολογική ή συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές εκμετάλλευσης. Περιλαμβάνει την κατάχρηση δύναμης και ελέγχου πάνω στο θύμα όπως και της κακοποίησης με προφορικό λόγο.

Η δράστης συνήθως υιοθετεί μια επικριτική , κυνική στάση απέναντι στον σύντροφό της , τον απειλεί ή συμπεριφέρεται με τρόπο που να τον εξευτελίζει και ενδεχομένως να τον απειλεί με αυτοκτονία στο ενδεχόμενο του χωρισμού

Στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις , μπορεί να πάρει την μορφή απειλών δημοσιοποίησης των σεξουαλικών προτιμήσεων του θύματος. Μπορεί να πάρει , επίσης , την μορφή εξευτελισμoύ της σεξουαλικής ταυτότητας του θύματος , της εμφάνισής του , του στιλ ντυσίματος.23

Η ψυχολογική κακοποίηση μπορεί να επεκταθεί και στην επιβολή κοινωνικού αποκλεισμού , μια κατάσταση που μπορεί να ενισχύσει όλες τις μορφές κακοποίησης. Η δράστης μπορεί να απαγορεύσει οποιαδήποτε επαφή , είτε με το οικογενειακό είτε με το κοινωνικό περιβάλλον , μιας και θεωρείται ότι απειλούν την σχέση. Οι επαφές

24

24 Βλ. το ίδιο(2000)

αυτές αυξάνουν την πιθανότητα της δημόσιας αποκάλυψης της κακοποίησης εξαιτίας του κλίματος εμπιστοσύνης που δημιουργείται γύρω από το θύμα. Υπάρχει , επίσης , η περίπτωση η σύζυγος να κάνει "δημόσια σκηνή" στο θύμα με αποτέλεσμα οι κοινωνικές συναντήσεις να αποφεύγονται εσκεμμένα.

Η ψυχολογική κακοποίηση περιλαμβάνει , επίσης , και παρακολούθηση των δραστηριοτήτων του συντρόφου , των επισκεπτών του , τις συζητήσεις του , τα τηλεφωνήματα και τα γράμματα του. Ένα θύμα αυτών των μορφών αναγκάζεται να μάθει να βασίζεται και να εξαρτάται απόλυτα από την σύντροφό του.

Ενώ η σωματική και η σεξουαλική βία είναι πιο εύκολο στο να αναγνωριστούν και να αξιολογηθούν , η ψυχολογική είναι πιο δύσκολη να ανιχνευθεί.

Ο Struckman – Johnson σημειώνει : "…οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν ψυχολογική πίεση , λεκτική βία , συναισθηματικό εκβιασμό και εξαπάτηση. "24

δ) Οικονομική κακοποίηση

Η οικονομική κακοποίηση περιλαμβάνει απαγόρευση της πρόσβασης του θύματος σε περιουσιακά στοιχεία ώστε να είναι οικονομικά εξαρτημένοι από την σύζυγό τους. Αντιθέτως , η δράστης μπορεί να κατασπαταλάει την περιουσία του ζευγαριού και να

25

25 Βλ. Lehnman M. (2002) "Are you being abused ? " , Toronto: Gay Partner

Abuse Project , διευθ.ιστοσελίδας: www.gaypartnerabuseproject.org , (Ημερ. Δικτ.:

15/7/06).

26 Βλ. Kirkland K. "Abuse in gay male relationshirs : A Discussion Paper " ,

Goverment of Canada , National Clearinghouse on Family Violence.

27 Βλ. "Domestic Violence and abuse: Types , Signs , Symptoms , Causes and

Effects " , Helpguide , Mental Health Issues.

δημιουργεί χρέη ώστε να προκαλεί οικονομικά προβλήματα στον σύντροφό της.25

Ενδεχομένως και να απαιτήσει πλήρη ενημέρωση από τον σύντροφό της για τα έξοδά του ή για τους τραπεζικούς του λογαριασμούς. Πολλές φορές δεν του παρέχει φαγητό , ρούχα και ιατρική περίθαλψη. Τέλος μπορεί να του απαγορεύσει να δουλέψει ή να τον παρενοχλεί στη εργασία του θέτοντας σε κίνδυνο την παραμονή του στη δουλειά. 26

ε) Stalking

Το stalking ορίζεται σαν εγκληματική παρενόχληση , σε επαναλαμβανόμένη επαφή με το θύμα που του προκαλεί φόβο για την ασφάλειά του. Ποινικοποιήθηκε , στον Καναδά , τον Απρίλιο του 1993 εξαιτίας πολλαπλών επιθέσεων που καταγγέλθηκαν. 27

Η δράστης μπορεί να προσπαθήσει να ξανακερδίσει τον σύντροφό της ή να τον βλάψει ως τιμωρία για την φυγή του. Περιπτώσεις stalking περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη παρακολούθηση του σπιτιού ή του εργασιακού χώρου του θύματος , άμεσες απειλές για σωματική βλάβη ή πρόκληση φόβου για την ζωή είτε του ίδιου είτε κοντινών του προσώπων , αποστολή ανεπιθύμητων δώρων , γραμμάτων , παρακολούθηση τηλεφωνημάτων , φθορές στο σπίτι ή στ΄ αυτοκίνητο του

26

28 Βλ. Το ίδιο.

29 Βλ. Department of Justice Canada (2004) "A Handbook for Police and

Crown Prosecutors on Criminal Harassment. " Ottawa , Ontario.

30 Βλ. "Domestic Violence and abuse: Types , Signs , Symptoms , Causes and

Effects " , Helpguide , Mental Health Issues.

θύματος , εκφοβισμό και προσπάθειες να ελέγξει την ζωή του τόσο κατά την διάρκεια της σχέσης όσο και κατά τον χωρισμό. Τα θύματα stalking υποφέρουν από ψυχολογικό άγχος που μπορεί να εκδηλωθεί σε έλλειψη ύπνου , παράνοια και κατάθλιψη 28

Σκοπός των ενεργειών αυτών είναι η πρόκληση φόβου για την ασφάλεια του ίδιου και των αγαπημένων του προσώπων. Κάποιοι ερευνητές σημείωσαν ότι η απειλή είναι η πρώτη ένδειξη της εν λόγω μορφή βίας. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να καταλήξουν σε άσκηση σωματικής βίας που μπορεί να είναι πρόδρομος μελλοντικής σοβαρότερης βίας. 29

στ) Θρησκευτική εκμετάλλευση

Στην περίπτωση της θρησκευτικής εκμετάλλευσης ο δράστης χρησιμοποιεί τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του συντρόφου για να τον ελέγξει και να τον γελοιοποιήσει. Τον εμποδίζει να συμμετάσχει σε θρησκευτικές εκδηλώσεις , χλευάζει τα πιστεύω του και ανατρέφει τα παιδιά τους με αξίες και πεποιθήσεις που ο πατέρας δεν έχει συμφωνήσει.30

Οι Stets & Straus ανέφεραν στην έρευνα τους του 1985 ότι "όταν η βία αναφέρεται σε πράξεις , οι γυναίκες είναι τόσο βίαιοι όσο οι άντρες ενώ όταν οι η βία μετριέται με ατυχή κατάληξη όπως τραυματισμοί , οι άντρες είναι πιο βίαιοι".

27

31 Βλ. Johnson M.P. & Ferraro K.J. (2000) " Research on domestic violence in

the 1990s: Making Distinctions" , Journal of Marriage and the Family , p.p. 62 ,

948-963.

στ) Άλλες μορφές κακοποίησης.

Υπάρχουν διαφορές στα είδη της ενδοοικογενειακής βίας. Διαφορές στη συχνότητα , στη σοβαρότητα και στο αποτέλεσμα. Οι Johnson και Ferraro αναφέρουν την ύπαρξη πέντε είδη σχέσεων με ενδοσυζυγική βία:

α) Common Couple Violence: στην περίπτωση αυτή η δράστης δεν είναι βίαια εκτός σπιτιού και έχει μικρή πιθανότητα να είναι σεξουαλικά και συναισθηματικά κακοποιημένη. Οι Johnson και Ferraro σημειώνουν ότι αυτό το είδος της σχέσης εμφανίζεται στους άνδρες σε 56% και στις γυναίκες σε 44%.

β) Intimate Terrorism : σ΄ αυτού του είδους τη σχέση , ενδεχομένως να έχουν συμβεί ένα με δύο βίαια περιστατικά μικρής σοβαρότητας. Εντούτοις , περιλαμβάνει συναισθηματική κακοποίηση και πιθανή είναι η απόπειρα φόνου του συντρόφου. Στη σχέση αυτή είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν τη βία ως ένας τρόπος ελέγχου. Οι δράστες στη περίπτωση αυτή είναι πολύ πιθανό να σχεδιάσουν πολύ προσεκτικά ένα βίαιο σχέδιο εκδίκησης σε περίπτωση χωρισμού.

γ) Violent Resistance : ο ένας σύντροφος ελέγχει ή εκφοβίζει τον άλλο ο οποίος μπορεί να αντιδράσει βίαια σε αυτοάμυνα , ως ένας τρόπος για να προστατέψει τον εαυτό του. Αυτό το είδος συμβαίνει ως απάντηση σε μια απειλή και μπορεί να είναι ένα μεμονωμένο γεγονός.31

28

32 Βλ. Το ίδιο (2000).

33 Βλ. Haltzwork-Munroe A. & Stuart G. L. (1994) , Typology of Male Batterers

:Three Subtypes and the differences among them , Psychological Bulletin , p.p.

116(3), 476-49.

34 Βλ. Salber P.R. & Taliafero E. (1995) The physician’s guide to domestic

violence : How to ask the right guestions and recognize abuse , Volcano , CA:

Volcano Press , p.28

δ) Mutual Violent Cotral : μπορεί να έχει διάρκεια δύο ημερών και συνδυάζεται με άσκηση ελέγχου εκατέρωθεν ή τα δύο μέλη να επιχειρήσουν το δεύτερο είδος βίας , το Ιntimate Terrorism.32

ε) Dysphoric – Borderline Violence : έχει προταθεί από τους Haltzwork-Munroe & Stuart και περιλαμβάνει ένα άκρως συναισθηματικά εξαρτώμενο άτομο που καταλήγει στη βία. Σ΄ αυτού του είδους τη σχέση , ο δράστης είναι πιο πιθανό να έχει συναισθηματικά προβλήματα όπως άγχος , κατάθλιψη , φόβος εγκατάλειψης ή μεγάλη συναισθηματική εξάρτηση από το θύμα και προβλήματα προσαρμοστικότητας.33

Μπορούμε συνοπτικά να αναφέρουμε ότι οι κυριότερες συμπεριφορές μιας γυναίκας που ασκεί βία στον σύζυγό της είναι : 1) συχνά κριτικάρει και προσβάλει τον σύντροφό του , 2) καταστρέφει τα περιουσιακά του στοιχεία 3) δείχνει ανίκανη να προστατέψει τον θυμό της 4) ισχυρίζεται ότι την προκαλεί ο σύντροφός της και αντιδρά βίαια. 5) δικαιολογεί την συμπεριφορά της και την αποδίδει στη χρήση ουσιών και αλκοόλ 6) αποφεύγει να συζητήσει το πρόβλημά της 7) μειώνει την σοβαρότητα ή αρνείται την κακοποίηση που ασκεί 8) είναι πάντα καχύποπτη για τις παρέες του συντρόφου της , την οικογένειά του και τις δραστηριότητες του 9) δεν έχει υπομονή και ανοχή για τις ανάγκες του συντρόφου του 10) τείνει , μετά από κάθε βίαιο περιστατικό , να ζητά δεύτερη ευκαιρία και υπόσχεται ότι δεν θα επαναληφθεί. 34

29

35 Βλ. Munson C. M. (1999) "Issue on domestic violence" , διευθ.ιστοσελίδας:

www.execpc.com , (Ημερ. Δικτ.: 15/7/06).

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά ενός θύματος μπορούμε να τα συνοψίσουμε : νιώθει νευρικότητα όταν είναι με τον σύντροφό του , φοβάται να πει ή να κάνει πράγματα που θα τον εκνευρίσουν , φοβάται να διαφωνήσει μαζί του. Συχνά νιώθει ότι κριτικάρεται και εξευτελίζεται και εστιάζει στις ανάγκες του συντρόφου του και όχι στις δικές του. Νιώθει ότι ποτέ δεν κάνει αρκετά για να τον ευχαριστήσει και ότι δεν είναι αρκετά καλός μαζί του. Βρίσκεται σε ένα μόνιμο καθεστώς φόβου μιας και απειλείται η ζωή του σε ενδεχόμενη απόφαση του να χωρίσει.35

30

36 Βλ.Merrill G. (1996) "Ruling the exceptions : Same – sex battering and domestic

violence theory." in C.M. Renzetti and Charles Harvey Miley (Eds.) , Violence

in gay and lesbian domestic partneships , Binghamton , NY:Harworth , p.p.9-22

37 Βλ. Burke L.K. & Follingstad D.R. (1999) , "Violence in lesbian and gay

relationships :Theory , Prevalence and Co relational Factors." , Clinical

Psychology Review , 19(5) , 487-512

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ : Αίτια Ενδοσυζυγικής Κακοποίησης.

Ο Merill (1996) υποστήριξε ένα μοντέλο βίας ουδέτερο , από άποψης φύλου και δίνει τους παρακάτω λόγους ως τις βασικές αιτίες ενδοοικογενειακής βίας :

α) Πρώτον , η εκμάθηση της κακοποίησης. Το να μάθεις να καταφεύγεις στη βία αποδίδεται σε τρεις παράγοντες :

􀂃Καθοδήγηση από άλλους να δράσει με βίαιο και απειλητικό τρόπο.

􀂃Έλεγχος της συμπεριφοράς.

􀂃Επιβράβευση της συγκεκριμένης συμπεριφοράς.36

Αυτό το μοντέλο σχετίζεται με ιστορικό παρελθοντικής κακοποίησης ή το συγκεκριμένο άτομο να έχει γίνει μάρτυρας ενδοσυζυγικής βίας στην παιδική του ηλικία. Η δράστης , στην περίπτωση αυτή , θεωρεί φυσιολογικό να χρησιμοποιήσει βία για να πετύχει τις επιθυμίες της.

Η επιβράβευση της βίαιης συμπεριφοράς μπορεί να δοθεί άμεσα στην θύτη και να αγνοηθούν οι σοβαρές συνέπειες. Αν η βία συνεχιστεί και επιβραβεύεται χωρίς κυρώσεις , για παράδειγμα αν η αστυνομία καλέσει την γυναίκα – δράστη χωρίς όμως τελικά να την τιμωρήσει , η δράστης μαθαίνει ότι η εξωτερική παρέμβαση στο ζευγάρι δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάται ή να την ανησυχεί.37

31

38 Βλ. Karr – Morse R. & Wiley M. (1997) , "Ghosts from the Nursery : Tracing the

Roots of Violence " , Atlantic Monthly Press , New York

Η Pearson συμφωνεί ότι η αιτία που αναφέρεται συχνότερα ως αιτία της ενδοσυζυγικής βίας τόσο για τους άντρες όσο και για τις γυναίκες είναι η εκμάθηση της βίας απ΄ την μια γενιά στην άλλη. Τα αγόρια και τα κορίτσια που κακοποιήθηκαν απ΄ τους πατεράδες τους ήταν πιο πιθανό να θυματοποιηθούν στην ενήλικη ζωή τους , ενώ όσοι θυματοποιήθηκαν από τις μητέρες τους είναι πιο πιθανό να γίνουν θύτες.

Ερευνητές εικάζουν ότι αυτό γίνεται γιατί "οι πατεράδες μπορεί να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να αντιδράσουν στην επιβολή εξουσίας " και " οι μητέρες μπορεί να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να επιλύσουν τις διαφορές τους και πώς να χειριστούν τις δύσκολες καταστάσεις ". Η Pearson υποστηρίζει αυτή τη θεωρία , λέγοντας ότι οι άντρες τείνουν να εγκαθιδρύσουν ένα αίσθημα αποδοχής στα παιδιά τους που μπορεί να συμβάλλει στην μελλοντική τους θυματοποίηση ενώ οι μητέρες εγκαθιδρύουν επιθετικότητα ως μέσο επικοινωνίας με τους γύρω τους.38

β) Δεύτερον , αφού κάποιος μάθει να είναι βίαιος , θα πρέπει να έχει και την ευκαιρία να κακοποιήσει. Σημαντικοί παράγοντες , σ΄ αυτή την περίπτωση , είναι η διαφορά στη δύναμη και η απομόνωση. Η διαφορά στη δύναμη αποδίδεται σε πολυάριθμες αιτίες όπως η διαφορά φύλου , η ηλικία , η σωματική αδυναμία , προβλήματα υγείας , η διαφορά εισοδήματος κλπ. Στη κατάσταση απομόνωσης , ο θύτης είναι λιγότερο πιθανό να συλληφθεί , η κατάσταση βίας μπορεί να κλιμακωθεί και τέλος το θύμα είναι πολύ πιθανό να πέσει σε κατάθλιψη ελαχιστοποιώντας ,

32

39 Βλ. Niolon R. (2004) "Resources for students and professionals"

διευθ.ιστοσελίδας: www.psychpage.org.

40 Βλ. Μαγγανάς Α. (1999) Η ενδοσυζυγική βία ή ένας κόσμός όμορφος ,

αγγελικά πλασμένος. , Ποινική Δικαιοσύνη , Νομοθεσία & Νομολογία , τευχ.12

Ιανουαρίου , Νομική Βιβλιοθήκη , σ.σ. 70-71

τοιουτοτρόπως , οποιαδήποτε πιθανότητα διεξόδου από την υπάρχουσα σχέση.

γ) Αφού έχουν ξεπεράσει τα δύο πρώτα στάδια , το μόνο που απομένει είναι η επιλογή της βίας. Τα παραπάνω στάδια συνδυασμένα με την έλλειψη επικοινωνίας στο ζευγάρι , με την χρήση ουσιών μπορεί να οδηγήσουν σε απειλές , στον έλεγχο και στη βία ως μέσο για να εκπληρωθούν οι επιθυμίες της συζύγου.39

Επιπλέον υποστηρίζεται ότι η ενδοσυζυγική βία από την γυναίκα στον άντρα μπορεί να αποδοθεί και στα παρακάτω:

􀂃Στην οικονομική χειραφέτηση των γυναικών που ενδεχομένως να δημιούργησε περισσότερους άντρες – θύματα.

􀂃Μπορεί οι γυναίκες να θέλουν να ανταποδώσουν τα ίσα στους άντρες σε μια ενστικτώδη και πρωτόγονη επιδίωξη της ισότητας.

􀂃Μπορεί , πράγματι , οι άνδρες να άλλαξαν συμπεριφορά κάτω από τον καταιγισμό της δημοσιοποίησης του θέματος της γυναικείας και παιδικής κακοποίησης.40

33

41 Βλ. Urquiza A. & Capra M. (1990)"The impact of sexual abuse : Initial and

long term effects" ch. 5 in the Sexually Abused Male v.1 edited by Mic

Hunter , Lexington , Mass: Lexington Books.

42 Βλ. Briere J. & Runtz M. (1988)" Symptomatology associated with childhood

sexual victimization in a non clinical adult sample" , Child Abuse and Neglect

v.12 p.p. 51-59

43 Βλ. Nielsen T. (1983)" Sexually abuse of boys: Current Perspectives" ,

Personnel and Guidance Journal , p.p. 139-142

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV : Συνέπειες Ενδοσυζυγικής Κακοποίησης.

Μια σχέση κακοποίησης , οποιασδήποτε μορφής , συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για μακροχρόνια ψυχολογικά προβλήματα και προβλήματα υγείας. Η μορφή που φαίνεται να έχει τις περισσότερες μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες στην υγεία του θύματος είναι η κατάχρηση της άσκησης δύναμης και ελέγχου.

Τα θύματα ενδοσυζυγικής βίας πολύ συχνά έχουν εφιάλτες , διαταραχές ύπνου , υπνηλία σε περίεργες στιγμές , σωματικές διαταραχές , κρίσεις άγχους , χρόνιους πονοκεφάλους και κατάθλιψη. Μακροχρόνια σωματικά και πνευματικά προβλήματα υγείας , άγχους , καρδιακές διαταραχές , πονοκεφάλους , υψηλή πίεση χωρίς εμφανή οργανική αιτία μπορεί να είναι ένδειξη κακοποίησης.41

Μια από τις πιο συχνές συνέπειες είναι ότι θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους για την κακοποίηση που βίωσαν 42, νιώθουν ανίκανοι να αλλάξουν την υπάρχουσα κατάσταση και καταλήγουν να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.43 Κάποιοι ενδεχομένως να παραδεχτούν ότι συμβαίνει κάτι άσχημο στην οικογένειά τους , συγχρόνως όμως σπεύδουν να κατηγορήσουν τους ίδιους. Ταυτόχρονα , οι δράστες δεν διστάζουν να υπενθυμίζουν στο θύμα ότι είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για

34

44 Βλ. "Warning signs of domestic violence" , διευθ.ιστοσελίδας: www.aardvarc.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

45 Βλ. Herman L. J. (1992) Trauma and recovery : The aftermath of violence –

From domestic abuse to political terror , , Basic Books , New York , p.35.

46 Βλ. Lehnman M. (2002) "Are you being abused ? " , Toronto: Gay Partner

Abuse Project , διευθ.ιστοσελίδας: www.gaypartnerabuseproject.org , (Ημερ. Δικτ.:

15/7/06).

την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.44 Πολλά θύματα αποφεύγουν να αναφέρουν θέματα που δεν εγκρίνει η σύντροφός τους ή σπαταλούν πολύ χρόνο για να επεξεργαστούν αυτό που θα πουν ώστε να μην νευριάσει η σύντροφός τους.

Πολλοί άντρες που έχουν κακοποιηθεί νιώθουν άχρηστοι και πολλές είναι οι περιπτώσεις που επιτίθονται στον ίδιο τους τον εαυτό , είτε κόβοντάς τον ή κάνοντας του κακό. Συχνές είναι και οι περιπτώσεις που βρίσκουν κάποια άλλη σύντροφο , πιο αδύναμη απ΄ αυτούς , και εξωτερικεύουν σ΄ αυτήν το θυμό τους. Επίσης θύματα με κρίσεις πανικού και άγχους καταφεύγουν στη χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ ως ένας τρόπος να ξεφύγουν από την υπάρχουσα κατάσταση.

Μια σχέση κακοποίησης κάνει το θύμα να νιώθει ανίκανο , αβοήθητο , συναισθηματικά "νεκρό" και να σκεφτεί ακόμα και την αυτοκτονία.45 Τέλος , μπορεί να εμφανιστούν και συμπτώματα Post Traumatic Stress disorder (PTSD) , εφιάλτες , κατάθλιψη , αγοραφοβία , αρνητικές σκέψεις , αϋπνίες και κρίσεις πανικού. Τα θύματα τείνουν να ξεχνούν συχνά , να έχουν κενά μνήμης ή και να επιδιώκουν να μην θυμούνται για να αυτοπροστατευτούν.46

35

47 Βλ. " Physical & Mental health effects of intimate partner violence for men and women "(2003) , American Journal of Preventive Medicine , p.p.: 23 , 260-

268.

48 Βλ. "When teenage boys have been sexually abused ", National

Clearinghouse on Family Violence , Family Violence Prevention Division ,

Health Canada

49 Βλ. το ίδιο.

Έρευνες έχουν δείξει ότι , στην περίπτωση της ψυχολογικής βίας , ο κίνδυνος για σωματική ασθένεια όπως καρδιοπάθειες , υψηλή πίεση , διαβήτη , καρκίνο , αρθρίτιδα ήταν τρεις φορές αυξημένος. 47

Οι άνδρες δεν συζητάνε τα συναισθήματά τους και δεν επισκέπτονται κάποιο γιατρό ή ψυχολόγο. Δεν εκφράζουν τον εκνευρισμό τους αλλά αποσύρονται , πέφτουν σε κατάθλιψη , εθίζονται στο αλκοόλ , γίνονται εργασιομανής ενώ πολλοί είναι αυτοί που δεν αναφέρουν αισθήματα αδυναμίας και δεν νιώθουν θύματα.

Συχνά νιώθουν ότι επιτρέπεται , ως άντρες , να εκφράζουν και να συμπεριφέρονται με θυμό. Ενδεχομένως και να θεωρούν τον εαυτό τους "υγιέστερο" απ΄ τις γυναίκες – θύματα που συχνά καταπιέζουν το θυμό τους και καταλήγουν να γίνονται καταθλιπτικές. Αν νιώθουν μόνο θυμό είναι πιθανό να καταπιέζουν άλλα συναισθήματα όπως ντροπή , φόβο και μοναξιά.48

Ο θύτης έχει πείσει το θύμα ότι κανείς δεν πρόκειται να πιστέψει αυτά που λέει , ότι τα αγαπημένα του πρόσωπα δεν θέλουν καμία σχέση μαζί του με αποτέλεσμα το θύμα να έχει αποκοπεί από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον , να νιώθει άχρηστο και ανάξιο σαν άτομο. Η ντροπή συχνά συνδέεται με το αίσθημα της ευθύνης και θεωρούν ότι αξίζουν αυτή την συμπεριφορά. Επίσης , φοβούνται ότι θα νιώσουν περαιτέρω ντροπή αν εξομολογηθούν την κακοποίησή τους.49

36

50 Βλ. Canadian Centre for Justice Statistics "Family Violence in Canada : A

statistical profile 2002 " (2002), Ohawa : Statistics Canada, Catalogue no 85-

224-XIE , 2002 : 15

51 Βλ. Brinkerhoff B. M., Grandin E. and Lupri E. (1992) "Religious Involvement

and Spousal Violence : The Canadian Case" , Journal for the Scientific Study

of Religion , 31 , 1 , p.23

52 Βλ. Migliaccio A . T. (2001) "Marginalizing the Battered Male " , The Journal of

Men’s Studies , 9, 2 : p.p.1-18

Σύμφωνα με την General Social Survey το 1999 , το 29% ανέφεραν ότι ταράχτηκαν , αγχώθηκαν και το 21% ανέφεραν ότι απογοητεύτηκαν.50 Άλλες μελέτες ανέφεραν ότι τόσο οι δράστες όσο και τα θύματα , σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης , ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης απ΄ ότι τα μη θύματα.51

Μια περιγραφική μελέτη εξέτασε τις εμπειρίες και τα αποτελέσματα της σωματικής κακοποίησης που βίωσαν δώδεκα παντρεμένοι άντρες , ηλικίας 25-47 ετών. Είχαν υποστεί πολλαπλές μελανιές , τραυματισμούς στα γεννητικά όργανα , στο κεφάλι , εσωτερική αιμορραγία κλπ. Τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι γυναίκες ήταν μαχαίρια , ψαλίδι , κατσαβίδι , νύχια , κλειδιά που τα πετούσαν στο σύντροφό τους.

Η έρευνα εξέτασε επίσης και για το πώς οι άντρες προσλαμβάνουν την προαναφερθείσα κατάσταση. Έχοντας θυματοποιηθεί από γυναίκα , οι άντρες ένιωθαν ότι απέτυχαν να υιοθετήσουν τα χαρακτηριστικά που πολιτισμικά προσδιορίζουν τους άντρες όπως η ανεξαρτησία , η δύναμη , η σκληρότητα και η αυτάρκεια. Ως αποτέλεσμα , οι άντρες τείνουν να μην εκφράζουν τους φόβους τους , να μην ζητάνε βοήθεια ή να μην συζητάνε τις εμπειρίες τους παρ΄ όλο που κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων εξομολογήθηκαν την ντροπή που ένιωθαν.52

Ακόμα και όταν αποφασίζουν να συζητήσουν την εμπειρία τους συναντούν δυσπιστία , έκπληξη και σκεπτικισμό από τους ειδικούς , από

37

53 Βλ. Migliaccio A . T. (1995) Intimate Violence : Asymmetry and Symmetry,

Doctoral Thesis , University of Calgary , p.p. 236-237

54 Βλ. Canadian Centre for Justice Statistics "Family Violence in Canada : A

statistical profile 2002 " (2002), Ohawa : Statistics Canada, Catalogue no 85-

224-XIE , 2002 : 17

55 Βλ. Wolak J. and Finkelhor D. (1998) "Children Exposed to Partner Violence "

in Partner Violence : A Comprehensive Review of 20years of Research ,

edited by J.L. Jasinski and L.M. Williams , Thousand Oaks , CA : Sage , p.p.73-

112. Χρησιμοποιούμε τον όρο "νεανική παραβατικότητα " και όχι

"νεανική εγκληματικότητα" για λόγους αποφυγής στιγματισμού. Οι ανήλικοι ,

εξαιτίας του ότι θεωρούνται άτομα με προσωπικότητα και χαρακτήρα υπό

διαμόρφωση , όταν διαπράττουν μια εγκληματική πράξη είναι πρέπον να λέμε

ότι παραβατούν και όχι ότι εγκληματούν έτσι ώστε να μην τους συνοδεύει η

ετικέτα "εγκληματίας" και οι στιγματιστικές συνέπειες της.

γιατρούς αλλά και από φίλους και οικογένεια. Αυτές οι αντιδράσεις κάνουν τους άντρες να νιώθουν ακόμα πιο κακοποιημένοι.53

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι η κακοποίηση εκτός από το θύμα επηρεάζει αρνητικά και τα άλλα μέλη της οικογένειας. Σύμφωνα με την έρευνα του 1999 , το 25% του δείγματος ανέφερε ότι τα παιδιά τους είχαν ακούσει ή είχαν δει την κακοποίηση που βίωσαν ενώ 1 στις 4 γυναίκες ήταν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική της ηλικία54

Πολλές έρευνες εξέταζαν τα μακροχρόνια αποτελέσματα στα παιδιά κατά την ανατροφή τους σε μια οικογένεια με ενδοοικογενειακή βία. Διαπιστώθηκαν προβλήματα συμπεριφοράς όπως επίθεση , κρίσεις άγχους , κατάθλιψη και χαμηλή αυτοεκτίμηση καθώς και αυξανόμενη πιθανότητα να γίνουν τα ίδια θύτες ή θύματα κατά την ενήλικη ζωή τους. Το μοτίβο "η βία γεννά βία" επαληθεύεται στη περίπτωση αυτή μιας και η βία στην οικογένεια αναπαράγεται από γενιά σε γενιά, με αποτέλεσμα να γεννά τη νεανική παραβατικότητα. 55

Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω μαρτυρία που δόθηκε στην έρευνα της Straus από ένα άντρα – θύμα. Της εξομολογήθηκε ότι η

38

56 Βλ. Straus M.A. (1977) "Wife – Beating : How Common and Why ?" , Victimology , 2: 443-458

57 Βλ. Πρακτικά της Βουλής των Αντιπροσώπων , Η΄ Βουλευτική Περίοδος –

Σύνοδος Β΄(2003) σ.79

58 Βλ. Canadian Centre for Justice Statistics "Family Violence in Canada : A

statistical profile 2002 " (2002), Ohawa : Statistics Canada, Catalogue no 85-

224-XIE , 2002 : 25

γυναίκα του τού επιτίθεται , όταν νευριάζει , μπροστά στο μικρό τους γιο που γίνεται συχνά μάρτυρας αυτών των περιστατικών. Δύο φορές κατέληξε στο νοσοκομείο με σοβαρούς τραυματισμούς. Αυτό , όμως , που ήταν ιδιαίτερα σοκαριστικό είναι ότι όταν ο 5χρονος γιος του τον επισκεπτόταν και δεν έπαιρνε αυτό που ήθελε , από τον πατέρα του , τον χτύπαγε στο κεφάλι με δύναμη. Το παιδί αυτό , όπως και όλα τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες βίας μεταξύ των γονέων τους , βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο , να αναπτύξουν μια βίαιη συμπεριφορά στην ενήλικη ζωή τους που μπορεί να εκδηλωθεί με την άσκηση βίας στις γυναίκες.56

Η βία στην οικογένεια πέρα από το κοινωνικό έχει και οικονομικό κόστος. Τα θύματα βίας στοιχίζουν στο κράτος για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθώς και για πιθανή απώλεια εργατοωρών, πέραν των άλλων όλων που αναφέραμε.57

Τρεις έρευνες έδειξαν ότι η γυναικεία κακοποίηση κοστίζει δισεκατομμύρια σε αρκετές χώρες του κόσμου. Αν και δεν έχει γίνει κάποια εκτίμηση για την ανδρική θυματοποίηση , υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι το κόστος στην παραγωγικότητα της κοινωνίας είναι σημαντικό. Ενδεικτικό είναι ότι το 11% των ανδρών – θυμάτων ανέφεραν ότι θα ΄θελαν να πάρουν άδεια ως συνέπεια της κακοποίησης που έχουν υποστεί.58

39

59 Βλ. Wise A.J. & Bowman S.L. (1997) , Comparison of beggining counselors;

responses to lesbian vs Heterosexual partner abuse. Violence and victims

p.p.12(2) , 127-135

60 Βλ. Merrill G.S & Wolfe V.A. (2000) Battered Gay Men : An Exploration of

abuse , help seeking and why they stay" Journal of Homosexuality , 39(2) ,

p.p.1-30

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V : Bία σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια.

Κάποιοι θεωρούν τη βία που συμβαίνει σε κάποια ομοφυλόφιλα ζευγάρια ως λιγότερο σοβαρή συγκριτικά μ΄ αυτή στα ετερόφυλα και σ΄ ένα μεγάλο ποσοστό δεν συμπονούν τα ομοφυλόφιλα θύματα.59

Αν και οι έρευνες για το συγκεκριμένο θέμα είναι λίγες , υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις , ότι είναι τουλάχιστον το ίδιο πιθανό να συμβεί όπως και στις ετερόφυλες σχέσεις. Κάποιοι ερευνητές έχουν καταλήξει ότι συμβαίνει περισσότερο από 20% των ομοφυλόφιλων σχέσεων. Γι΄ αυτό , είναι ένα σημαντικό γεγονός τόσο για την δημόσια υγεία όσο και για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε , λοιπόν , ότι η βία στα ομοφυλόφιλα είναι το ίδιο σοβαρή όπως και στα ετερόφυλα ζευγάρια και χρήζει την ίδια προσοχή.

Σύμφωνα με μια μελέτη , το 79% των ομοφυλόφιλων θυμάτων υπέφεραν από σωματική κακοποίηση με το 60% να αναφέρει μελανιές , το 23% τραύματα στο κεφάλι και διάσειση , το 13% ανέφεραν καταναγκαστική σεξουαλική επαφή με απώτερο σκοπό την μετάδοση του HIV , το 12% σπασμένα κόκαλα , 10% καψίματα.60

Το γεγονός συχνά αρνείται από τα θύματα και είναι αναμενόμενο αν σκεφτούμε ότι από την στιγμή που η ίδια η κοινωνία αρνείται την ύπαρξη των ομοφυλόφιλων δεν θα μπορούσε να δεχτεί την βία που συμβαίνει μέσα σ΄ αυτά.

40

61 Βλ. Το ίδιο (2000) p.p.1-30

Είναι αναμενόμενο να υπάρχουν μεγαλύτερα ποσοστά ενδοοικογενειακής βίας στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις μιας και υπάρχουν περισσότεροι τρόποι κακοποίησης. Για παράδειγμα , οι δράστες απειλούν τα θύματά τους ότι θα αποκαλύψουν στο οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον την σεξουαλική τους ταυτότητα. Αυτό μπορεί να έχει ως άμεση συνέπεια μεγαλύτερη απομόνωση και απόρριψη από τα αγαπημένα τους πρόσωπα , απόλυση και έλλειψη συναισθηματικής στήριξης και βοήθειας. Στην περίπτωση , μάλιστα , που το θύμα είναι και ο γονιός κινδυνεύει να χάσει την επιμέλεια των παιδιών του ή ακόμα και την επαφή μαζί τους.

Για πολλά ομοφυλόφιλα ζευγάρια , οι πράξεις βίας δεν άρχισαν από την πρώτη στιγμή της σχέσης. Σύμφωνα με τους Merill και Wolfe το 79% των ομοφυλόφιλων δεν βίωσαν βία στους πρώτους 3 μήνες και το 46%μέσα στον πρώτο χρόνο. Έτσι , περίπου για τα μισά θύματα , η βία ήταν μια έκπληξη και όχι ένα συμβάν με προϊστορία που θα μπορούσε να θεωρηθεί η αρχή μιας βίαιης συνύπαρξης (56%). 61

Πολλοί ένιωθαν ότι είχαν επενδύσει πολλά στη σχέση και όφειλαν στο σύντροφό τους να βρίσκονται στο πλευρό τους για να τον στηρίξουν (31%) και διατηρούν την ελπίδα ότι ο σύντροφός τους θα ζητήσει βοήθεια και μπορεί να αλλάξει (75%). Επιπλέον , μετά το εκάστοτε βίαιο περιστατικό , ακολουθεί η μετάνοια και οι ενοχές από τον δράστη και μια περίοδο μέλιτος. Έτσι , πολλά θύματα που βλέπουν μεταμέλεια σε συνδυασμό με την επίδειξη καλής συμπεριφοράς , για ένα

41

62 Βλ. Το ίδιο (2000) p.p.1-30

μικρό χρονικό διάστημα , και έτσι το θύμα παραμένει στη σχέση. Εντούτοις , σταδιακά η ένταση επανέρχεται και κλιμακώνεται.

Για κάποια άλλα θύματα , η οικονομική εξάρτηση , η απομόνωση από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον είναι επίσης ισχυροί λόγοι που αναχαιτίζουν κάθε σκέψη του θύματος για να δραπετεύσει από τον εφιάλτη. Σε κάποιες περιπτώσεις , τα θύματα κατάφεραν ή έστω προσπάθησαν να φύγουν. Οι Merill και Wolfe βρήκαν ότι το 90% των ομοφυλόφιλων ανδρών άφησαν τους συντρόφους τους , το 46% έφυγαν από μια δίχρονη , τουλάχιστον , σχέση ενώ το 60% ανέφερε τρεις ή και περισσότερες σημαντικές προσπάθειες να αφήσουν τη σχέση τους. Το 58% ανέφεραν την συνεχή παρενόχληση από τον πρώην σύντροφό του μετά τη διακοπή της σχέσης.62

Τα κυριότερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα ομοφυλόφιλα θύματα για να φύγουν από μια βίαια σχέση αναφέρονται παρακάτω :

Ομοφυλοφοβία : είναι μια αρνητική συμπεριφορά προς τους ομοφυλόφιλους που προκαλείται από αντιπάθεια , μίσος και φόβο στο διαφορετικό. Δημιουργείται η αντίληψη στο θύμα ότι δεν είναι αρκετά άνδρας , αρχίζει να μην εκτιμάει τον εαυτό του ή να είναι ατελής ως άτομο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει το θύμα στο να χάσει την αυτοεκτίμησή του , την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και τελικά να φύγει από την σχέση. Επίσης , ηθικές και θρησκευτικές αντιλήψεις εναντίον των ομοφυλόφιλων μπορεί να προκαλέσουν ένα αίσθημα ντροπής και να

42

63 Βλ. Byrne D. (1996) "Clinical models for the treatment of gay male

perpetrators of domestic violence" , in Violence in gay and lesbian domestic

partneships , edited by C. Renzetti & C. Miley. , New York : Harrington Park

Press , p.p. 109-110.

αυξήσουν την πιθανότητα να παραμείνει κρυφή η σχέση και συνεπώς και η κακοποίηση. 63

Έλλειψη οικογενειακής υποστήριξης : Αν ο ομοφυλόφιλος δεν έχει γνωστοποιήσει την σεξουαλική του ταυτότητα , η οικογένειά του παραμένει στην άγνοια και συνεπώς αυξάνονται οι πιθανότητες ο δράστης να το χρησιμοποιήσει ως μέσο εκβιασμού. Ακόμα και αν το γνωρίζουν ενδεχομένως να διστάσουν να πιστέψουν την ύπαρξη βίας μέσα στο ζευγάρι. Σε κάποιες περιπτώσεις , τα μέλη της οικογένειας του θύματος μπορεί να μην το υποστηρίξουν εξαιτίας της αρνητικής στάσης που έχουν υιοθετήσει για την ομοφυλοφιλία. Αυτό μπορεί να δυσκολέψει το θύμα να αφήσει την σχέση μιας και αυτό συνεπάγεται ότι θα χάσει πέρα από το δράστη και την οικογένειά του.

Μικρό μέγεθος της ομοφυλοφιλικής κοινότητας : δεδομένου του σχετικά μικρού κοινωνικού δικτύου ομοφυλοφίλων , ακόμα και στις μεγάλες πόλεις , υπάρχει μεγάλη δυσκολία να αποφύγεις τον πρώην σύντροφό του αλλά και να υπάρχει μεγάλο δίκτυο υποστήριξης των θυμάτων.

Μακροχρόνια αρρώστια : Αν το θύμα υποφέρει από μακροχρόνιες αρρώστιες όπως το Aids , οικονομικά βάρη εξαιτίας της κατάστασης μπορεί να προσθέσουν επιπρόσθετο άγχος στο θύμα. Επίσης , ο ένας μπορεί να κατηγορεί τον άλλο για την μετάδοση του ιού και αυτό μπορεί να συμβάλλει ή να ενισχύσει την κακοποίηση.

43

64 Βλ. Letellier P.(1996) "Twin epidemics :Domestic Violence and HIV infection

among gay and bisexual men" in Violence in gay and lesbian domestic

partneships , edited by C. Renzetti & C. Miley. , New York : Harrington Park

Press , p.p. 69-81.

65 Βλ. Το ίδιο (1996) p.p. 76-79

Ένας δράστης μπορεί σκοπίμως να μην προφυλάξει τον σύντροφό του από την έκθεση στον ιό με σκοπό να τον κάνει ανεπιθύμητο στους άλλους ή να τον απειλεί ότι θα το αποκαλύψει στον περίγυρό του. 64Επίσης μπορεί να εμποδίσει το θύμα να ΄χει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και θεραπεία. Ο φόβος της αρρώστιας , του θανάτου και της μοναξιάς μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό κίνητρο για να παραμείνει στην παρούσα σχέση. 65

Επίσης , οι αρνητικές τάσεις του κοινωνικού συνόλου τόσο για την ομοφυλοφιλία όσο και το AIDS μπορεί να αναχαιτίσει κάθε απόφαση του να χωρίσει. Επίσης και στην περίπτωση που ο δράστης είναι φορέας του AIDS , το θύμα μπορεί να μείνει μαζί του από ηθική υποχρέωση , για να τον στηρίξει.

Οικονομική κατάσταση : Ένας ακόμα λόγος για να παραμείνει στη σχέση παρ΄ όλη την βία που βιώνει , είναι η ενδεχόμενη οικονομική εξάρτηση από τον σύντροφό του. Για παράδειγμα , μπορεί να έχει ιατρική κάλυψη μόνο μέσω του συντρόφου του. Αν υπάρχουν έξοδα που σχετίζονται με την ιατρική φροντίδα , η φτώχια μπορεί να είναι εμπόδιο για να διεκδικήσει το θύμα την ανεξαρτησία του.

44

66 Βλ. "Warning signs of domestic violence" , διευθ.ιστοσελίδας: www.aardvarc.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙ : Σημάδια ανησυχίας

Η ενδοσυζυγική βία είναι ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει όλες τις κοινωνικές τάξεις , τα φύλα , τις φυλές και είναι ανεξάρτητο των σεξουαλικών προτιμήσεων του θύματος και του θύτη.

Δεν είναι πάντα βέβαιο ότι θα υπάρξουν κάποια σημάδια ικανά για να σημάνουν το καμπανάκι του κινδύνου στο κοινωνικό περίγυρο του θύματος. Τα θύματα δεν είναι πάντα παθητικά , με χαμηλή αυτοεκτίμηση και οι δράστες δεν είναι πάντα βίαιοι μπροστά σ’ άλλους. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε , ως τρίτα άτομα , είναι να προσπαθήσουμε να προσέξουμε κάποια σημάδια , όσο και αν προσπαθεί το θύμα και ο θύτης να το κρύψουν :66

􀂃Τραύματα & Δικαιολογίες: Σε κάποιες περιπτώσεις , οι μελανιές και τα τραύματα μπορεί να βρίσκονται σε εμφανή σημεία. Σκοπός του δράστη , σ΄ αυτές τις περιπτώσεις , είναι να απομονώσει το θύμα και να το παγιδεύσει στο σπίτι. Το θύμα αναγκάζεται να απουσιάσει από την εργασία του προφασιζόμενο κάποια ασθένεια ώστε να μην αναγκαστεί να προβεί σε εξηγήσεις για το πώς απέκτησε τις μελανιές. Στην περίπτωση , βέβαια , που δεν μπορεί να αποφευχθεί κάποια συνάντηση , το θύμα ισχυρίζεται ότι ήταν αδέξιο , απρόσεχτο ή φτάνει και στο σημείο να εφευρίσκει ιστορίες για να δικαιολογήσει την εικόνα του. Υπάρχουν , βέβαια , και οι περιπτώσεις όπου η δράστης σκοπίμως δεν τραυματίζει τον σύντροφό της σε

45

67 Βλ. Το ίδιο.

εμφανή σημεία , ώστε να αποφύγει όλη αυτή την κατάσταση και να μην δώσει αφορμή για υποψίες.

􀂃Χαμηλή αυτοεκτίμηση: κάποια θύματα έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση ενώ σε άλλους τομείς της ζωής όπως στην εργασία , στις κοινωνικές τους σχέσεις , φαίνονται να΄ χουν αρκετή αυτοπεποίθηση. Εντούτοις , στο ρόλο του συζύγου , είναι ιδιαίτερα αδύναμοι και πιστεύουν ότι αν χωρίσουν δεν θα μπορούν να επιζήσουν μόνοι τους.

􀂃Αλλαγές στην προσωπικότητα: Πολλά θύματα έχουν εναλλαγή συμπεριφοράς όταν βρίσκονται μπροστά στον κόσμό και όταν είναι με την σύντροφό τους. Στην πρώτη περίπτωση , το θύμα ενδεχομένως να παρουσιάζεται ως ένα εξωστρεφές άτόμο ενώ με την παρουσία του δράστη , το θύμα κλείνεται στον εαυτό του , μιλάει με σιγανή φωνή και περιμένει την σιωπηλή άδεια της συζύγου για να εκφέρει την άποψή του.67

􀂃Απομόνωση: Οι ενήλικοι που κακοποιούνται μέσα στην οικογένεια συχνά είναι απομονωμένοι. Οι σύντροφοι τους τείνουν να ελέγχουν τις ζωές τους σε μεγάλο βαθμό , να τους εξευτελίζουν λεκτικά και να τους ελέγχουν οικονομικά. Αυτή η απομόνωση σκοπό έχει να κάνει το θύτη το κέντρο του κόσμου του συντρόφου του καθώς και να περιορίσει εσκεμμένα την επικοινωνία του θύματος με άτομα που μπορεί να επιχειρήσουν να το βοηθήσουν να αποδράσει. Επίσης , πολλά θύματα έχουν εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση στο τηλέφωνο , βρίσκουν συχνά δικαιολογίες για να μην

46

68 Βλ. Το ίδιο.

69 Βλ. "Domestic Violence and abuse: Types , Signs , Symptoms , Causes and

Effects " , Helpguide , Mental Health Issues.

συναντήσουν άτομα από το φιλικό και οικογενειακό τους περιβάλλον αλλά ακόμα και αν δεχτούν , πηγαίνουν μαζί με την σύζυγό τους.68

Πολλά θύματα αισθάνονται τόσο άσχημα που πιστεύουν ότι θα πρέπει να τιμωρηθούν ενώ ταυτόχρονα πιστεύουν ότι υπερβάλουν για την αντίδρασή τους. Επίσης έχουν χάσει την αγάπη και τον σεβασμό που είχαν κάποτε για την σύντροφό τους ενώ πολύ συχνά φαντάζονται ότι την σκοτώνουν και απαλλάσσονται απ΄ αυτήν. Φοβούνται ότι θα χάσουν τα παιδιά τους ή θεωρούν ότι δεν υπάρχει πουθενά βοήθεια.69

47

70 Βλ. Cook W. P. (1998 ) "Abused men : The hidden side of domestic violence".

διευθ.ιστοσελίδας: www.batteredmen.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

71 Βλ. Gardner A. R. (1991) "Νομικές και ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις στους

τρεις τύπους γονικών συνδρόμων αποξένωσης στην οικογένεια" , Όταν η

ψυχιατρική και ο νόμος ενώνουν τις δυνάμεις τους , Court Review , Vol.28 No 1

, American Judges Association , p.p.14-21.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙ : Λόγοι παραμονής στη σχέση.

Μια εύλογη απορία που δημιουργείται σε καταστάσεις ενδοοικογενειακής κακοποίησης και ιδιαίτερα με ενήλικα θύματα είναι ο λόγος που παραμένουν σ΄ αυτή την εφιαλτική κατάσταση.

Στην περίπτωση της ενδοσυζυγικής βίας με θύματα τους άντρες , η κυριότερη αιτία είναι ο κίνδυνος να χάσουν την επαφή με τα παιδιά τους. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι πιθανότητες να πάρουν την επιμέλεια δεν είναι πολλές. Οι πιθανότητες επισκέψεων τους , χωρίς εμπόδια , έχοντας απέναντί τους μια εκδικητική σύζυγο είναι ελάχιστες. Το να χάσει ένας πατέρας την επαφή με τα παιδιά του , ίσως και για πάντα , είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας της απόφασης τους να φύγει από το γάμο του.70

Η σημερινή πραγματικότητα , που έχει διαμορφωθεί από το οικογενειακό δίκαιο , οι αλλαγές στους κοινωνικούς ρόλους που έχουν εκ των πραγμάτων διαμορφωθεί για τα δύο φύλα έχουν ορίσει μια ζοφερή πραγματικότητα όπου τα δικαιώματα του άνδρα – πατέρα , σε πολλές περιπτώσεις όχι μόνο δεν γίνονται σεβαστά αλλά ούτε καν αναγνωρίζονται.71

H Carole Hammond-Saslow , o Phil Cook και η Suzanne Steinmetz συνεντευξίασαν 180 άντρες – θύματα που είπαν ότι ένιωθαν φυλακισμένοι στη βίαιη σχέση που ζούσαν. Ο μεγαλύτερος φόβος των

48

72 Βλ. Hammond – Saslow C. (1997 ) Domestic Violence and Levels of

Depression , Self – Esteem and Assertiveness in Battered Men , Doctoral

Dissertation , United States International University , San Diego.

ανδρών είναι να χάσουν την επαφή με τα παιδιά τους εξαιτίας του υπάρχοντος οικογενειακού συστήματος που τείνει να δίνει την επιμέλεια στις γυναίκες περιορίζοντας τις συναντήσεις του πατέρα. Μάλιστα , ένας άντρας – θύμα είπε χαρακτηριστικά :"η βία που υπέφερα απ΄ την σύζυγό μου δεν είναι τόσο τραυματική όσο αυτή που βιώνω τώρα , τον απαγόρευση των επισκέψεων στα παιδιά μου , που βρίσκονται σε στενό έλεγχο από την μητέρα του." 72

Σ΄ αυτή την περίπτωση τα παιδιά εξαναγκάζονται να αποξενωθούν από τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια ή /και την γονική μέριμνα , που στη συντριπτική πλειοψηφία είναι οι άντρες. Το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε , από τον Richard A. Gardner , "γονικό σύνδρομο αποξένωσης" και ερευνήθηκε προ εικοσαετίας από μελετητές όπως ο Turkat και νεώτερους όπως οι Clarke – Stewart Thompson , Wood , Bone και πολλούς άλλους. Σύμφωνα μ΄ αυτό , το παιδί βασανίζεται με την υποτίμηση και την επικριτική δυσφήμηση του πατέρα που είναι αδικαιολόγητη και υπερβάλλουσα.

Η μητέρα , απ΄ την άλλη μεριά , προκαλεί , τις περισσότερες φορές , την στάση αυτή , προγραμματίζοντας το παιδί συστηματικά και συνειδητά να απαρνηθεί τον άλλο γονέα κάνοντας του "πλύση εγκεφάλου". Η έννοια του "γονικού συνδρόμου αποξένωσης" περιλαμβάνει όχι μόνο συνειδητούς αλλά υποσυνείδητους και ασυναίσθητους παράγοντες που συμβάλλουν ώστε μέσα απ΄ αυτούς ο προτιμώμενος γονέας , στη

49

73 Βλ. οπ.π. (1991) , p.p.14-21.

74 Βλ. οπ.π. (1991) p.p.14-21.

συγκεκριμένη περίπτωση η μητέρα , να επηρεάζει την αποξένωση του παιδιού από τον πατέρα.73

Τα παιδιά αυτά μιλούν με διασυρμό και αναξιότητα για τον γονέα αυτό , χωρίς μάλιστα καμία ενοχή ή αμηχανία. Απορρίπτουν κάθε προσπάθεια προσέγγισης από τον πατέρα και συγχρόνως απαιτούν να συνεχίσει να τα στηρίζει οικονομικά.

Οι περιπτώσεις αυτές διαιρούνται , από τον Gardner , σε τρεις κατηγορίες : αυστηρές , μέτριες και ήπιες. Στις βαριές περιπτώσεις , οι μητέρες χρησιμοποιούν κάθε νόμιμο ή παράνομο ελιγμό για να εμποδίσουν την επικοινωνία πατέρα – παιδιού. Οι γυναίκες αυτές είναι φανατισμένες που εντείνεται κατά την διάρκεια του χωρισμού ως αποτέλεσμα των παρατεταμένων διενέξεων για το διαζύγιο και ιδιαίτερα για την επιμέλεια.

Τα παιδιά μ΄ αυτές τις μητέρες είναι ομοίως φανατισμένα ενώ μοιράζονται συχνά και τις παρανοϊκές φαντασίες της για τον πατέρα. Μπορούν να πανικοβληθούν με την προοπτική της επίσκεψης του πατέρα ενώ εάν βρεθούν στο σπίτι του μπορεί να το βάλουν στα πόδια ή να παραλύσουν από το φόβο.74

Στις μέτριες περιπτώσεις του γονικού συνδρόμου αλλοτρίωσης , οι μητέρες δεν είναι τόσο φανατισμένες αλλά είναι ιδιαίτερα διαταραγμένες. Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις , η οργή της απορριφθείσας γυναίκας είναι σημαντικότερη από την παρανοϊκή προβολή της πρώτης κατηγορίας. Υπάρχει μια εκστρατεία υποτίμησης και μιας σημαντικής επιθυμίας να

50

75 Βλ. οπ.π.(1991) p.p.14-21.

ληφθεί εκδίκηση από τον πατέρα με την αποξένωσή του από τα παιδιά του. Μπορεί να μην δεχτούν τις δικαστικές αποφάσεις αλλά συμμορφώνονται συνήθως μετά από τις απειλές προστίμων ή τη μεταφορά της επιμέλειας. Εκτιμώντας ότι οι μητέρες στην αυστηρή κατηγορία έχουν ένα άρρωστο ψυχολογικό δεσμό με τα παιδιά , οι μητέρες σ΄ αυτή την κατηγορία είναι πιθανότερο να έχουν έναν υγιή ψυχολογικό δεσμό που συμβιβάζεται με την οργή τους.

Τα παιδιά είναι λιγότερο φανατικοί υποστηρικτές στον διασυρμό του πατέρα συγκριτικά μ΄ αυτά της προηγούμενης κατηγορίας αλλά είναι πιθανότερο να δείχνουν την υποτιμητική συμπεριφορά τους μόνο όταν είναι με τον ίδιο.

Στις ήπιες περιπτώσεις , οι μητέρες συνήθως έχουν αναπτύξει ένα υγιή ψυχολογικό δεσμό με τα παιδιά τους. Θεωρούν ότι η ισότητα γένους στις διαφωνίες κηδεμονίας είναι μια κακή συνέπεια εις βάρος των παιδιών και προτιμούν να μην εμπλακούν στην προσφυγή στο δικαστήριο κηδεμονίας για την επιμέλεια. Μερικές απ΄ αυτές τις μητέρες ενδεχομένως να επιχειρήσουν μερικούς ήπιους βαθμούς προγραμματισμού των παιδιών τους ενάντια στους πατέρες τους. Άλλες αναγνωρίζουν ότι η αποξένωση από τον πατέρα δεν είναι προς το συμφέρον των παιδιών και είναι πρόθυμες να υιοθετήσουν μια πιο συμφιλιωτική προσέγγιση στα διαβήματα του πατέρα.75

Τα παιδιά σ΄ αυτή την κατηγορία αναπτύσσουν επίσης σενάρια , με την μικρή ώθηση της μητέρας. Το αρχικό κίνητρο είναι η ενίσχυση της θέσης της μητέρας στην διαφωνία κηδεμονίας προκειμένου να

51

76 Βλ. οπ.π. (1991) p.p.14-21.

77 Βλ. Glynnis W. (1986 ) Solomo Children : Ανατίναξη των μύθων του διαζυγίου ,

Ν. Υόρκη , σ.83

78 Βλ. Γιάνναρου Λ. (2006) "Χωρισμένοι μπαμπάδες ζητούν ισότητα" , Εφημερίδα

Καθημερινή.

διατηρηθεί ο ισχυρότερος , υγιέστερος ψυχολογικός δεσμός με τις μητέρες τους. Είναι πιθανό να παρουσιάζουν αμφιθυμία σχετικά με την αποδοχή της επικοινωνίας και είναι τα πιο ελεύθερα να εκφράσουν την αγάπη για τους πατέρες τους , ακόμη και παρουσία των μητέρων τους.76

Μια μελέτη των παιδιών του διαζυγίου διαπίστωσε ότι το 42% των παιδιών που έζησαν με τη μητέρα τους ανέφερε ότι προσπάθησε να τα αποτρέψει από την επικοινωνία με τον πατέρα μετά το διαζύγιο. Εντούτοις , μόνο το 16% των παιδιών που έζησαν με το πατέρα εξέθεσε την παρόμοια παρεμπόδιση.77

Παρουσιάζοντας λοιπόν τα παραπάνω στοιχεία , ενισχύονται και γίνονται κατανοητές οι έντονες αναστολές που έχει ένας πατέρας που θέλει να προχωρήσει σε διαζύγιο. Στην συντριπτική πλειοψηφία η κηδεμονία των παιδιών δίδεται στις γυναίκες όχι με αξιοκρατικά κριτήρια όπως η ικανότητα των δύο γονέων αλλά με σεξιστικά κριτήρια κατά του πατέρα-άνδρα.

Πάγια τακτική των δικηγόρων , μάλιστα , είναι οι ισχυρισμοί από την πλευρά των γυναικών για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών ή για βάναυση συμπεριφορά από τον πατέρα χωρίς , τις περισσότερες φορές , να ευσταθούν. Αυτό όχι απλά στιγματίζει τους άνδρες αλλά και είναι και καταστροφικό για την ψυχολογία των παιδιών. 78

Οι άντρες έχουν να αντιμετωπίσουν ακόμα ένα παράγοντα που οι γυναίκες δεν το αντιμετωπίζουν , την απομόνωση και την

52

79 Βλ. Cook W. P. (1998 )"Abused men : The hidden side of domestic violence"

διευθ.ιστοσελίδας: www.batteredmen.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

80 Βλ."Common questions about domestic abuse against men "

διευθ.ιστοσελίδας: www.batteredmen.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

γελοιοποίηση : "Ποτέ δεν είπα σε κανένα , ούτε σε οικογένεια ούτε σε φίλους , γι΄ αυτό που ζούσα γιατί θα υπέθεταν ότι θα της είχα κάνει κάτι και άξιζα ό,τι έπαθα." Αυτά είπε ο Tim S. , αφού αποκάλυψε ότι η σύντροφός του τον χτύπησε στο κεφάλι μ΄ ένα τηγάνι που είχε κατέληξε σε σοβαρή αιμορραγία.

Ακόμα και όταν ένας άντρας ζητάει την βοήθεια ενός θεραπευτή – ψυχολόγου , δεν βρίσκει εύκολα και επίσης οι ίδιοι σπάνια ρωτούν τους ασθενείς τους για την πιθανότητα κακοποίησης τους. Όταν οι ίδιοι οι άντρες - θύματα δεν το εξομολογούνται , μοιραία το εσωτερικεύουν και αυξάνεται ο κίνδυνος να ξεσπάσουν στον εαυτό τους , να αποσυρθούν από τις κοινωνικές τους επαφές , να απομονωθούν ακόμα και να αποπειραθούν να αυτοκτονήσουν.79

Οι άνδρες – θύματα μπορεί να έχουν μια συναισθηματική εξάρτηση από την σύζυγό τους και σε συνδυασμό με την αγάπη που τις έχουν , από κάποια στιγμή και μετά βλέπουν τους εαυτούς τους σαν τα άτομα που θα τη γιατρέψουν , εγκλωβίζοντας έτσι τον εαυτό τους σ΄ αυτή τη σχέση. Σε συνδυασμό , μάλιστα με την έλλειψη συναισθηματικής υποστήριξης από το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον , που συμβαίνει συχνά κυρίως στα ομοφυλόφιλα θύματα , αυτή η εξάρτηση γίνεται ολοένα και πιο ισχυρή.80

53

81 Βλ. Αρτινοπούλου Β. (2000) Αιμομιξία - Θεωρητική προσέγγιση & ερευνητικά

δεδομένα , Νομική Βιβλιοθήκη , Αθήνα σ. 201.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΙΙ : Αντιμετώπιση από τους φορείς επίσημου κοινωνικού ελέγχου

Η παρέμβαση των φορέων της ποινικής δικαιοσύνης στην οικογένεια , απαιτεί ιδιαίτερα ευαίσθητους χειρισμούς μιας και δύσκολα γίνεται αποδεκτή εξαιτίας της μυστικοπάθειας που διακρίνει τα μέλη της.

Ο νόμος της σιωπής σπάνια παραβιάζεται και ακόμα πιο σπάνια είναι η προσφυγή του κακοποιημένου ατόμου στις αρχές. Σ’ αυτό , βέβαια , συντελεί και η έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη , η δυσκολία αποδείξεως της καταγγελίας , το κοινωνικό στίγμα αλλά και η ψυχοφθόρο διαδικασία που θα πρέπει να περάσει το θύμα μέχρι να αποδείξει την μαρτυρία του.

Ιδιαίτερα στην περίπτωση της θυματοποίησης των ανδρών από τις συζύγους τους , τα ποσοστά καταγγελιών είναι σχεδόν ανύπαρκτα μιας και εκτός από το κοινωνικό στίγμα , θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και τον έντονο σκεπτικισμό , τον χλευασμό από όλο το κοινωνικό σύνολο μιας και η εκάστοτε τέτοια καταγγελία ανατρέπει την συνολική εικόνα που συνοδεύει τους άντρες.

Πιο συγκεκριμένα , οι "τραυματογενετικές" πρακτικές των νομικών σταδίων μέχρι να αποδείξει την αξιοπιστία της καταγγελίας και την καταδίκη του ενόχου , εστιάζονται στα παρακάτω:81

α) Στις αστυνομικές αρχές που δυσπιστούν ως προς τα γεγονότα και αναγκάζουν το θύμα να περάσει από μια βασανιστική διαδικασία με

54

82 Βλ. Οπ.π.(2000) σ. 201.

μια σειρά εξαντλητικών ερωτήσεων που πολύ συχνά το προσβάλλουν και το κάνουν να νιώθει σαν θύτης και όχι σαν θύμα.

Η δεύτερη αυτή θυματοποίηση , που αναγκάζεται να υποστεί το θύμα , συνεπάγεται λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων με αποτέλεσμα το θύμα να πρέπει να ανακαλεί στην μνήμη του ξανά και ξανά την τραυματική εμπειρία της κακοποίησης του. Ένας άλλος παράγοντας , ιδιαίτερα σημαντικός , είναι η στάση και η συμπεριφορά των αστυνομικών. Συχνά , διακρίνονται για την έλλειψη διακριτικότητας και ευαισθησίας που φτάνει σε σημείο να προσβάλλουν ανοιχτά το θύμα. Ιδιαίτερα στη περίπτωση των ανδρών – θυμάτων , είναι δύσκολο οι αρχές να δεχτούν να ακούσουν την εμπειρία που βίωσαν χωρίς να συνοδεύονται από έντονες αμφιβολίες και χλευασμό. Ακόμα και αν δεχτούν να ακούσουν το θύμα είναι ιδιαίτερα αμφίβολα αν θα τις αποδεχτούν ώστε να προχωρήσουν την νομική διαδικασία. Τέλος , η έλλειψη ειδικού χώρου για τις συνεντεύξεις δυσχεραίνει την νομική διαδικασία. 82

β) το θύμα σεξουαλικής κακοποίησης θα πρέπει να υποστεί την οδυνηρή διαδικασία της ιατροδικαστικής εξέτασης ώστε με το πόρισμα να μπορεί να υποστηρίξει τα λεγόμενα του.

γ) δυστυχώς μέχρι το θύμα να πάει σε δίκη , αν πάει , και να καταδικαστεί ή όχι ο κατηγορούμενος , πρέπει να περάσει όχι μόνο το στάδιο της αστυνομίας αλλά και του εισαγγελέα και του ανακριτή , οι οποίοι θα τον υποβάλλουν ξανά στην επώδυνη διαδικασία των

55

83 Βλ. οπ.π., (2000) σ.201

ερωτήσεων . Θα πρέπει να τους πείσει για την αξιοπιστία των λόγων του και να διώξει κάθε αμφιβολία και δυσπιστία που θα έχουν.

δ) τέλος , όταν η υπόθεση φτάσει στην αίθουσα του δικαστηρίου , αν φτάσει μιας και στην ανδρική θυματοποίηση μια τέτοια εξέλιξη είναι ουτοπία , το θύμα δεν θα μπορέσει να αποφύγει ερωτήματα , υπαινιγμούς και σχόλια , κυρίως απ’ την πλευρά του συνηγόρου του κατηγορούμενου που θα θίξουν την ηθική του υπόσταση και την αξιοπρέπειά του.

Όλοι οι παραπάνω παράμετροι αναχαιτίζουν κάθε πρόθεση του ατόμου που έχει θυματοποιηθεί να σταματήσει το δράμα που ζει , καταγγέλλοντάς το στις αρμόδιες αρχές , μιας και διαπιστώνει ότι θα συνεχιστεί χωρίς να ξέρει και την κατάληξη. 83

Η υποεκπροσώπηση , στις στατιστικές της αστυνομίας , της κακοποίησης των ανδρών είναι συχνά μια αντανάκλαση των πολιτισμικών απόψεων για τους ρόλους των δύο φύλων. Το στερεότυπο που θέλει τον άντρα να είναι πάντα ο "δυνατός" , ικανός να υπερασπίσει τον εαυτό του απέναντι σε μια γυναίκα δημιούργησε ένα μύθο που οποιαδήποτε εξομολόγηση για θυματοποίησή του , μειώνει τον ανδρισμό του και επισύρει τον χλευασμό από το κοινωνικό του περίγυρο. Ο διασυρμός φτάνει σε τέτοιο σημείο , μάλιστα , που συχνές είναι οι περιπτώσεις που κατηγορούνται ως ομοφυλόφιλοι και ανίκανοι

56

84 Βλ.Sepler F. (1991) "Victim Advocacy and Young Male Victims of sexual

abuse: An evolutionary model" ch.3 in The sexually abused male , Vol.1 edited

by Hunter M., Lexington , Mass : Lexington Books .

85 Βλ. Παπαμιχαήλ Σ. "Αποτελέσματα έρευνας μέτρησης της τηλεοπτικής βίας" ,

Διάλεξη στο Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της γυναίκας.

να επιβληθούν στο "ασθενές" φύλο , υπονομεύοντας πλήρως την τραυματική εμπειρία που βίωσαν.84

Σ’ αυτό συντελεί και η εικόνα της γυναίκας ως το αδύναμο φύλο , ανίκανο να αμυνθεί πόσο μάλλον να επιτεθεί είτε λεκτικά είτε σωματικά στον σύζυγό της. Το να θυματοποιηθεί ένας άντρας από μια γυναίκα φαντάζει εξωπραγματικό για την κοινωνία μας μιας και αντίκειται στην κοινωνικοποίηση που έχουμε βιώσει που θέτει τον άντρα σε θέση ισχύος συγκριτικά με την γυναίκα. Αρκετές είναι οι περιπτώσεις που πολλοί άντρες συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες όπως το body building όχι από αγάπη για τον αθλητισμό αλλά ως ένας τρόπος για να κρύψουν την τραυματική τους εμπειρία και να ενδυναμώσουν την αντρική τους φιγούρα.

Ο πολιτισμός μας έχει δημιουργήσει ένα κοινωνικό μύθο που θέλει τους άνδρες ελεγχόμενους , αυτάρκεις και δυνατούς. Εκφράσεις όπως "τα αγόρια δεν κλαίνε" εμποδίζουν κάθε προσπάθεια του άνδρα – θύματος να αποκαλύψει την θυματοποίηση που βίωσε. Είναι γεγονός ότι η γυναίκα που κακοποιεί τον άνδρα δεν είναι ένα άγνωστο θέμα. Εντούτοις , οι περισσότερες περιπτώσεις της τηλεοπτικής θυματοποίησης των ανδρών από τις συντρόφους τους προκύπτουν μέσα από εκπομπές ψυχαγωγικού ή σατυρικού περιεχομένου".85

Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες διστάζουν να καταγγείλουν την θυματοποίησή τους στις διωκτικές αρχές. Με τα κινήματα υπέρ των

57

86 Βλ. Straus A. M. (1999) The controversy over domestic violence by

women : a methodological , theoretical and sociology of science analysis in

Violence in Intimate Relationships edited by Arriaga X.B. & Oskamp S. , Sage

Publication.

γυναικών , ωστόσο , η στάση απέναντι στη γυναικεία θυματοποίηση έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό , διογκώνοντας ταυτόχρονα την εικόνα του άντρα ως δράστη. Αντιθέτως , η αντιμετώπιση απέναντι στους άνδρες – θύματα είναι προκατειλημμένη , μιας και η συμπεριφορά τους είναι μονίμως καχύποπτη ανεξάρτητα από τις προσπάθειές τους να πείσουν ότι έχουν θυματοποιηθεί. Η αστυνομία και το δικαστικό σώμα διστάζουν να αναμιχθούν σε εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας. Ένας από τους λόγους είναι ότι οι συλλήψεις για επιθέσεις δεν χαίρουν κοινωνική αναγνώριση μιας και η πιθανότητα μιας τέτοιας υπόθεσης να φτάσει σε δίκη και πόσο μάλλον σε καταδίκη είναι μικρή συγκριτικά με άλλα εγκλήματα.86

Οι άνδρες – θύματα είναι λιγότερο πιθανό να απευθυνθούν στην αστυνομία ακόμα και όταν η κατάσταση τους είναι ακραία συγκριτικά με τις γυναίκες γιατί ντρέπονται. Πέρα από την τραυματική τους εμπειρία έχουν να αντιμετωπίσουν την αποδοκιμασία και τον χλευασμό από τον αντρικό , κυρίως , πληθυσμό που δεν μπόρεσαν να χειριστούν την κατάσταση με τις γυναίκες τους όπως θα έκανε ένας "αληθινός" άντρας. Αν αυτό προστεθεί στην τάση της αστυνομίας να εμμένουν στις παραδοσιακές αντιλήψεις όπου θέλουν οι γυναίκες να είναι το "αδύναμο" φύλο μπορούμε να καταλάβουμε γιατί το ποσοστό των συλλήψεων των γυναικών είναι εξαιρετικά μικρό ενισχύοντας την ψευδαίσθηση ότι η ανδρική θυματοποίηση είναι ανύπαρκτη. Οι γυναίκες τα γνωρίζουν όλα αυτά γι΄ αυτό και θεωρούν ότι μπορούν να ξεφύγουν.

58

87 Βλ. Sacks G. (2001) "Domestic Violence : A two- way street" ,

διευθ.ιστοσελίδας: www.batteredmen.org , (Ημερ. Δικτ.: 9/6/06).

Η ανισορροπία δύναμης μεταξύ των δύο φύλων είναι ακόμα ένας λόγος που ενισχύει την δυσπιστία ως προς την ανδρική θυματοποίηση. Οι γυναίκες για να εξισορροπήσουν την διαφορά αυτή χρησιμοποιούν κάποιο όπλο που σε συνδυασμό με το στοιχείο του αιφνιδιασμού τις βοηθούν να επιτεθούν στους συντρόφους τους.

Όπως τονίζει η αστυνομική δημοσιογράφος Patricia Pearson , εξαιτίας του ότι οι γυναίκες – δράστες τείνουν να χρησιμοποιούν μεθόδους που δύσκολα εξιχνιάζονται , όπως δηλητήριο για να προκαλέσουν καρδιακή ανακοπή , ή μπορεί να προσλάβουν κάποιο άλλο πρόσωπο για να το κάνει , δεν δίνεται ιδιαίτερα προσοχή και δεν εξετάζεται η σύζυγος ως πιθανή ένοχη για το φόνο. 87

59

88 Βλ. οπ.π. (1977) 2: 443-458

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙX : Εμπειρίες

Στο σημείο αυτό , θεωρούμε αναγκαίο να αναφέρουμε κάποιες μαρτυρίες των θυμάτων , ενδεικτικές της σοβαρότητας των εμπειριών που βιώνουν οι άνδρες – θύματα απ΄ τις συζύγους / συντρόφους τους.

"Τα πράγματα ήταν πολύ καλά τα πρώτα δύο χρόνια. Μετά , άρχιζε σιγά σιγά ν΄ αλλάζει. Ήταν πάντα ευέξαπτη αλλά όταν είχαμε κάποια οικονομικά προβλήματα , τα πράγματα χειροτέρεψαν. Εκνευριζόταν και αυτό ολοένα και χειροτέρευε την κατάσταση. Άρχισε να με χτυπάει , να με χαστουκίζει , να με γρατζουνάει. Θα μπορούσα να την αρπάξω και να της κρατήσω τα χέρια. Ποτέ , όμως , δεν την χτύπησα γιατί είχα μάθει να μην χτυπάω ποτέ μια γυναικά "

Ο Joe S. είναι ένας από τους τριάντα άνδρες – θύματα ενδοοικογενειακής βίας της έρευνας , μέσω συνεντεύξεων , του Philip W. Cook. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι άντρες βλέπουν τους εαυτούς τους στην ίδια θέση που οι γυναίκες βρίσκονται επί πολλά χρόνια. 88

Ένας άνδρας – θύμα είπε : "Αρχικά έχεις την ελπίδα ότι το άτομο που αγαπάς θα λογικευτεί και θα κάνει κάτι ώστε να αποτρέψει την επανάληψη ενός βίαιου περιστατικού. Στην περίπτωσή μου , η προσπάθειά μου να φύγω είχε ως συνέπεια μια σειρά από ανεξέλεγκτες βίαιες πράξεις , την απώλεια των περιουσιακών μου αντικειμένων και της συνειδητοποίησης ότι θα πρέπει να ξαναρχίσω την ζωή μου απ΄ την αρχή. Πιθανότατα , αυτό που με βοήθησε να το ξεπεράσω ήταν η στιγμή

60

89 Βλ. Olszewski P. (1999) Women aren’t the only victims of domestic violence ,

Vol.2 No.5 , p.p.114-119

που μίλησα σ΄ ένα ραδιοφωνικό σταθμό εθνικής εμβέλειας. Για τις επόμενες δύο βδομάδες , έπαιρνα τηλέφωνα απ΄ όλη την Αυστραλία , από κακοποιημένους άντρες , που δεν είχαν κανέναν να μιλήσουν μέχρι που άκουσαν εμένα ". Με την εμφάνιση τέτοιων περιπτώσεων , το θέμα της βίας των ανδρών από τις γυναίκες άρχισε να αποκτά υπόσταση.89

Ένα άλλο θύμα έλεγε : "Ανακάλυψα ότι η σύζυγός μου ήταν βίαιη την πρώτη νύχτα που συγκατοικήσαμε. Αρχικά σκέφτηκα ότι ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός εξαιτίας του άγχους της αλλαγής. Μετά από κάποιες μέρες , αφού είχαμε βγει για δείπνο , όταν γυρίσαμε σπίτι με χτύπησε στο κεφάλι. Μου το δικαιολόγησε λέγοντας ότι το εστιατόριο που την πήγα ήταν το ίδιο που την πήγαινε ο προηγούμενος σύντροφός της. Νευρίαζε κάθε φορά που είχα την τηλεόραση δυνατά ή αν έτρωγα πολύ δυνατά όπως ο πατέρας της. Με χτύπησε με τη ρακέτα του τένις και κατέστρεψε όλα μου τα υπάρχοντα. Άρπαξα και πέταξα ένα τασάκι στο τζάμι που όμως αποδείχτηκε , εκ των υστέρων , ήταν μεγάλο λάθος. Ηρέμησε και έπειτα τηλεφώνησε στην αστυνομία. Όταν ήρθε , ομολόγησα τι έκανα και αγνοώντας τις μελανιές και τις αμιχές μου , μού ζήτησαν να μαζέψω κάποια ρούχα και να φύγω. Δικάστηκα και καταδικάστηκα για άσκηση βίας στη σύζυγό μου. Έπειτα από ένα χρόνο και πολλές υποσχέσεις αλλαγής συμπεριφοράς από την γυναίκα μου , ξανασμίξαμε. Πλέον , όχι μόνο μου επιτίθετο όταν δεν ικανοποιούσα τις επιθυμίες της αλλά όταν αρνιόμουν , χρησιμοποιούσε άλλους άντρες να μου επιτεθούν.

Έμαθα , μάλιστα , ότι καταστράφηκε το σπίτι και το αυτοκίνητο ενός πρώην της όταν δεν ικανοποίησε τα θελήματά της. Η βία είχε γίνει

61

90 Βλ.το ίδιο (1999) p.p..114-119

91 Βλ. Cochran D. & Druker L. (1984) Women who rape , Report of the Office of

the Commissioner of Probation , Boston.

καθημερινότητα ώσπου ένα βράδυ , αφού είχαμε συμφωνήσει να χωρίσουμε , διέλυσε το σπίτι και μου επιτέθηκε τόσο άγρια που λιποθύμησα. Όταν ξύπνησα το πρωί , περίμενα ότι θα είχε ηρεμήσει αλλά αυτή , αντιθέτως , έχυσε ένα μπουκάλι κρασί και καυτό καφέ πάνω μου και αμύνθηκα δίνοντας της μια γροθιά στο στομάχι. Αυτή τηλεφώνησε στην αστυνομία λέγοντας ότι την απειλούσα με όπλο αλλά όταν κανείς δεν ήρθε πήγα ο ίδιος στο τμήμα. Για πρώτη φορά , με βοήθησαν , ο αστυνόμος κοίταξε τις μελανιές μου και ξεκίνησαν τις διαδικασίες για να την συλλάβουν."90

Σε μια άλλη περίπτωση η Andrea προσκάλεσε τον Mark σπίτι της , ντύθηκε προκλητικά και συμπεριφερόταν με ανάλογο τρόπο. Τον ανάγκασε να κάνει λεκτικό σεξ μαζί της απαγορεύοντας του , όμως , να την αγγίξει έστω και ελάχιστα. Αφού ικανοποιήθηκε η ίδια , τον άφησε να πάει σπίτι απαγορεύοντάς του να μιλήσει για ό,τι έζησε στην οικογένεια και στους φίλους του. Η Andrea ανέφερε ότι λάτρευε να ελέγχει και να αποπλανεί τον σύντροφό της. Ένιωθε δυνατή και ζωντανή ενώ κάθε φορά που ο Mark αρνιόταν να κάνει τα θελήματά της , τον απειλούσε ότι θα απεκάλυπτε τα πάντα στους δικούς του ανθρώπους. Σε ερώτηση του ερευνητή για το εάν θα επαναλάμβανε την εμπειρία αυτή , αυτή το αρνήθηκε ενώ συγχρόνως αν και θεωρούσε ότι δεν προκάλεσε κανένα κακό.91

Θα παραθέσω , επίσης , κάποιες μαρτυρίες που μας έγιναν , σε προσωπικό επίπεδο , από άτομα του εργασιακού και κοινωνικού μου

62

περίγυρου , ως μια προσπάθεια να αποτυπωθεί σ΄ ένα βαθμό η ελληνική πραγματικότητα.

Ο Γ.Μ. , άνδρας 55χρόνων μέσης οικονομικής τάξης , υποστήριξε ενθέρμως ότι οι άντρες βιώνουν καθημερινά ψυχολογική βία απ΄ τις συζύγους τους. Είπε χαρακτηριστικά : "τα αγγελικά πρόσωπα των γυναικών κρύβουν μια σατανική πλευρά". Υποστήριξε ότι επί πολλά χρόνια , που ήταν παντρεμένος , βίωνε καθημερινά την υποτίμηση και τον χλευασμό από την γυναίκα του ακόμα και μπροστά σε τρίτα πρόσωπα. Τον κατηγορούσε ότι δεν την πρόσεχε αρκετά γιατί δούλευε πολύ ενώ ταυτόχρονα του ζήτησε μεγαλύτερη οικονομική άνεση.

Μια γυναίκα , 50χρόνων υψηλής οικονομικής τάξης , με δύο παιδιά όταν ανέφερα το θέμα της διπλωματικής μου δεν αρνήθηκε ότι είχε ασκήσει λεκτική βία στον άντρα της. Τόνισε : " Φυσικά και το έχω κάνει. Μετά από 27χρόνια γάμου , η υποτίμηση τόσο του άνδρα όσο και της γυναίκας είναι ρουτίνα ". Έθεσε , επίσης , και μια άλλη ενδιαφέρουσα παράμετρο , την οικονομική επιφάνεια του ενός απ΄ τους δύο. Τόνισε ότι : "εγώ είχα οικονομική άνεση και φυσικά το εκμεταλλευόμουν για να του το λέω κάθε φορά που ερχόμασταν σε σύγκρουση". Σύμφωνα με τα λεγόμενά της πολλές ήταν και οι φορές που έλεγε τον σύζυγό της "άχρηστο" , "ανάξιο " ακόμα και με την παρουσία των υιών της. Εντούτοις , παρά την παραδοχή όλων αυτών , δεν τα αναγνώρισε ως βία ενώ ταυτόχρονα έλεγε ότι : "οι άντρες δεν έχουν ανάγκη , δεν παθαίνουν τίποτα ".

Ένας άντρας , 30ετών μέσης οικονομικής κατάστασης , εξοργισμένος από την συμπεριφορά της συντρόφου του , υποστήριζε ότι

63

οι γυναίκες έχουν ως όπλο την γκρίνια και το κλάμα για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Επιπλέον η κοπέλα του δεν δίσταζε να τον εκβιάζει , με στέρηση σεξουαλικής επαφής , αν δεν έκανε αυτό που ήθελε.

Τέλος θα παραθέσω μια μαρτυρία μιας γυναίκας , 30χρόνων μέσης οικονομικής τάξης , που έχει υπάρξει τόσο θύμα όσο και θύτης. Θύμα γιατί στην παιδική της ηλικία βίωνε καθημερινά μια μητέρα που υπονόμευε την αξία του πατέρα της και θύτης γιατί ενεργούσε κατά τον ίδιο τρόπο στον δικό της σύζυγο. Όπως είπε η ίδια "η μητέρα μου δεν έχανε ευκαιρία να κοροϊδεύει τον πατέρα μου και να τον αποκαλεί τεμπέλη και ανάξιό της". Ό λόγος αυτής της συμπεριφοράς ήταν η υψηλότερη επαγγελματική θέση της μητέρας απ΄ του πατέρα καθώς και τα χρήματα που πρόσφεραν στο σπίτι. Το σημαντικό ήταν ότι και αυτή ήθελε να παντρευτεί έναν άντρα χαμηλότερου επίπεδου ώστε να μπορεί να του επιβάλλεται και να τον ελέγχει και τα κατάφερε.

Το ιδιαίτερα εκπληκτικό στις παραπάνω μαρτυρίες ήταν ότι παρ΄ όλο που και τα δύο φύλα παραδέχτηκαν την κατάσταση που βίωναν , οι γυναίκες δεν το αναγνώριζαν ως βία και επιπλέον θεωρούσαν ότι η επίδραση στους άνδρες ήταν ασήμαντη.

64

ΜΕΡΟΣ Β΄: Ερευνητικό Πλαίσιο

ενδοσυζυγικής κακοποίησης

65

92 Βλ. Canadian Centre for Justice Statistics "Family Violence in Canada : A

statistical profile 2000 " (2000), Ohawa : Statistics Canada, Catalogue no 85

-224-XIE , 2000 : 9.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι : Έρευνες

Οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν αρκετά με το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας , ο Richard Gelles , η Murray Straus και η Susan Steinmetz , έχουν επανελλειμένα υποστηρίξει ότι οι γυναίκες επιτίθονται στους συντρόφους τους τόσο όσο και οι άντρες.

Θα ακολουθήσουν έρευνες που υποστηρίζουν ή διαψεύδουν την συγκεκριμένη άποψη. Το σημαντικό , ωστόσο , είναι ότι σύμφωνα με τα πορίσματα η ανδρική θυματοποίηση μέσα στην οικογένεια , από τις συζύγους , είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.

Υποκεφάλαιο 1: Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά.

α) Στατιστικά στοιχεία της έρευνας του 1999.

Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά διενήργησε , το 1999 , την Εθνική έρευνα θυματοποίησης (GSS: General Social Survey Victimization) σε 11.607 άνδρες , ηλικίας 15χρόνων και μεγαλύτεροι. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα , απ΄ τους άντρες με νυν ή πρώην σύντροφο κατά τα πέντε προηγούμενα χρόνια , το 7% βίωσαν κάποιας μορφής κακοποίησης τουλάχιστον μία φορά , συγκριτικά με 8% των γυναικών. 92

Η κακοποίηση δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός , το 54% των ανδρών – θυμάτων βίωσαν βίαιες πράξεις απ΄ τις συντρόφους τους περισσότερο από μια φορά ενώ το 13% απ΄ αυτούς την βίωσαν πάνω

66

93 Βλ. το ίδιο (2000) 2000 : 12.

94 Βλ. το ίδιο (2000) 2000 : 8

95 Βλ. το ίδιο (2000) 2000 : 17-18

από 10φορές. Επίσης , οι κακοποιημένοι άντρες ήταν πιο πιθανό απ΄ ότι οι γυναίκες να αναφέρουν ότι τους είχαν πετάξει κάποιο αντικείμενο ή τους είχαν χαστουκίσει ή κλωτσήσει.93

Είναι άγνωστο κατά πόσο το ποσοστό της συζυγικής κακοποίησης των ανδρών έχει μεταβληθεί συγκριτικά με τις προηγούμενες χρονιές μιας και η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά δεν είχε στοιχεία πριν το 1999. Τα ενδιαφέρον είναι το ποσοστό συζυγικών επιθέσεων με θύματα τους άντρες , που αναφέρθηκαν στην αστυνομία , ήταν υψηλότερο το 2000 συγκριτικά με το 1995.94

Η έρευνα του 1999 μέτρησε τη συναισθηματική κακοποίηση μέσω επτά διαφορετικών τρόπων που ήταν από περιορισμό της επαφής με φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον μέχρι περιορισμό πρόσβασης σε οικονομικούς πόρους. Περίπου 1 στους 5 άντρες (18%) ανέφεραν ότι βίωσαν κάποιας μορφής συναισθηματικής πίεσης είτε στη νυν είτε στην προηγούμενη σχέση τα προηγούμενα 5χρόνια. Επίσης το 11% των ανδρών ανέφεραν ότι βίωσαν δύο μορφές ελέγχου της συμπεριφοράς τους ("ήταν ζηλιάρα και δεν ήθελε να μιλάω σε άλλες γυναίκες" ή "απαιτούσε να ξέρει με ποιόν είμαι ή πού είμαι ανά πάσα στιγμή").95

Ιδιαίτερα ευάλωτες παρουσιάζονται οι σχέσεις που τα μέλη της βιώνουν κάποια σοβαρή αλλαγή στη ζωή τους , για παράδειγμα νεαρά ζευγάρια που αρχίζουν να δουλεύουν ή μεγαλύτερα σε ηλικία ζευγάρια που συνταξιοδοτούνται. Ομοίως , καταστάσεις που γεννούν άγχος , όπως ανεργία , χαμηλός μισθός , πολλές ώρες δουλειάς και οικονομική

67

96 Βλ. Straus M. (1992) "Social Stress and Marital Violence in a National Sample

of American Families" In Physical Violence in American Families , edited by

M. Straus and R.J. Gelles , New Brunswick , NJ : Transaction Publishers ,

p.p.81-201

αβεβαιότητα είναι επιπρόσθετες αιτίες που ενδεχομένως να δημιουργήσουν έντονη δυσαρέσκεια και νευρικότητα στο ζευγάρια και να καταλήξουν σε άσκηση βίας.96

Επιπλέον και στην περίπτωση της συζυγικής δολοφονίας , το ποσοστό των ανδρών και των γυναικών , ως δράστες , είναι σχεδόν το ίδιο. Μια μελέτη του Υπουργείου Δικαιοσύνης το 1994 ανέλυσε 10.000 υποθέσεις και βρήκαν ότι οι γυναίκες διαπράττουν το 40% των φόνων που γίνονται μέσα στην οικογένεια.

α) Στατιστικά στοιχεία της έρευνας του 2004.

Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά έκανε και μια δεύτερη έρευνα (GSS: General Social Survey Victimization) το 2004 , για την ενδοοικογενειακή βία , με δείγμα 24.000 γυναίκες και άντρες 15χρονών και πάνω. Τους έθεσαν το ερώτημα για την ενδεχόμενη βία που έχουν βιώσει από τους συζύγους τους (πρώην ή νυν) κατά τα 5 χρόνια της έρευνας , από το 1999 έως το 2004. Η έρευνα με μια κλίμακα 10 ερωτήσεων μετρά την σωματική και την σεξουαλική βία.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα , τα ποσοστά θυματοποίησης , τόσο σωματικής όσο και ψυχολογικής , ανδρών και γυναικών ήταν σχεδόν ίδια (7% και 8% αντίστοιχα). Τα στοιχεία αυτά συμφωνούσαν με τα πορίσματα άλλων ερευνών που υποστήριζαν ίσα ποσοστά βίας για τα

68

97 Βλ. Fiebert M. (1997) "References examining assaults by women on their

spouses or male partners. An annotated bibliography " , California , State

University , Long Beach

98 Βλ. AuCoin Κ. (2005) "Family Violence in Canada : A statistical profile 2005" ,

Canadian Centre for Justice Statistics , Catalogue no. 85-224-XIE , p. 14.

δύο φύλα.97 Επιπλέον , δεν βρέθηκε καμιά σημαντική διαφορά μεταξύ 1999 και 2004 στο επίπεδο της συζυγικής βίας εναντίον του άντρα ενώ για τις γυναίκες υπήρχε μια ελαφρά στατιστική μείωση από 8% σε 7%. (Γράφημα I)

Γράφημα Ι: Συζυγική βία 1999-2004

0510152025% θυματοποίησης19992004Έτη έρευναςπαρούσα σχέσηπρώην σχέσηπαρούσα & πρώηνσχέση

Οι άντρες είναι πιο πιθανό , σύμφωνα με τα όσα δήλωσαν , να υποστούν σπρώξιμο , χαστούκια , κλωτσιές ή χτύπημα με κάποιο αντικείμενο. (Γράφημα ΙΙ). Το ποσοστό βίας που βίωσαν οι άντρες μειώθηκε από 43% το 1999 σε 34% το 2004 στην πιο σοβαρή , κατ΄ αυτούς μορφή βίας , το χτύπημα , τις κλωτσιές και το χτύπημα με κάποιο αντικείμενο. Οι άντρες είναι πιο πιθανό να βιώσουν χαστούκια (51%) ή απειλή (44%). 98

69

99 Βλ. το ίδιο (2005) p.15

Γράφημα ΙΙ : Σοβαρότητα βίας.

0%5%10%15%20%25%30%35%40%Χρήση όπλου ,πνίξιμοΣπρώξιμοΑπειλέςΧτύπημα με αντικείμενοΕίδος βίας% βίαςΣοβαρότητα βίας

Η συζυγική βία δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Συνολικά , απ΄ αυτούς που ανέφεραν την θυματοποίησή τους με την νυν ή την πρώην σύντροφό του , δήλωσαν ότι η βία δεν συνέβη μόνο μια φορά (54%). Το ποσοστό για συχνή θυματοποίηση των ανδρών παραμένει σχετικά σταθερό μεταξύ 1999 και 2004 (54% σ΄ αντίθεση με 49%). Το 92% βίωσαν κάποιας μορφής βίας κατά τη διάρκεια του γάμου ή της συγκατοίκησης ενώ το 7% την βίωσαν πριν από το γάμο ή την συγκατοίκηση.99

70

100 Βλ. Brzozowski J.(2004) "Spousal violence" in Family Violence in Canada : A

statistical profile 2004 , edited by Brzozowski J. , Catalogue no. 85-224-XIE.

Canadian Center for Justice Statistics. Ottawa : Statistics Canada.

Πίνακας Ι : Συχνότητα θυματοποίησης κατά τα έτη 1999 & 2004 Συχνότητα Ανδρική Θυματοποίηση Έτη

1999 2004

Μία φορά 227 264

2-5φορές 194 172

6-10 φορές 35 36

Περισσότερες από 10 φορές 72 60

Δεν ξέρω / δεν δηλώνω 21 14

ΠΑΤΕΡΑΣ: πάντα αδικημένος

2011-11-15T04:13:00.000-08:00

http://youtu.be/jTdLuYwdN88 Οπως αναφέρθηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Δράμας, υπάρχει κατάφωρη αδικία κατά του πατέρα. Συμμετείχαν οι δικηγόροι Αθηνών: Βαγγέλης Μπιτσαξής και Αρετή Καπετανάκου.

Ανδρας: Το ισχυρό φύλο: Δέστε γονείς

2011-11-15T03:28:00.000-08:00

Aρθρο του Νίκου Δήμου

Οι άντρες είναι το ισχυρό φύλο και ζει επτά χρόνια λιγότερο από το ασθενές.
Πολύ καταπίεση...Μια ζωή ενοχές.

Από πιτσιρικάδες (Βαλε το φανελάκι σου μη κρυώσεις!!!Θες να με πεθάνεις;). http://game.pblogs.gr/2010/00/nikos-dimou-gynaikes.html

Μεχρι τι στιγμή που πεθαίνεις (Γιατί με άφησες μόνη αντρα μου;).
Ένοχοι όταν σας αγκαλιάζουμε (σας πνίγουμε). Όταν δεν σας αγκαλιάζουμε (αδιαφορούμε). Όταν αφήνουμε τη μαμά μας (εγώ που έδωσα τη ζωή μου για σένα!). Όταν δεν την αφήνουμε (μα επιτέλους, άντρας είσαι εσύ;). Όταν σας παντρευόμαστε (σου έδωσα τα καλύτερά μου χρόνια!) Οταν δεν σας παντρευόμαστε (το ίδιο με πριν, πιο δραματικά).
Όταν σας πηδάμε (με πλάνεψες, με ζάλισες, με παρέσυρες!) Οταν δεν σας πηδάμε (κατάλαβα - δεν μπορείς!). Όταν είμαστε ευγενικοί (αδελφή είναι αυτός;) Οταν δεν είμαστε (τι αγροίκος!). Και όταν στο σεξ δεν έχουν οργασμό, ποιος φταίει; Καλά το καταλάβατε ο αντρας!!! Ένοχοι εμείς και για αυτό. Αποκλειστικά. (Δεν τα καταφέρνεις, χρυσέ μου!).

Λένε ότι πίσω από κάθε μεγάλο άντρα υπάρχει μια γυναίκα. Ίσως.
Οπωσδήποτε πίσω από κάθε νευρωτικό, μαμόθρεφτο, αναποφάσιστο, ευνουχισμένο, κακομοίρη
άντρα υπάρχει ΣΙΓΟΥΡΑ μια γυναίκα. Ερευνα έχει αποδείξει πως το 85% των αποφάσεων της οικογένειας παίρνονται άμεσα ή έμμεσα από τις γυναίκες (κυρίως έμμεσα). Πολύ καταπίεση όμως... Και δε φτάνει που ζείτε επτά χρόνια περισσότερο από μας, είστε και προνομιούχες στον έρωτα. Οι γυναίκες είναι ικανές για απεριόριστο αριθμό οργασμών την ημέρα. Εμείς; Και το γέλιο είναι ότι όλη την ευθύνη για την κανοποίησή τους την έχουμε εμείς!!! Έτσι αν η κυρία είναι ανοργασμικιά, είσαι υποχρεωμένος να δουλεύεις δύο ώρες σαν χαμάλης βάζοντας όλη σου την τέχνη και όταν στο τέλος δεν τελειώσει, βγαίνεις και ο μάλακας της υπόθεσης που δεν μπορεί να ικανοποιήσει μια γυναίκα.
Και το τραγικότερο; Μια γυναίκα δεν είναι ποτέ ανίκανη. Ακόμα όμως και να νιώθει έτσι κανείς δεν πρόκειται να το καταλάβει. Ενώ εμάς αν δεν υπάρχει ...επαρση σημαίας δεν μπορούμε να το κρύψουμε με τίποτα.
Λένε πως το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις το κέφι σου και να σε πληρώνουν για αυτό.. Υπάρχει πιο μεγάλο κέφι από τον έρωτα; Αλλά ποιον πληρώνουν για αυτό; Όχι βέβαια τους άντρες...(ελάχιστες
εξαιρέσεις) Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου. Το στρατιωτικό και την εργασία. Και μ' έπιανε ζάλη όταν σκεφτόμουν πως το "ασθενες" και ωραίο φύλο δεν έχει την υποχρέωση να κάνει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό (35% έναντι 48%). Μια άλλη στατιστική όμως λέει πως οι γυναίκες λένε ψέματα σε μεγαλύτερο ποσοστό (58% έναντι 22%). 'Aρα η πρώτη στατιστική είναι ψευδής κατά 58%.
http://game.pblogs.gr/2010/00/nikos-dimou-gynaikes.html
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%85

La voz de los papas

2011-11-12T03:53:00.000-08:00

La voz de los papas
Η φωνή των μπαμπάδων, στην Αργεντινή. Δέστε την εκπομπή:
http://www.ustream.tv/recorded/18435241
H ραδιοφωνική αυτή εκπομπή, όπως και η εκπομπή : 'Dads on the air' (Μπαμπάδες στον αέρα) από την Αυστραλία και η δική μας τηλεοπτική εκπομπή: 'Διαζύγιο και παιδί' με το Νίκο Σπιτάλα, είναι οι μοναδικές στον κόσμο που διαδίδουν την ιδεολογία μας προς την προστασία των παιδιών των διαζυγίων και όλων των διαζευγμένων. Δέστε:

Ψευδείς κατηγορίες στο διαζύγιο για παρενόχληση, στην Ισπανία

2011-11-10T06:41:00.000-08:00

http://youtu.be/GAIRyn_jvDQ

Έκλεψαν το 'Γονέας' ως 'ΓΟΝΙΣ'

2011-11-06T07:43:00.000-08:00

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=427276&cid=122

ΓΟΝ.ΙΣ=ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ GONIS GONEIS

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑ 2 ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΩΝ 'ΜΕΛΩΝ' ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΓΟΝ.ΙΣ ΑΘΗΝΩΝ 1) ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ 2)ΤΑΣΟΥ ΒΥΤΙΝΙΔΗ

Ο πρώτος είναι απατεώνας δικηγόρος και κλέφτης του γραφείου, των αντικειμένων, των βιβλίων, των καταλόγων και της πνευματικής ιδιοκτησίας του ΣΥΓΑΠΑ και ο δεύτερος ονομάζεται ταμίας αλλά ηθικός αυτουργός των παραπάνω πράξεων που παραπλάνησε άτομα, πολιτικούς, ηθοποιούς, κτλ, λέγοντας οτι είναι εκπρόσωπος του ΣΥΓΑΠΑ για να αποκτήσει δόξα, χρήμα κτλ. Μάλιστα,΄λένε οτι ίδρυσαν μία ΜΚΟ (!!!) και παραπλάνησαν ακόμα και Υπουργεία για να χρηματοδοτηθούν. Ολοι γνωρίζουν τον τρόπο εξεύρεσης χρημάτων από ΜΚΟ (δέστε δημοσιεύματα). Το βίντεο που παίζει ήταν αποκλειστική ιδέα του ΣΥΓΑΠΑ ο οποίος δημιούργησε βίνεο με τέσσερεις ηθοποιούς (Βούρο, Τουμασάτου, Χαλιώτη, Σολωμού) προ επταετίας αλλά δεν το 'έπαιξαν' τα κανάλια. Δέστε το, δίπλα.

Τις καταγγελίες έκαναν οι παραπλανημένοι από τους δύο σκευωρούς:

Ευαγγελία Παπαφιλίππου, Παναγιώτης Μαρούλης, Κωσταντίνος Πηγαδάς, Παντελής Κιούσης, Ηλίας Τσαμουργκέλης.
Όπως ενημερωνόμαστε από το site του 'συλλόγου', το καταστατικό για την ίδρυση του σωματείου ΓΟΝ.ΙΣ Αθηνών κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών την 11.11.2008 και η εξέλιξη του μέχρι σήμερα (δηλαδή μετά παρέλευση 3 ετών) είναι άγνωστη.Τα ονόματα των ιδρυτικών μελών όπως με δική σας ευθύνη είναι αναρτημένα στο site του συλλόγου είναι κατά σειρά:

1. Παπαρηγόπουλος Ιωάννης 2. Βυτινίδης Αναστάσιος 3. Μητσοπούλου Ελένη 4.Πηγαδάς Κων/νος 5. Παπαφιλίππου Ευαγγελία 6. Καλαποθαράκος Δημήτριος 7.Μαρούλης Παναγιώτης 8. Μέγγουλης Δημήτριος 9. Δρακόπουλος Ιωάννης 10.Γκόγκος Σπύρος 11. Τσακωνιάτης Κων/νος 12. Καρατζάς Αθανάσιος 13. Ανέστης Ραφαήλ 14. Καχραμάνης Σωκράτης 15. Μαλλιάρης Αθανάσιος 16. Δαγιάσης Δημήτριος 17. Παπάζογλου Ιάκωβος 18. Παπακωστόπουλος Νικόλαος 19. Παντελάκης Μωυσής 20. Μελέτης Γεώργιος. Τα παραπάνω ονόματα ήταν όλα μέλη του ΣΥΓΑΠΑ και μάλιστα παραποιήθηκαν κ'όλα.

Είναι αδύνατον να εγκριθεί σύλλογος με φωτοτυπημένες υπογραφές, Στην ιστοσελίδα του συλλόγου www.goneas.gr, του οποίου την ευθύνη σύνταξης έχουν οι δύο προαναφερθέντες απατεώνες, όπως αυτή βρίσκεται αναρτημένη την 18η Ιανουαρίου 2010, στην ενότητα Λειτουργίες του Σωματείου - το Δ.Σ του Σωματείου, με έκπληξη διαβάζουμε ότι τα μέλη είναι εννέα (9). Δηλαδή ενώ στην πραγματικότητα η διοίκηση γίνεται από εσάς τα 2 μέλη του Δ.Σ, δίνεται προς τα έξω την παραπλανητική εντύπωση ότι οι αποφάσεις παίρνονται μετά από βάσανο και δημοκρατικό διάλογο πολλών μελών. Ηθελημένα λοιπόν εξαπατούν πρωτίστως τα ενδιαφερόμενα υποψήφια νέα μέλη και εν γένει όλους τους επισκέπτες της ιστοσελίδας.
Η απάντηση που δόθηκε έγκαιρα από το ΣΥΓΑΠΑ, διευκρινίζει:

1) Την κλειδαριά του Συλλόγου ΣΥΓΑΠΑ επί της οδού Αιόλου 102, διέρηξαν οι Παπαρρηγόπουλος-Βυτινίδης, πράγμα που το γνωρίζουν όλοι όσοι παρευρέθηκαν στη συνέλευση ΣΥΓΑΠΑ με παρόντα τον Ιδρυτή και Πρόεδρό μας, Νίκο Σπιτάλα και, είχε το δελτίο ειδήσεων Τσαμουργέλη ο οποίος έλεγε οτι ο ΣΥΓΑΠΑ ανανεώθηκε ως νέο ΣΥΓΑΠΑ. Στη συνέχεια της συνέλευσης που παρακολουθήσαμε το δελτίο ειδήσεων με την παραπάνω δήλωση Τσαμουργκέλη, ο Πρόεδρος κλείδωσε τη πόρτα. Την επόμενη όμως ημέρα βρήκαν την πόρτα παραβιασμένη και αλλαγμένη.
2) Τα ονόματα που φέρονται ως ιδρυτικά μέλη, ήταν όλα μέλη του ΣΥΓΑΠΑ όπου είχαν κάνει εγγραφή με έντυπο και ποτέ δεν έδωσαν συγκατάθεση για να αποτελέσουν ιδρυτικά μέλη άλλου συλλόγου. Μάλιστα δύο από αυτά έχουν λάθος όνομα και ποτέ δεν υπέγραψαν. Το καταστατικό έιναι αντιγραφή του καταστατικού ΣΥΓΑΠΑ και δεν έχει δικαίωμα κανείς να χρησιμοποιεί πνευματικά δικαιώματα άλλων. Το ίδιο έκαναν παλαιότερα και άλλοι όπως ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ (ως ΣΥΓΑΠΑ-Σύλλογος για την Αποκατάσταση της Πατρότητας), κτλ.
3) Ο χώρος και το συνθηματικό goneas - γονείς αποτελεί επίσης πνευματικό δικαίωμα του ΣΥΓΑΠΑ.
4) Εκλεψαν έπιπλα, χρήματα, βιβλία, καταλόγους, κτλ του ΣΥΓΑΠΑ

Για τους παραπάνω λόγους και άλλους, δεν έγινε αποδεκτή η αίτησή τους για νομιμοποίηση από το Πρωτοδικείο. Συνεπώς ότι έχουν κάνει στη συνέχεια είναι παράνομο. Χρησιμοποιούν τους όρους αστική εταιρία, δίκτυο, σωματείο, ΜΚΟ, κτλ πράγμα παράνομο που αποπροσανατολίζει και εξαπατά πολλούς.

Παρουσιάστηκαν σε πολιτικούς και άλλους χώρους ως ΣΥΓΑΠΑ και τους εξαπάτησαν.
Ποτέ δεν έγιναν εκλογές και ΔΣ, εφόσον δεν υπάρχει σχετικό βιβλίο και πρακτικά.
Οσες εκδηλώσεις φαίνονται να έκαναν ήταν αντιγραφές της δράσης του ΣΥΓΑΠΑ φάνηκαν φαιδρές και πολιτικά υποκινούμενες.
Παράνομες χρηματοδοτήσεις ή διαφημίσεις θα πρέπει να ελέγχονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες ΣΔΟΕ, Υπουργεία, ΕΣΡ, Εισαγγελέα, κτλ. εάν υπάρχουν δηλωμένες στην εφορία και εάν έχουν εγγραφεί σε βιβλία εσόδων-εξόδων. Ο Ταμίας είναι υπεύθυνος μαζί με τον Πρόεδρο.
Παρουσιάζουν 600 μέλη που ποτέ δεν έδειξαν ούτε καν 10 εγγραφές. Το ίδιο ισχύει και για τον υποτιθέμενο σύλλογο ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ.
Εχουμε πολλές καταγγελίες για τους παραπάνω οτι δηλαδή είναι ανύπαρκτοι και παράνομοι και προσπάθησαν να διασύρουν τη σοβαρότητα του κινήματος για τα δικαιώματα των διαζευγμένων και ιδίως πατεράδων, δηλαδή να το διασπάσουν. Το κίνημα αυτό ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, συνεχίζει σε όλη την Ελλάδα και έχει την συνολική αποδοχή όλης της κοινωνίας. Παρουσιάζουν παράνομα τρία καταστατικά ως δήθεν Αθηνών, Πειραιώς, Χαλκίδας, κτλ, ενώ δεν υπάρχουν καν ούτε σαν φυσικά ούτε νομικά πρόσωπα. Ούτε ονόματα ιδρυτικών μελών δεν υπάρχουν.
Τα ονόματα που έκαναν μία από τις καταγγελίες: Ευαγγελία Παπαφιλίππου, Παναγιώτης Μαρούλης, Κωσταντίνος Πηγαδάς, Παντελής Κιούσης, Ηλίας Τσαμουργκέλης αποτελούσαν μέλη του ΣΥΓΑΠΑ Αθηνών. Επίσης, παρουσιάζουν την παρακάτω ΜΚΟ από τους ίδιους ως αντιγραφή των ιδίων. Είναι πραγματικά επικίνδυνοι διότι υπηρετούν φεμινιστικά συμφέροντα όπως έρχονται από άλλες καταγγελίες.
http://ksipnistere.blogspot.com/2011/07/goneas-goneis-gonis.html?utm_source=feed burner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksip nistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5% CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=347827&cid=122

Πέντε γυναίκες απειλούν τον Πρωθυπουργό

2011-11-02T04:12:00.000-07:00

Πέντε γυναίκες απειλούν τον Γιώργο

Θύελλα με έντονο άρωμα γυναίκας σαρώνει το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ καθώς οι κυρίες Μιλένα Αποστολάκη, Βάσω Παπανδρέου, Τόνια Αντωνίου, Εύα Καϊλή και Χαρά Κεφαλίδου αμφισβητούν τον πρωθυπουργό, απειλούν ευθέως την συνοχή της κυβέρνησης και επιχειρούν να μετατραπούν σε «ισχυρό φύλο» της Κ.Ο του κυβερνώντος κόμματος.

Εως αυτή την ώρα μόνο η κυρία Αποστολάκη έκανε το βήμα και ανεξαρτητοποιήθηκε όμως οι υπόλοιπες τέσσερις με δηλώσεις και επιστολές αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση στην επικείμενη ψηφοφορία της Παρασκευής.

Αναλυτικά, η κυρία Βάσω Παπανδρέου είπε ότι η χώρα κινδυνεύει με άμεση χρεοκοπία και κάλεσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «να συγκαλέσει Συμβούλιο Αρχηγών με στόχο τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με ορίζοντα διασφάλισης του πακέτου που αποφασίστηκε στις 27.10.11 και στη συνέχεια να προχωρήσουμε άμεσα σε διενέργεια εκλογών», δήλωση που ευθέως αμφισβητεί τις ικανότητες του σημερινού κυβερνητικού σχήματος.

Η κυρία Αντωνίου συντάχθηκε με την συγκεκριμένη πρόταση ενώ η κυρία Καϊλή, με επιστολή της προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου του ζήτησε να συγκροτήσει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας η οποία δεν πρέπει να έχει τον ίδιο ως πρωθυπουργό.

Τέλος η κυρία Κεφαλίδου, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό στην οποία χαρακτηρίζει «αψυχολόγητη» την πρωτοβουλία του να αναγγείλει δημοψήφισμα και ζητά συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας.

Πάντως, με δηλώσεις τους αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση και οι κ.κ. Δημήτρης Λιντζέρης, Οδυσσέας Βουδούρης και Μίμης Ανδρουλάκης.

Πάντως, το πολιτικό σκηνικό είναι τόσο ρευστό που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αποτέλεσμα για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, εφόσον φυσικά καταφέρει να σταθεί ως την Παρασκευή.

Ορισμένοι εκτιμούν ότι την Παρασκευή η κυβέρνηση θα χάσει την δεδηλωμένη, δεν είναι λίγοι όμως όσοι αναφέρουν ότι θα λάβει περισσότερες από 152 ψήφους καθώς πέραν των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, θα δώσουν την εμπιστοσύνη και οι κυρίες Λούκα Κατσέλη και Ελσα Παπαδημητρίου.

http://www.protothema.gr/

Αγανακτισμένοι (γονείς και άλλοι) σε όλο το κόσμο

2011-10-30T01:40:00.000-07:00

Γράμμα πατέρα προς τα παιδιά του

2011-10-24T08:53:00.000-07:00

ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΤΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ

Πολυαγαπημένα μου παιδιά, πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια μακρυά σας, μακρυά από την ανάσα σας, από την καθημερινότητά σας, από το μοίρασμα των προβληματισμών σας, από το στήριγμα και την παρουσία σας. Ποτέ δεν σας κάκισα, ακόμα και όταν σας έφερναν στα δικαστήρια για να πείτε οτι προτιμάτε τη μαμά ενώ η καρδούλα σας έλεγε το αντίθετο, ακόμα και όταν σας ρομποτοποίησηαν και πολτοποίησαν τα συναισθήματά σας, ακόμα και όταν ισοπέδωσαν τον πολύ σημαντικό ρόλο που παίζω στη ζωή σας. Η επιστήμη λέει οτι αποκτήσατε το 'Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης' αλλά ούτε οι φίλοι, οι γνωστοί, οι δάσκαλοι και οι δικαστές δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει. Δεν καταλαβαίνουν ότι αποκτήσατε πρόβλημα για όλη τη ζωή σας, ότι σας προξένησαν το μεγαλύτερο, απάνθρωπο και στυγνό έγκλημα ενώ θα έπρεπε να σας προστατεύσουν και να δεχθούν τις δεκάδες μαρτυρίες, τα δεκάδες έγγραφα, τις εκατοντάδες καταθέσεις και μελέτες ώστε να προστατευτείτε, ώστε να μη σας κόψουν το νήμα σας έδενε με το πιο αγαπημένο σας πρόσωπο, αυτόν που σας μεγάλωσε με θυσίες, με όνειρα για το μέλλον σας, με αφοσίωση, με θυσίες τόσο στην επαγγελματική του ζωή όσο και στην κοινωνική και οικονομική. Ηθελαν απλώς να σας καταστρέψουν. Να ζείτε μίζερα, να αποκτήσετε προβλήματα, ήθελαν να με κάνουν να υποκύψω σε εκβιασμούς και δεν αποσκοπούσαν στο υπέρτατο συμφέρον σας αλλά μόνο στη δικαίωση μιας 'κακιάς' μάνας.

Πίστεψαν οτι το χρήμα είναι υπέρτερο αγαθό από την ψυχική ισορροπία, από την μάθηση, από τον πολιτισμό που θα σας έδινα. Πίστεψαν οτι με τους 'νόμους' θα σας πάρουν από κοντά μου. Οτι θα βουλιάξουν τη δύναμη της ψυχής μου. Πίστεψαν οτι θα 'κερδίσουν' εξαφανίζοντάς με, οτι θα σκοτώσουν την αγάπη μου προς εσάς, βάζοντας στο στόμα σας λόγια που δεν πιστεύετε, πράγματα που φαντάστηκαν οτι έγιναν προβάλλοντας προφανώς τον κακό εαυτό τους που κομπλεξικές δικαστίνες και εισαγγελείς, προφανώς από άγνοια αλλά και από κακία, από μιζέρια, από ανύπαρκτες υποθέσεις και κακόπιστες ψευδομαρτυρίες, από κακή εφαρμογή των νόμων, από εκμετάλλευση της ανυπαρξίας του Κράτους, των υπηρεσιών του και της κακής ψυχική υγείας της μάνας σας, από ανώμαλες διαθέσεις του δικηγόρου, από απατεώνες που εκμεταλλεύθηκαν το προβληματικό 'σύστημα' και σας κατέστρεψαν. Πολυαγαπημένα μου παιδιά, ποτέ δεν σας εγκαταλείψω, ποτέ δεν θα σας ξεχάσω, ποτέ δεν θα αφήσω κανένα να μιλά για εσάς ακόμα και εάν περάσουν από το πτώμα μου, ακόμα και στην ύστατη στιγμή μου. Ο μπαμπάς είναι εδώ, όταν θα τον χρειαστείτε. Ο μπαμπάς δεν σας ξεχνά και μη πιστεύετε κανένα παρά μόνο τη καρδιά σας. Ο μπαμπάς σας αγαπά και σας περιμένει.
http://goneas.blogspot.com/

Γονείς παιδιών που δεν έχουν επιμέλεια και πρόσβαση στο σχολείο

2011-10-20T14:05:00.000-07:00

Στο παρακάτω link θα βρείτε όλο το κείμενο για την οδηγία του Υπουργείου Παιδείας προς τα σχολεία ώστε να διευκολύνουν τη πρόσβαση των γονέων που δεν έχουν επιμέλεια στους καθηγητές και στις επιδόσεις των παιδιών τους.
Επίσης, θα βρείτε και την γνωμάτευση του Συνήγορου του πολίτη για το ίδιο θέμα.
http://www.advprodigy.com/epikoinonia_goniki_merimna.zip

Στρογγυλή Τράπεζα-Διάλεξη για το Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης PAS

2011-10-14T10:30:00.000-07:00

Conférence-débat sur le thème de

L’ALIENATION PARENTALE
Lundi 17 octobre 2011 à Dijon (Cote d’or)
Salle Chambelland – 8, rue Olympes de Gouges
Programme :
14h00 : Accueil des participants
14h30 : Monsieur Hubert Van GIJSEGHEM, psychologue, expert psycholégal,
professeur à l’Université de Montréal : « Le psychologue face à la manipulation
parentale dans les situations de divorce et de séparation :
- Qu’est-ce que l’aliénation parentale ?
- Où en sommes-nous dans la recherche ?
- Les polémiques et les avis divergents ? »

15h30 : Monsieur Marc JUSTON, magistrat, Président du Tribunal de Grande
Instance de Tarascon, membre du GEMME, Groupement Européen des Magistrats
pour la Médiation :
« Le magistrat face aux conflits familiaux ; comment les repérer et les gérer ? »
16h15 : Pause avec animation musicale
16h30 : Débat avec la salle
18h00 : Fin de la conférence.
Frais d’inscription : 15 € (quinze euros) libellé à l’ordre du PARTI des ENFANTS
du MONDE pour participer aux frais et pour l’envoi des actes de cette conférence.
Association type loi 1901
Déclarée le 20 août 1999
Préfecture de la Côte d’or (Dijon)
JO du 11 septembre 1999
But : Faire connaître et veiller à l’application de la
Convention Internationale des Droits de l’Enfant
(CIDE).
Cette convention a été adoptée par l’ONU le 20
novembre 1989 et ratifiée par le Parlement français le
2 juillet 1990 (JO du 5 juillet 1990). A ce jour, tous les
pays du monde sauf les USA et la Somalie l’ont
ratifiée.
Adresse : 22, rue Blondel - 21 000 DIJON
Nota : Les questions posées seront écrites. Celles qui n’auront pu être traitées par les
conférenciers, feront l’objet de réponses qui figureront dans les actes de cette conférence,
lesquels actes seront envoyés à tous les participants régulièrement inscrits.
NOTE DE Ph. Troncin:
Bonjour à toutes et à tous,

Video à regarder avant la conference sur le Syndrome d' alienation parentale de lundi 17 oct à Dijon (programme et inscription en PJ) :
http://www.achartres.com/fr/ile-de-france/175-societe/1438-lalienation-parentale-des-enfants-le-point-de-vue-de-la-presidente-du-syndicat-de-la-magistrature.html
LA POSITION DE LA PRESIDENTE DU SYNDICAT DE LA MAGISTRATURE SUR LE SAP :
En substance dit elle : "certes le SAP existe mais c' est marginal...
Qu' en sait elle, elle a t elle etudié le SAP ? Voit elle les degats dans nos familles, parmi mes élèves,
les jeunes destructurés, les 90% de prisonniers issus de la monoparentalité artificielle ?
Elle dit elle meme que ce terme SAP n' est pas celui du "langage judiciaire"
ce qui est un aveu que les jugements 'familiaux " sont inaptes à prendre
pas en compte la réalité que vivent enfants et parents, et qu'ils devraient simplement
arrêter leur folie meurtriere de nous "JUGER" et separer les enfans d'un parent !!
A quel titre ces gens là nous JUGENT ils et decidentils du "bien "de mes enfants !
Pour ma part j'en connais de nombreux, avec qui j'ai étuidié, parlé, depuis + de 40 ans,
et je les emmerde royalement (sorry du terme....) : je ne leur reconnais AUCUN DROIT !!
ce sont des voyous, des criminels sociétaux, qui doivent être inculpés et jugés
car leurs actres correspondent à la definition du GENOCIDE :
"transfert forcé d'enfants d'un groupe à un autre groupe"( ici hommes aux femmes,
et bientot apres les elections 2012 des parents naturels -dits "les geniteurs"
aux gays-lesbiennes-transexuels (ça va etre chouette avec papa maquillé, en bas resille, haut talons
semelles compensés et décolleté plongeant qui m'amène au parc d'enfants et à l'école !!)
Qui juge les magistrats qd ils divorcent. Je veux voir les ordonnnces !
Ces gens la sont des fonctionnaires comme moi !
Pour qui ils se prennent sans leurs "Palais"
Comme les profs, faisosn les descendre de mleur estrade :
Charite bien ordonne commence par soi même"
Ah non, c est un diktat chrétien sans doute...
Pour ne pas paraitre trop ignarde,cette "magistrate" affirme
que de + en + souvent (en 2011) , quand les JAF, hesitent entre 2 parents,
ils donnent la garde à celui qu' ils estiment le plus apte à laisser l enfants voir l autre parent" .
Dans son archaisme intellectuel et culturel, elle avoue qu 'il faut choisir un parent !!
Et si elle, elle divorce, sera elle d' accord que l' on choisisse son mari ??
La bonne blague !!
Et quid de la Residence alternéee votée le 4 mars 2004 !
Elle semble ignorer qu' elle existe !! (La RA existait en France ds le Code civil
jusqu' en 1983 avt que ne l' interdise un arret de la Cour
de Cass (c' est à dire que ce sont les juges eux memes qui l' ont supprimée !! Tiens donc..
la bonne blagque la aussi..
Voici un éclairage : en1981, Miterand avait donne la Justice aux cocos dans le cadre du programme commun,
pour eviter leur exigence de diriger le Ministere de l' Interieur ou de la Defense
(cf. Risque de putsh). Ainsi fut crée le SM par ces pseudo revolutionnaires manqués
dont cette femme est la boss et vous verrez ainsi l humanisme et l'idée de la justice
d'une haute responsable de la Magistrature !!
Le programme marxiste (pauvre Marx ..) d' élimination des "profiteurs"( peres, maris, ,
proprietaires ,créanciers, police, patrons......cf leur motion)
font que 88 % des enfants sont encore prives d'un parent chaque année (pere où mère c est aussi injuste)
( mais bon controle social à la clef).
Ceci est illustre dans un livre 'Main basse sur la Justice"
écrit par le magistrat Georges Fenech (president de la MILIVUDE et ex de l'Union Prof des Magistrats)
-qui lui non plus n' a que faire des droits parentaux-,
mais où il explique que les candidates les plus nulles des concours de magistrats sont nommées JAf
car leur incompétence porte moins à conséquence dans ce domaine que ds les autres branches du Droit (sic).
Je restais circonspect mais ceci m' a ete confirme par une autre representante
locale du SM (juge enfants) ; en substance :
"une fois nommées JAF, elles n' ont + aucune formation , ni réunion ou regroupement professionnel, isolées, sans avoir à rendre de compte, intouchables quoi qu' elles fassent,
elles baignent leur vie professionnelle entière dans leurs acquis d'origine et leur ideologie"
(profession de foi du SM sur la nécessaire partialité des magistrats).
Or cette magistrate du SM interviewée ds la video essaie de se démarquer de cette ideologie
en se montrant "progressiste" : elle nous ressort avec presque un demi siècle de retard
le principe meme de la "joint custody" inscrit dans la loi californienne dans les années 1980 !!
(dont un rédacteur est l' avocat Ian Stok, dite loi de " l'avantage au parent le plus conciliant" )
abolie puis depuis d'aileurs sous l' influence des feministes qui s 'en vantent sur leur site où elles attaquent
le SAP (www.sisyphe.org).
Cette magistrate vient donc de réinventer le monde !! Elle se fout de nous !!
Elle a signe la Charte du SM "Le but de la justice n est pas de rechercher la Vérite, ni de cultiver la Science juridique, le magistrat doit etre partial, il doit prendre le parti de...etc etc......)
Mon commentaire :
La magistrature recule (un peu) , comme Kadahfi en Lybie.
Cette JAF est inculte : elle parle de "garde" alors que ce terme est supprimé du Code Civil depuis 1987 !!
Depuis on parle de residence principale. (concept crée par un lobby de deputés droite gauche -RPR PS-
pour contrecarrer la mise en oeuvre de "l'autorité parentale conjointe" votée simultanement et dont le corrolaire devait etre "la residence conjointe". ce faisant , il a fallu attendre nos actions qui l ont permis en 2002, tout en ayant un problème similaire, les juges donnant le RA que si les parents sont daccord ! C' est à dire
que si la mère s y oppose, l' enfant ne vivra pas ou plus en RA.(C'est la raison du suicide de
notre ami Stephane Lafargue).
La bonne blague, encore une fois : le taux d' enfant chez la mere est resté inchangé CQFD.
Cette juge considere bien nos enfants comme des bêtes : mais nous, parents on ne "garde " pas nos enfants, on les aime, on en prend soin; on les elève, on les eduque, ce ne sont des animaux ou des prisonniers que l' on"garde"comme dans une cage avec des papas qui ont un "droit de visite" !!!
Quel crime avons nous commis pour etre "condamnés " (terme utilise dans leurs "jugements").
Qui sont les vrais criminels ??? Et qui detruisent nos familles et les vies de nos enfants, de nos ex conjointes, et les notres ??
A votre sagacité,
Ma sympathie militante,
Ph. Troncin, APAM Montpellier.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ: ΣΥΓΑΠΑ-ΓΟΝΙΣ-GONEIS GONEAS GONIS

2011-10-11T03:22:00.001-07:00

http://youtu.be/2vfCX_xgo0E

Καβάλα: Σύνθετα ζητήματα του οικογενειακού δικαίου σε συνέδριο νομικών

2011-10-08T14:31:00.000-07:00

Με τη συμμετοχή πλέον των 200 συνέδρων ξεκινούν το απόγευμα (στις 6) στο ξενοδοχείο «Λούσυ» της Καβάλας, οι εργασίες του 13^ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Εταιρίας Δικαστικών Μελετών. Οι σύγχρονες τάσεις του Οικογενειακού Δικαίου αποτελούν το αντικείμενο του συνεδρίου, το οποίο θα είναι ανοικτό για το κοινό.

Μάλιστα, μιλώντας στην ΕΡΑ Καβάλας, ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καβάλας, προσκάλεσε κάθε ενδιαφερόμενο να παρακολουθήσει τις εργασίες, καθώς θα συζητηθούν νομικά θέματα που αφορούν τη θεμελίωση της μητρότητας και της πατρότητας στην τεχνητή γονιμοποίηση, την Ανωνυμία του δότη γεννητικού υλικού, τις εμπειρίες από την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, ζητήματα του συμφώνου συμβίωσης, η διαφορά φύλου στο γάμο και στη συμβίωση, το ονοματεπώνυμο στην οικογένεια, οι εξελίξεις στο δίκαιο της υιοθεσίας, το δικαίωμα επιμέλειας και η ενδοοικογενειακή βία. Στις επιμέρους συνεδρίες θα προεδρεύσουν ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Απόστολος Γεωργιάδης, ο καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τέντες. Οι εργασίες ξεκινούν στις 6 το απόγευμα και θα συνεχιστούν αύριο (Σάββατο), πρωί και απόγευμα.

Σύνταξη: Ρένα Πανταζόγλου

http://www.ert.gr/index.php/eidiseis/topikes-eidiseis/kavala/28705-2011-10-07-09-54-05.html

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣΑΜΕ…???

2011-10-01T00:12:00.000-07:00

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣΑΜΕ…???

Γνωριστήκατε, ερωτευτήκατε, τα βρήκατε, τα χάσατε, χωρίσατε. Και τώρα τι γίνεται? Μπορεί εσύ να μην μπορείς να δεις καθαρά ακόμα, για αυτό ίσως θα μπορούσες να εμπιστευτείς την όραση της κολλητής σου, που όσο να’ ναι βλέπει λίγο πιο καθαρά, για να μην αναγκαστείς μετά να λες, ναι Χρύσα, είχες δίκιο. Πάλι. Γιατί ως γνωστόν, όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια λέει. Όχι μην πας στον οφθαλμίατρο, δεν φταίει αυτό. Απλά πρέπει να συνειδητοποιήσεις την νέα κατάσταση.
Πολλές φορές, όταν φεύγουμε από μία σχέση, στην ουσία δεν φεύγουμε πραγματικά. Στους φίλους λέμε ότι εγώ με τον Τάκη χώρισα, τέλος, δεν πήγαινε άλλο, ναι ναι είναι οριστικό. Και εννοούμε, βγάλαμε την ταμπέλα της σχέσης για τους γύρω-γύρω, συνεχίζουμε να βρισκόμαστε, και θα δούμε που θα πάει. Τέτοιες καταστάσεις όμως το πολύ πολύ να πάνε μέχρι το περίπτερο. Και ούτε καν της πλατείας, αλλά αυτό που είναι στην γωνία.
Αυτό είναι το γνωστό σε όλους ερωτικό-φιλικό. Κάποια στιγμή όμως, σταματάς να το παίζεις, γιατί κουράζεσαι κιόλας. Και στο ερωτικό-σκέτο, δεν γίνεται να γυρίσεις, γιατί αν ήταν έτσι, δεν θα είχες φύγει ποτέ. Οπότε, θέλοντας και μη, θα πας στο φιλικό.
Η φιλική σχέση όμως μεταξύ δύο πρώην, είναι λιγάκι περίεργη, όσο πολιτισμένα και αν έχεις χωρίσει. Φαντάσου αν έχεις σφαχτεί κιόλας. Άρα το μόνο που γίνεται, είναι να έχεις μία τυπική σχέση μαζί του. (Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση σφαξίματος). Μπορείς να κρατήσεις κάποια επαφή με τον πρώην σου, όμως όχι αμέσως μετά τον χωρισμό σας. Μην ξεχνάς πως ήταν ένα μέρος της ζωής σου, όμως τώρα που ξεκαθαρίσατε τα πράγματα είσαι έτοιμη να πας παρακάτω. Και έτσι, από δεσμευμένη, γίνεσαι ελεύθερη!
© Αναστασία Μαρκαντώνη
http://www.femalecity.gr/

Custody - Πατρική Επιμέλεια στην Αμερική με τη βοήθεια κοινωνικών δικτύων

2011-09-27T15:01:00.000-07:00

Γονείς - παιδί διαζυγίων. goneis goneas gonis

2011-09-26T06:36:00.000-07:00

http://goneis-paidi.blogspot.com/2011/09/blog-post_26.html

Αποσπάσματα εκπομπής: 'Διαζύγιο & Παιδί' από το Δραμινό Κανάλι με τον Νίκο Σπιτάλα.
Δικαιώματα παιδιών Διαζυγίων, Πατέρας διαζευγμένος και Κινήματα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Watch live video from www.923.gr on Justin.tv

H Μπρίτνεϊ Σπίαρς κακοποιούσε τα παιδιά της

2011-09-25T13:55:00.000-07:00

Σκληρές κατηγορίες από τον πρώην σωματοφύλακα της, αντιμετωπίζει η ποπ σταρ

Ο Φερνάντο Φλορς, πρώην μέλος της προσωπικής φρουράς της Μπρίτνεϊ Σπίαρς, ισχυρίζεται ότι η νεαρή μητέρα κακοποιούσε τα παιδιά της.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Hollyscoop, ο πρώην σωματοφύλακας της ποπ σταρ δήλωσε ότι «σκόπιμα και απερίσκεπτα» τάιζε τους δύο γιους της Σιν Πρέστον και Τζάντεν Τζέιμς καβουρόψιχα.

Αν και αυτό από μόνο του δεν θεωρείται εγκληματική πράξη, ωστόσο ο Φερνάντο Φλορς λέει ότι τα αγόρια έχουν μια πολύ σοβαρή και θανατηφόρα αλλεργία στα θαλασσινά.

Προσθέτει μάλιστα ότι τα παιδιά της έκαναν εμετό κάθε φορά που η μητέρα τους τα τάιζε καβούρι και όταν η νταντά τους τους χορηγούσε τα αντιαλλεργικά φάρμακα η Σπίαρς έλεγε στον ίδιο να μην ανακατεύεται και να κοιτάει την δική του δουλειά.

Ο πρώην σωματοφύλακας που κατηγορεί επίσης την 30χρονη σταρ για σεξουαλική παρενόχληση, αναφέρει ότι η Μπρίτνεϊ ξεχώριζε τα δύο της παιδιά δείχνοντας περισσότερη αγάπη και εύνοια στον μικρότερο γιος της Τζάντεν παραμελώντας και έχοντας μια εχθρική στάση απέναντι στον μεγαλύτερο Σιν Πρέστον.
ΤΟ ΒΗΜΑ 23/09/2011
http://hamomilaki.blogspot.com/2011/09/britney-spears-accused-of-child-abuse.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+hamomilaki+%28To+hamomilaki%29

--------------------------------------------------------------------------------
Britney Spears Accused of Child Abuse
•10Britney Spears is the subject of a new investigation following a former bodyguard's alleging that she abused her two sons, Sean Preston and Jayden James.

However, inside sources say that the troubled pop star and her management are not concerned over the claims made by Fernando Flores in the UK's Sun.

Flores says he told investigators that Spears beat one of her sons with a belt and fed them food they were allergic to which in turn made them violently ill.

He also claimed he had no choice but to resign from the job as a result of her “erratic” behavior (he said he was subject to Britney Spears nude come-ons).

Team BS says the child abuse allegations are ... well, BS.

“(Flores’ claims) are simply not true," says a Spears source. "There are always people around Britney, nannies and such. She is never alone with the boys."

"She would never have the opportunity to do something like that. She’s very loving of the kids. Neither she nor [manager] Larry Rudolph, are worried."

Another source, who previously worked with the starlet, agreed that Britney Spears is the target of a bitter former employee upset by the loss of his job.

“Britney may have been a little out of control sometimes but never would harm her babies, never in a million years would she hurt them,” said the insider.
Although the Department of Children and Family Services were regulars at Britney’s home years ago, she is now “totally clean” with the department.
Also, as of Wednesday, they were unaware of Flores’ request for investigation into the matter, despite the former bodyguard's claim that he told them.
Suspect as Britney Spears' parenting skills are, it's hard to give this credibility. Instead, let's focus on happier topics, like her new Candie's clothing line!
the hollywood gossip July 1st, 2010 by Free Britney www.hamomilaki.gr

Το τραγούδι για τα οικογενειακά δικαστήρια

2011-09-24T14:12:00.001-07:00

Η φτώχεια φέρνει κακοποίηση

2011-09-22T10:19:00.000-07:00

Η φτώχεια φέρνει κακοποίηση - Connections between Poverty, Substance Abuse, and Child Abuse

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΡΗ
Ένα δραματικό παρεπόμενο της οικονομικής κρίσης, η οποία ολοένα βαθαίνει τη φτώχεια, είναι η αύξηση της κακοποίησης παιδιών, της ενδοοικογενειακής αλλά και ενδοσχολικής βίας που φανερώνεται και από τις ολοένα διογκούμενες υποθέσεις στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών.
Παιδιά τα πρώτα θύματα
Connections between Poverty,
Substance Abuse, and Child Abuse
Παράλληλα οι λιγοστές, υποστελεχωμένες και χωρίς δικτύωση μεταξύ τους υπηρεσίες προστασίας του παιδιού στην Ελλάδα βρίσκονται παγίως αντιμέτωπες με χρονοβόρες και ανεπαρκείς θεσμικές διαδικασίες.

Η γενική ένδεια στους μηχανισμούς προστασίας του παιδιού οδηγεί σε μεγάλες καθυστερήσεις στην παρέμβαση όποιου τύπου καθώς αφού δεν υπάρχει πίστη στην ύπαρξη υποστηρικτικού πλαισίου, επικρατεί σιωπή αντί της έγκαιρης προσφυγής σε υπηρεσίες. Σε εγκατάλειψη βρίσκεται ο θεσμός της αναδοχής που θα μπορούσε να δώσει λύσεις ενώ από τις 600-700 υιοθεσίες που γίνονται ετησίως στην Ελλάδα μόνο το 10% είναι δημόσιες, γεγονός που έκανε ειδικούς επιστήμονες να μιλούν «για εμπόριο παιδιών».

Ο Συνήγορος του Παιδιού
«Αν τώρα δεν φροντίσουμε για αυτά τα παιδιά, θα έχουμε μια γενιά από επιθετικούς νέους. Παρά την κρίση δεν θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Πρέπει να δουλέψουμε με μετακύλιση κονδυλίων προς την προστασία του παιδιού και με δικτύωση των υπαρχόντων υπηρεσιών. Έχουμε υποχρέωση προς τα παιδιά», επισήμανε ο Συνήγορος του Παιδιού Γ. Μόσχος σε χθεσινή ημερίδα για την παιδική κακοποίηση που διοργάνωσαν τα Παιδικά Χωριά SOS σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών.

Σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ, το 2009 ο κίνδυνος φτώχειας, η οποία συνδέεται ανέκαθεν με την παιδική κακοποίηση, στην Ελλάδα ήταν στο 23,4% έναντι του μέσου όρου 19,6% στην Ευρώπη των «27». Η χώρα βρίσκεται στην 7η θέση σχετικά με τον κίνδυνο του πληθυσμού για φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό και στην 8η θέση αναφορικά με τον κίνδυνο παιδικής φτώχειας.

Για την «κρατική» κακοποίηση παιδιών μίλησε ο εισαγγελέας Ανηλίκων Αθηνών Ηλίας Ζαγοραίος «η οποία είναι πρόδηλη από τη μεταχείριση των ανήλικων παραβατών και τις συνθήκες διαβίωσής τους, ενώ επί της ουσίας δεν έχει γίνει τίποτε στην προσπάθεια επανένταξης». Ο ίδιος αναφέρθηκε στο μεγάλο ποσοστό σωματικής κακοποίησης, στις τρομακτικές διαστάσεις που έχει λάβει η σεξουαλική κακοποίηση λόγω και του Διαδικτύου, ενώ είπε ότι βάσει ερευνών η πιθανότητα των κακοποιημένων παιδιών να κακοποιήσουν στο μέλλον τα ίδια στις οικογένειές τους είναι τουλάχιστον 30%. Υποστήριξε ότι η απομάκρυνση από την οικογένεια αποτελεί το ύστατο μέσον καθώς είναι πιο βλαβερή από τη σωματική κακοποίηση καθώς συνήθως τα παιδιά πάνε σε Ιδρύματα όπου υπάρχουν αδιαφορία, ακατάλληλες τιμωρίες ή και αποπλάνηση.

Χωρίς πρόληψη
Ανάμεσα στους προβληματισμούς που εξέφρασαν εκπρόσωποι των ξενώνων που υπάγονται στα χωριά SOS ήταν το γεγονός ότι:

Ολα τα παιδιά έχουν φτάσει στους ξενώνες όταν έχει εκδηλωθεί η κρίση και όχι όταν ήταν εφικτή η προληπτική παρέμβαση στο οικογενειακό περιβάλλον. Παρατηρείται, είπαν, μεγάλη καθυστέρηση στο να έρθουν αλλά και να φύγουν ώστε να αποφευχθεί η ιδρυματοποίηση, παρά το γεγονός ότι το θεραπευτικό πλάνο ολοκληρώνεται σε 6 μήνες.
http://www.hamomilaki.gr/
http://hamomilaki.blogspot.com/2011/09/connections-between-poverty-substance.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+hamomilaki+%28To+hamomilaki%29

ΕΚΛΟΓΈΣ ΣΥΓΑΠΑ: ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2011

2011-09-18T04:46:00.000-07:00

ΥΠΟΨΉΦΙΟΙ:
Κιριμκίρογλου, Λιτσαρδάκης, Χατζηκεφαλάς, Σπιτάλας, Καμπούρη, Σερεμέτη, Κολοβού, Μουμουζιάς, Καπάτσος, Πολιτικός, Τέλλιος, κτλ.....